پنجشنبه ۲۲ تیر ۱۳۹۶ - ۱۰:۵۴

یادداشت

صد رحمت به تیر تَپَره...

پونه نیکوی

پونه نیکوی

پیش خودت فکر می‌کنی آدم این قدر بی‌اعصاب؟ احترام به وقت و شعور شنونده هم خوب چیزی است و همین‌طور که با خودت حرف می‌زنی، آن خواننده هم با سرتق‌بازیِ تمام و جملات رکیک، درشتی می‌کند. انگار قرار است در گرمای ۳۸ درجه‌ای تیرماه غرق در عرق شرم، شما را جزغاله کند.

اصلاً متوجه نمی‌شوید که دقیقاً منظورش کیست و چه کسی را هدف گرفته. فقط چند بار با غلظت تمام می‌گوید: تو. هر چند شنونده نه سر پیاز است نه ته پیاز و نه بوی پیاز اما گاهی به دلیل همذات‌پنداری هم که شده، بعضی از این‌ها را به خودش می‌گیرد. خوب آدم است دیگر. در این مرحله چاره‌ای ندارید جز ۳ راه:

اول: برای اینکه این اعتراض برای شما هزینه‌ای نداشته باشد و مجبور نشوید کرایه‌ای را که پرداخت کردید، ندید بگیرید و بین راه پیاده شوید، دندان روی جگر می‌گذارید و تحمل می‌کنید.

دوم: قشنگ توی چشم راننده زل می‌زنید و می‌گویید آقا همین‌جا نگه ‌دار، من پیاده می‌شم. اینم شد موسیقی؟! و آن راننده را با آن خواننده گوگولی‌مگولی تنها می‌گذارید.

البته راه سومی هم وجود دارد. اینکه بمانید و بگویید من کلاً با این خواننده حال نمی‌کنم و راننده را متقاعد کنید که این همه ناله و نفرینِ سرِ ظهر باعث می‌شود با فشار بالا رانندگی کنید و باقی قضایا.

انعکاس این حرف‌ها می‌تواند سکوت باشد یا اینکه به تریج قبای راننده بربخورد و قشنگ زل بزند توی چشم شما و بگوید: دیگه قرار نشد پررو بشی‌ها. اصلاً فضولی‌اش به تو نیامده.

ناگهان قضیه بیخ پیدا کند و بعد از دیالوگ «مثل اینکه تنت می‌خاره»، شما ۲ پا از بغل‌دستی خودتان قرض بگیرید و فرار کنید.

البته ناگفته نماند که ما در ناوگان تاکسیرانی چنین راننده‌هایی نداشتیم و نداریم و این در حد خیال‌پردازی است.

به هر حال، راه و رسم دیگری هم هست که ایشان بسیار شرافتمندانه و برای احقاق حقوق شهروندی آهنگ را عوض کند اما چه تضیمنی وجود دارد که دومی بدتر از اولی و سومی بدتر از اولی و دومی نباشد. این وول‌خوردن یک موجود روی اعصاب، ناشی از ورود یک ویروس مهلک به نام ویروس صوتی و یا آلودگی صوتی و یا ویروس زیرزمینی بی‌اعصاب و هرچه که اسمش را می‌گذارید، است و بس. همین اصطلاحات «تیر تو پره؟ تیر تپره؟ تی پر پر پر پره؟؟» مهران غفوریان در سریال «این چند نفر» در دهه ۷۰ به ۱۰۰ تای این‌ها می‌ارزد.

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.