یکشنبه ۲۹ مرداد ۱۳۹۶ - ۱۰:۰۰

تولیدکنندگان در گفت‌وگو با «قدس» تأکید کردند

ضرورت ایجاد بازار دائمی اسباب‌بازی ایرانی

آرش شفاعی

اسباب بازی - کراپ‌شده

اسباب‌بازی یکی از مهم‌ترین تولیدات سرگرمی‌سازی است. کمتر کسی در این جمله شک دارد و احتمالاً کمتر کسی هم شک دارد که اسباب‌بازی باعث رشد، آموزش و انتقال تجربه‌های زندگی به کودکان می‌شود.

قدس آنلاین- سومین جشنواره ملی اسباب‌بازی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان که از هفته گذشته در محل نمایشگاه‌های کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان برگزار شده بود و دیشب به کار خود پایان داد، یکی از جشنواره‌هایی است که در سال‌های اخیر و به‌منظور ایجاد فرصتی مناسب برای گردهم آمدن تولیدکنندگان، طراحان و فروشندگان اسباب‌بازی در کشور طراحی شده و در مدت‌زمان کوتاهی که از ایجاد آن می‌گذرد، توانسته است اتفاقات قابل‌توجهی در حوزه ساخت و حمایت از تولید اسباب‌بازی ایرانی درجهت تقویت اقتصاد مقاومتی رقم بزند.

نگاهی تخصصی به بازی ایرانی

در این جشنواره انواع اسباب‌بازی‌های فکری، هوشی، آموزشی و کمک‌آموزشی، عروسک‌های بومی ‌ایرانی، اسکوتر، اسکیت، اسباب‌بازی‌های الکتریکی، ربات‌ها، چرتکه‌ها، انواع پازل، مکعب‌های سه‌بعدی، وسایل بازی باغبانی، رنگ‌شناسی، خمیربازی، ماشین و کامیون، رالی اسپرت، عروسک و... به مخاطبان عرضه شده است.

اسباب‌بازی‌های ایرانی ارائه‌شده، تأیید شورای نظارت بر اسباب‌بازی کانون پرورش را دارند و ویژگی مهم آن‌ها این است که متناسب با فرهنگ ایرانی اسلامی ‌طراحی شده و برای رشد و شکوفایی کودکان مفیدند.اگر شما هم روزی اسباب‌بازی ایرانی خریدید، می‌توانید با ارسال شماره درج‌شده بر روی اسباب‌بازی به شماره ۳۰۰۰۷۴۰۱۰ از اصالت شناسنامه و ثبت اسباب‌بازی در شورای نظارت بر اسباب‌بازی مطمئن شوید. اما در این جشنواره تنها هدف طراحان جشنواره، فروش اسباب‌بازی نبوده است. آن‌ها سعی داشته‌اند با ایجاد رویکردی مبتنی‌بر سنت‌ها و سبک زندگی ایرانی، کودکان امروز را که به بازی‌های رایانه‌ای و بدون‌تحرک امروز عادت کرده‌اند، با مفهوم سالم و نشاط‌آفرین بازی ایرانی نیز آشنا کنند. غرفه‌های ویژه‌ای که برای آشنایی با بازی‌های ایرانی تدارک دیده شده بود و کودکان با بازی‌هایی مانند دوزبازی، لی‌لی، وسطی، زوو، طناب‌کشی، عمو زنجیرباف، یک‌قل دوقل، گرگ‌وگله، کلاغ‌پر، نون بیار کباب ببر و... آشنا می‌شدند و به‌صورت جمعی این بازی‌ها را انجام می‌دادند، نشان‌دهنده این بود که درصورت ایجاد فضا و فرصت مناسب برای احیای بازی‌های ایرانی، کودکان امروز نیز مانند کودکان دیروز کشش و علاقه زیادی به این‌گونه بازی‌های سازنده و آموزنده دارند.

همچنین در این جشنواره، گروهی از متخصصان ساخت بازی، هنرمندان و کارشناسان رشته‌های مرتبط با روان‌شناسی کودک، با برگزاری کارگاه‌ها و نشست‌های تخصصی در زمینه‌های شناخت نقش اسباب‌بازی در رشد و سلامت کودک، ساخت عروسک‌های ایرانی، طراحی و ایده‌پردازی در صنعت اسباب‌بازی، اصول رباتیک، ایده‌پردازی در شرکت‌های خلاق و... درصدد افزایش سطح آموزشی و تخصصی فعالان این صنعت  برآمدند.

بازار اسباب‌بازی در تصرّف دلالان

یکی از مشکلات مهمی‌ که تولیدکنندگان اسباب‌بازی‌های ایرانی با آن روبه‌رو هستند، فاصله زیاد میان بازار اسباب‌بازی و تولیدکنندگان است. سیامک محیی‌الدین بناب که در زمینه طراحی و ساخت پازل‌ها و سرگرمی‌های فکری چوبی فعالیت می‌کند و سال گذشته به‌عنوان تولیدکننده برگزیده اسباب‌بازی ازطرف کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان انتخاب شده بود، معتقد است بازار اسباب‌بازی ایران در اختیار دلالان است و تولیدکننده ایرانی نمی‌تواند به این بازار پرسود وارد شود.

وی می‌گوید: برای واردکننده تنها صرف می‌کند اسباب‌بازی چینی وارد کند، چون می‌تواند کالایی را با قیمت ارزان وارد بازار کند و هرچقدرکه دلش می‌خواهد برروی آن قیمت بگذارد، اما حتی وقتی دلالان بخواهند کالایی از تولیدکننده ایرانی بخرند، با این شرط است که انحصار قیمت‌گذاری را در دست داشته باشند و خریدی هم از ما اگر بکنند، پول را زودتر از ۴ ماه بعد از خرید به تولیدکننده نمی‌دهند.

تولیدکنندگان ایرانی در نمایشگاه‌های داخلی فرصت می‌کنند محصولات خود را که در بازار کشور غایب‌اند، به‌صورت مستقیم به خریداران عرضه کنند و استقبال خریداران از خرید اسباب‌بازی‌های سالم و باکیفیت ایرانی نشان‌دهنده این است که اگر فروشگاه‌های دائمی ‌اسباب‌بازی ایرانی که در آن‌ها عرضه اسباب‌بازی‌های وارداتی و به‌خصوص چینی ممنوع باشد، ایجاد شود، بازار اسباب‌بازی کشور تحولی جدی به خود خواهد دید. محیی‌الدین بناب با تأکید بر اهمیت نمایشگاه‌های داخلی در حفظ توان تولیدکنندگان، درباره ایده ایجاد فروشگاه‌های دائمی ‌اسباب‌بازی ایرانی می‌گوید: حمایت‌های کانون از ما خیلی به‌نفع‌مان بود؛ جایزه نقدی و هولوگرامی ‌که به محصول ما دادند، در شناخته شدن محصول‌مان تأثیر زیادی داشت. از صندوق کارآفرینی امید هم توانستیم وام ۶ میلیون تومانی بگیریم، ولی نهاد ریاست جمهوری ما را جزو شرکت‌های دانش‌بنیان محسوب نکرد و نتوانستیم از حمایت‌های آنان استفاده کنیم.

مصطفی عبدی که در زمینه تولید اسباب‌بازی‌های کمک آموزشی فعال است، از نبود اتحادیه صنفی سازندگان اسباب‌بازی و وسایل کمک‌آموزشی انتقاد می‌کند و می‌افزاید: حمایت نهادها و سازمان‌های دولتی مانند دفتر تکنولوژی کمک‌آموزشی آموزش و پرورش و بهزیستی از ما صفر است، اما ما خودمان توانسته‌ایم با مدارس به‌صورت مستقیم ارتباط برقرار کنیم و استقبال مدارس از محصولات ما که برای آموزش الفبای فارسی و اعداد است، بسیار خوب بوده است.

اشکان باقری، مدیر اجرایی یک شرکت تولیدکننده کامیون و ماشین‌های‌اسباب بازی پلاستیکی است. او از گزارشگر ما می‌خواهد برای چند دقیقه روی یکی از تولیدات عرضه‌شده این شرکت بایستد تا از کیفیت محصول مطمئن شود! او با اشاره به این‌که شرکت تولیدی آن‌ها سال‌هاست در زمینه تولید وسایل پلاستیکی فعال است، می‌گوید: ما به‌تازگی وارد بازار اسباب‌بازی شده‌ایم و مشکل ما توانایی ساخت قالب و تولید محصولات نیست، مشکل این است که با هزینه زیاد باید محصول را تولید کنیم، اما برای رقابت در بازار مجبوریم با سود بسیار کم آن را بفروشیم. حمایتی هم از تولیدکننده وجود ندارد. در همین نمایشگاه هیچ‌کس سراغی از ما نگرفت و حتی وقتی غرفه را تحویل گرفتیم، کسی اصلاً نپرسید شما چه‌کسی هستید و برای چه آمده‌اید. وام‌ها و حمایت‌های دولتی هم آن‌قدر دردسر دارد که تولیدکننده سعی می‌کند طرف سازمان‌های دولتی نرود.

منبع: روزنامه قدس

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.