جمعه ۱۷ شهریور ۱۳۹۶ - ۰۷:۴۸

مدرس حوزه علمیه اصفهان مطرح کرد:

همه علوم عالم هستی در وجود حضرت امام علی (ع) خلاصه شده است

مدرس حوزه علمیه اصفهان

اصفهان- علم، دانش، استعداد فراگیری و به کارگیری آن، هدیه ای الهی است که به انسان اعطا شده و در این میان خدای متعال به طور ویژه و گسترده، علم وسیع به بعضی از بندگان خاص خود عنایت کرده است.

قدس آنلاین، گروه استان ها-راضیه کشاورز: یکی از برجستگان در بهره‌مندی از علوم الهی و دانش بشری «حضرت امام علی(ع)» هستند، به گونه‌ای که همه فرهیختگان و اندیشمندان، از جمله خاورشناسان زبان به تحسین و تمجید از ایشان گشوده اند.

یکی از ویژگی‌های ممتاز و برجسته امام علی(ع) وسعت علم و دانش ایشان است که دوست و دشمن بدان اعتراف کرده‌اند، همچنین یکی از ویژگی‌های ایشان را دانش وسیع ایشان به احکام شریعت و علوم قرآن دانسته‌اند.

بسیاری از خاورشناسانی که در لابه لای تحقیقات خود، جایگاه و شخصیت علی(ع) را بررسی و عظمت علمی امام را در ابواب گوناگونش ستوده‌ و به تشریح آن پرداخته و تحلیل و بررسی کرده‌اند.

جایگاه برتر علمی امام علی(ع) نه تنها در باور شیعیان امری مسلم است، بلکه اهل‌سنت و بسیاری از اندیشمندان غیرمسلمان و مستشرقان نیز به آن اعتراف دارند.

خطبه‌ها و کلمات آن حضرت که بخش‌هایی از آن در نهج البلاغه آورده شده است، سند گویایی است بر این معنا که کلام ایشان فوق کلام مخلوق و همان کلام خالق است.

مدرس حوزه علمیه اصفهان در خصوص جایگاه علمی حضرت امام علی (ع) می گوید: حضرت علی(ع) بارها به مردم می‌فرموند: «ای مردم از من بپرسید پیش ازآنکه مرا نیابید که من به راه‌های آسمان داناتر از راه‌های زمینم» و تنها علی(ع) و فرزندان معصومش می‌توانستند چنین سخنی را بر زبان آورند.

حضرت آیت الله سید ابوالحسن مهدوی می افزاید: برای تشریح بهتر جایگاه والای علمی حضرت علی(ع) خیلی خوب است که به آیاتی همچون آیه ۱۲ سوره یاسین تمسک کنیم که خداوند می فرماید: «وَ کُلُّ شَیئٍ اَحصیناهُ فِی أِمامٍ مُبین» ما همه چیز را (که بخشی از آن علم است و شامل قدرت و صفات کمالیه هم می شود) در امام مبین احصاء کردیم که حضرت امام علی (ع) می فرمایند مصداق امام مبین من هستم.

امام جمعه موقت اصفهان با اشاره به آیه آخر سوره رعد که آمده است: «وَیَقولُ الَّذینَ کَفَروا لَستَ مُرسَلاً قُل کَفَی بِاللهِ شَهِیدَا بَینیِ وَ بَینَکُم وَ مَن عِندَهُ عِلمُ الِکتابِ» تصریح می کند: در این آیه خداوند متعال خطاب به پیامبر اسلام می فرمایند: «آن ها که کافر شدند می گویند تو پیامبر نیستی، بگو: کافی است که خداوند و کسی که علم کتاب (و آگاهی بر قرآن) نزد اوست، میان من و شما گواه باشند.»

وی ادامه می دهد: بزرگان هر گاه قصد دارند این آیه را معنا کنند می گویند کسی که همه علم کتاب نزد اوست حضرت امام علی(ع) و مصداق آیه ۴۳ سوره رعد است اما اگر بخواهیم این آیه را با آیه ۴۰ سوره نمل مقایسه کنیم، وقتی حضرت سلیمان قصد داشت علم آصف را بیان کند، همه علم عاصف را سلیمان نداشت.

عضو مجلس خبرگان رهبری تاکید می کند: اگر کسی تفسیر را هم قبول نداشته باشد، نمی تواند مصداقی غیر از امام علی(ع) برایش تصور کند، یک نفر را نداریم که خودش یا دیگران درباره او گفته باشند که عالِم به همه علوم باشد.

وی می گوید: همه علوم در وجود امام علی (ع) خلاصه شده است و ایشان همواره توصیه می کردند قبل از اینکه از میان شما بروم از من سؤال کنید.

امام جمعه موقت اصفهان اظهارمی کند: ابوسعید خدری روایتی از پیامبر(ص) نقل می کند و می گوید: درباره آیه «قالَ الَّذِی عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْکتابِ» سؤال کردم، فرمود: «او وصی و جانشین برادرم سلیمان بود»، عرض کردم: آیه «قُلْ کفی بِاللَّهِ شَهِیداً بَینِی وَ بَینَکمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکتابِ» از چه کسی سخن می گوید و اشاره به کیست؟، فرمود: «او برادرم علی بن ابی طالب است»

حضرت آیت الله مهدوی اضافه می کند: آیه دیگری که درباره علم امام علی(ع) می باشد، آیه ۱۰۵ سوره توبه است که می فرماید: ای پیامبر بگو عمل صالح انجام دهید که خدا، رسول خدا و مؤمنین اعمال شما را می بینند؛ وقتی گفته می شود مؤمنون، این یک کلمه عام است و شامل شخص خاص نیست اما آن کسی که در زمان پیامبر هم خودش ادعا کرده و هم دیگران درباره او گفتند که عالم بر حق است، کسی جز حضرت علی(ع) و ۱۱ فرزند ایشان نیستند و شهادت قرآن درباره آنها صادق است، جالب اینجاست که خداوند در این آیه مؤمنون را در کنار حضرت رسول و حضرت رسول را در کنار خداوند قرار داده است.

وی با بیان اینکه خداوند علمی در لحظه وقوع دارد واین علم را پیامبر هم می داند، می گوید: این بدان معناست که نحوه علم خداوند، پیامبر و مؤمنان یکسان است.

مدرس حوزه علمیه اصفهان خاطرنشان می کند: البته این علم در سایر امامان معصوم هم وجود داشته اما اینکه تاکید می شده حضرت امام علی(ع) باب علم هستند، به دو جهت است، یکی اینکه بعد از پیامبر بحث نبوت تمام شد، پیامبر خاتم الانبیاء بودند و مردم باید به سراغ امامی که هادی باشد می آمدند اما متأسفانه انحرافاتی ایجاد شد و عده ای بر پیامبری پیامبر توقف کردند و هادی را نپذیرفتند، پس از آن تاکیداتی بر وصایای پیامبر خدا شد والبته این وصایا فقط در روایات نیست بلکه از قبل آن هم وجود داشته است.

وی ادامه می دهد: در کتاب هدف خلقت داستانی نقل شده مبنی بر اینکه سالها قبل سربازان انگلیسی در فلسطین حضور داشتندو سنگی را پیدا کردند که بر روی آن کنده کاری شده بود، این سنگ را سرقت کرده و به انگلستان برده و به دولت خود فروختند، سپس دولت انگلیس خط شناسان را آورده تا ترجمه خطی که بر روی سنگ نوشته بود را بدانند؛ آنها با بررسی سابقه سنگ متوجه شدند سنگ مربوط به دوران حضرت هود است و ایشان  بر روی سنگ نام پیامبر و حضرت امام علی(ع) را کندکاری کرده تا با مرور زمان از بین نرود و نوشته بودند که نام آخرین پیامبر حضرت محمد(ص) و نام وصی ایشان ایلیا (امام علی(ع)) است که این ایلیا در کعاباد(کعبه) به دنیا می آید و تاکید می کند هر کس زمان این وصی را درک کرد، از امام علی(ع) تبعیت کند.

حضرت علی(ع) به علوم آسمان ها بیشتر از علوم زمین واقف بودند

عضو مجلس خبرگان رهبری یادآور می شود: امام علی(ع) در بین ۱۲ امام از نظر منزلت و مقام  فوق همه ائمه هستند و این فوقیت گاهی باعث می شود عنایت ویژه ای برای ایشان قائل شویم.

وی با اشاره به سخنان پیامبر اسلام که فرمودند: «أَنَا مَدینَتُه العِلم وَ عَلیٌّ بابُها فَمَن اَرادَ المَدِینَتَه وَ الحِکمَه»، اظهارمی کند: در این روایت، حکمت همان علم است که پیامبر فرمودند هرکس می خواهد از علم من چیزی بیاموزند باید از درب آن عبور کند و درب همان حضرت امیرالمومنین علی(ع) هستند.

حضرت آیت الله مهدوی می افزاید: حضرت علی(ع) به علوم آسمان ها بیشتر از علوم زمین واقف بودند و نسبت به آینده هم خبر داشتند، به طوری که روایت شده حضرت امام علی (ع) شهادت فرزندشان امام حسین را پیشاپیش اطلاع دادند و حتی در سرزمین کربلا اعلام کردند که فرزند من در این مکان به شهادت می رسد.

وی ادامه می دهد: امام علی(ع) به سعد هم گفتند یک بچه حیوانی در منزل داری (منظور ایشان عمر سعد بوده است) که این بچه در آینده قاتل فرزند من خواهدبود، وقتی مردم این سخن را از ایشان شنیدند از همان کودکی به عمر سعد لقب قاتل الحسین دادند.

امام جمعه موقت اصفهان تصریح می کند: روزی هنگامی که امام علی (ع) در حال روایت اخباری از آینده بودند، به یک نفر که نزد ایشان حضور داشت، فرمودند: «مواظب باش که تو از افرادی خواهی بود که در مقابل امام حسین(ع) ایستاده و برای مبارزه با ایشان لشگر جمع می کنی»، او انکار کرد و گفت هرگز چنین کاری نخواهم کرد و حضرت ادامه داد می بینم که روزی پرچم به دست از درب باب الفیل مسجد کوفه وارد می شوی و هنگام ورود نوک پرچم به بالای درب گیر کرده و پاره می شود؛ آنهایی که در این جلسه حضور داشتند و تا ۲۲ سال بعد که واقعه کربلا اتفاق افتاد هنوز فوت نکرده بودند، این پیش گویی ها را به عینه مشاهده کردند و به یاد آوردند.

امام علی(ع) عالم به همه گویش های مردم دنیا

حضرت آیت الله مهدوی با اشاره به اینکه علم امام علی(ع) فقط علم گذشته و آینده نبوده بلکه علم به همه گویش ها و زبان های مردم دنیا هم بوده است، می گوید: علم دیگر ایشان، علم نطق حیوانات بود و ایشان به زبان حیوانات احاطه داشتند و گاهی حتی حیوان را به زبان انسان  ناطق می کردند که این یک معجزه بود.

مدرس حوزه علمیه اصفهان تاکید می کند:البته این علم در سایر امامان معصوم از جمله حضرت امام رضا(ع) هم وجود داشت و به همین دلیل ایشان ضامن آهو شدند؛ گاهی برای عده ای این سؤال پیش می آمد که امام رضا(ع) چگونه به زبان حیوانات تسلط داشتند و در کجا این علم را آموختند که در پاسخ حضرت امام رضا(ع) فرمودند: «اگر ما عالم به زبان های دنیا نباشیم، پس فرق میان ما و شما چیست؟»

وی تصریح می کند: ائمه به کل ماسِوالله علم داشتند و آنها تمام علومی که در جهان کشف شده و می شود را می دانستند.

حضرت آیت الله مهدوی اضافه می کند: روایت شده یک شب پیامبراسلام از امام علی(ع) دعوت کردند تا به منزل ایشان بروند، سپس پیامبر از اول شب تا نیمه شب وقایع ابتدای خلقت تا آن زمان را بیان کردند و در ادامه حضرت امام علی(ع) عرض کردند یا رسول الله اجازه می دهید وقایع اکنون تا روز قیامت را بیان کنم و در ادامه همه را گفتند؛ صبح هنگام ایشان به منزل خود نزد حضرت زهرا(س) رفتند و حضرت فاطمه به امام علی فرمودند اجازه می دهید بگویم شب گذشته نزد پدرم چه گذشت، پدرم وقایع اول خلقت تا زمان حال را و شما وقایع اکنون تا روز قیامت را بیان کردید اما اگر اجازه بدهید من وقایع بعد از قیامت تا زمانی که خداوند خدایی می کند را بیان کنم!

وی تاکید می کند: حضرت علی بن ابیطالب(ع) در خرد یگانه، قطب اسلام و سرچشمه ی معارف و علوم بود.

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.