دوشنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۷ - ۱۱:۰۵

آیت الله العظمی سید محمد حسینی زنجانی در گفت وگو با قدس آنلاین:

آیت الله زنجانی(ره) خود را بدهکار مردم می دانست/ برای خواسته های به حق جوانان با مسؤولین درگیر می شد/ از زبان شعر برای هدایت جوانان استفاده می کرد

نازلی مروت

آیت الله زنجانی(ره) خود را بدهکار مردم می دانست

مرجع تقلید شیعیان گفت: مرحوم آیت الله العظمی سید عزالدین زنجانی زندگی خود را وقف جوانان کرد. آیت الله سید محمد زنجانی با اشاره به ویژگی های رفتاری پدرش در برخورد با جوانان افزود: مرحوم پدر با توجه به روایات فراوانی که برای جوانان شده و نیازی که در نسل جوان می دید خود را وقف جوانان کرد؛ گاهی برای آنها تفسیر می گفت و گاهی با شعر خوانی و مثنوی خوانی سعی در جذب جوانان داشت. وی با بیان انیکه مهمترین دغدغه آیت الله اشتغال و ازدواج جوانان بود، اظهار کرد: مرحوم پدر معتقد بود باید برای رفع مشکلات جوانان همت همگانی وجود داشته باشد.

مرجع تقلید شیعیان گفت: مرحوم آیت الله العظمی سید عزالدین زنجانی زندگی خود را وقف جوانان کرد. آیت الله سید محمد زنجانی با اشاره به ویژگی های رفتاری پدرش در برخورد با جوانان افزود: مرحوم پدر با توجه به روایات فراوانی که برای جوانان شده و نیازی که در نسل جوان می دید خود را وقف جوانان کرد؛ گاهی برای آنها تفسیر می گفت و گاهی با شعر خوانی و مثنوی خوانی سعی در جذب جوانان داشت. وی با بیان انیکه مهمترین دغدغه آیت الله اشتغال و ازدواج جوانان بود، اظهار کرد: مرحوم پدر معتقد بود باید برای رفع مشکلات جوانان همت همگانی وجود داشته باشد.

* حضور دانشجویان مشهدی در محفل دینی آیت الله زنجانی(ره)

آیت الله سید محمد حسینی زنجانی با اشاره به حضور دانشجویان مشهدی در محفل دینی آیت الله گفت: علاقه و دوستی صادقانه مرحوم پدر به جوانان باعش شد تا مسجد امام صادق(ع) خیابان دانشگاه مشهد، کانون دینی جوانان روشنفکر شود. وی افزود: آیت الله زنجانی(ره) جوانان را با آغوش باز می پذیرفت و جذب جوانان به محافل دینی را یک وظیفه شرعی برای خود می دانست و با علاقه و بر اساس منطق قرآن در جمع جوانان حاضر می شدند. همین امر باعث شده بود که محبوبیت ویژه ای بین جوانان مشهد پیدا کند. این علاقه به اندازه ای بود که مرحوم پدر برای پاره ای از خواسته های به حق جوانان با مسؤولین درگیر می شد و آنها را به دلیل بی توجهی به خواسته­ های نسل جوان مذمت می کرد.

آیت الله حسینی زنجانی به وابستگی عاطفی مردم مشهد به آیت الله زنجانی اشاره کرد و اظهار کرد: مرحوم پدر به معنای واقعی کلمه «عالم ربانی» بود وبه همین واسطه خدا محبت ایشان را در دل مردم نهاد. مرحوم آیت الله، توحید را با جان و دل پذیرفته بود و انس عجیبی با ادعیه داشت. این مرجع تقلید افزود: من دیده بودم که ساعتها با خداوند خلوت می کردند. مخصوصا روزهای جمعه ۵تا ۶ ساعت عبادت می کردند. فهم بسیار زیبایی از روایات داشت و ملاک اعلمیت را درک روایات اهل بیت(ع) می دانست.

 *سنگ صبور مردم باشیم

وی در ادامه به ارتباط آیت الله با رسانه ها اشاره کرد و گفت: مرحوم آیت الله زنجانی بر اساس حس وظیفه شناسی که داشت، خود را بدهکار و مدیون مردم می دانست. ایشان با توجه به روایت اباعبدالله الحسین(ع) که می فرمایند: «بدانید نیازمندیهای مردم که به شما مراجعه می کنند از نعمتهای الهی است پس نعمتها را افسرده نسازید [یعنی مبادا با رنجاندن مردم نیازمند کفران نعمت کنید] که این وظیفه خدمت رسانی به دیگران محول خواهد شد»، سعی داشت همواره در خدمت مردم باشد و زکات علم خود را بپردازد.

وی افزود: گاهی افرادی به پدر خرده می گرفتند که وقت زیادی برای پاسخ به رسانه ها اختصاص می دهید، ایشان می گفت این وظیفه ای است که بر ما واجب شده است، ما که توان نداریم همه احتیاجات مردم را برآورده کنیم لااقل سخنان آنها را بشنویم و سنگ صبور مردم باشیم.

*مرجعی که با چراغ خاموش حرکت می کرد

مرجع تقلید شیعیان به جایگاه علمی و فقهی مرحوم آیت الله سید عزالدین زنجانی اشاره کرد و گفت: مرحوم پدر از سال ۱۳۵۴ بنا به پیشنهاد برخی از علاقمندان رساله منتشر کرد و بعدها رساله ایشان ده بار تجدید چاپ شد. مرحوم پدر هرگز اهل تظاهر به مرجعیت نبود و بنا به دلایلی از آن پرهیز داشت.

آیت الله زنجانی با اشاره به تسلط مرحوم آیت الله به ادبیات فارسی و مثنوی، اظهار کرد: در تسلط بر شرح مطالب مثنوی و ارتباط اشعار مثنوی با آیات و روایات شخصی را مانند آیت الله زنجانی ندیدم. وی علاقه و تبحر آیت الله زنجانی(ره) را موثر در مراودات اجتماعی و علمی ایشان دانست و افزود: خیلی از مشکلات و معضلات اجتماعی در متون کهن فارسی به زبان شیرین شعرآمده است. گلستان و بوستان سعدی و مثنوی از جمله کتبی است که علاوه بر طرح مشکلات جامعه به بیان راه حل برای برون رفت از مشکلات نیز پرداخته اند. به همین دلیل وقتی مرحوم پدر در جمع مردم و هنگامه موعظه از بیان شعر استفاده می کردند برای مردم خوشایند بود و جذب سخنان ایشان می شدند. آیت الله از زبان شعر برای هدایت جوانان استفاده می ­کرد.

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.