حالا در پایان سالهای زمامداری او عملاً زندانهای مذکور به شکلی پنهانی و متفاوت دوام دارد و حتی توسعه یافته و بدتر از آن پنجشنبه گذشته، او آب پاکی را روی دست همه رأی دهندگانش و نیز دولتمردان افغانستانی ریخت و در کاخ سفید اعلام کرد آمریکا از افغانستان خارج نخواهد شد. تا پیش از این همه چیز برای پایان سال 2015 ساماندهی شده بود و دیگر کشورهای همپیمان آمریکا نیز تأکید کرده بودند همپای زمانبندی خروج نیروهای این کشور از افغانستان، تمام نیروهای خود را از آنجا خارج خواهند کرد. اکنون اما در کمال حیرت اوباما ناگهان بر خلاف تمام قولها و حتی پیمانهایش با دولت پیشین در کابل مدعی است تا هر وقت لازم باشد در خاک این کشور باقی خواهند ماند!

 آنچه به طور رسمی توسط اوباما اعلام شده، این است؛ «دلیل تمدید این مأموریت و لغو تصمیم قبلی برای خروج نیروها این است که نیروهای افغانستان در زمان حاضر به اندازه کافی نیرومند نیستند!» اما براستی نگرانی واشنگتن ضعف نیروهای امنیتی افغانستانی است؟ همه ناظران مسایل افغانستان واقفند که آمریکا و متحدانش در ناتو، برخلاف آنکه در تمام سالهای اشغال سخن از آموزش و قوی‌تر کردن ارتش بومی این کشور سر می‌دادند اما در عمل حاضر به تحویل بسیاری از سلاحهای مهم و تعیین کننده در میدان جنگ به اردوی ملی افغانستان نشدند. آنها هنوز به این کشور اجازه داشتن نیروی هوایی مؤثر را نداده‌اند. موشکهای دور برد با قدرت تخریبی مناسب به ارتش افغانستان داده نشده و... این همه به معنی آن است که کاخ سفید می‌خواهد توان رزمی افغانها در حدی محدود باقی بماند.

در سمت دیگر منطقه روسها تمام قد وارد کارزار نبرد با تروریستها شدند و حضورشان بسیار هم مؤثر بود. به طوری که بغداد هم که از دورویی واشنگتن ناامید شده است، از کرملین درخواست همکاری کرده و همزمان تهران را نیز به یاری طلبیده است در اثنای این تحولات «ژنرال دوستم» معاون اول رئیس جمهوری افغانستان که روابط گرمی هم با روسها دارد به مسکو رفته و خواهان سلاح و حضور بیشتر روسیه در معادلات کشورش شده است.