این گلایههای رئیس هیأت مدیره جامعه صنفی آزمایشگاهیان بالینی کشور در گفتوگو با خبرنگار ماست. حبیب الله فضلیان دهکردی میافزاید: متأسفانه خیلی وقتها طرحهایی درجامعه به اجرا در می آید که زیرساختهای تحقق آن آماده نیست وبسترهای اجرایی وفرهنگی آن مهیا نشده و چنین طرحهایی محکوم به شکست است. برای نمونه از دغدغه های فعالان علوم آزمایشگاهی، رشد عنان گسیخته بیکاران تحصیلکرده در این رشته است که نتیجه بی توجهی به تعداد ورودی های این رشته در دانشگاههاست. در حالی که میتوان برای راه یافتن به این رشته محدودیت قایل شد تا در سالهای آینده با جوانان تحصیلکرده بیکارمواجه نشویم که عمرشان را هزینه کرده اند. البته این مسأله داستانی تکراری است، زیرا پیوسته چشم به این داریم که کدام طرح و برنامه در فلان کشور به اجرا در میآید تا ما هم با تقلیدی ناشیانه آن را بدون توجه به مسایل اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی خودمان اجرا کنیم. درست مانند تأکید بر ایجاد آزمایشگاههای متمرکز که گاه و بیگاه می شنویم و قراراست در قالب تجمیع چندین آزمایشگاه فعالیت کنند. این در حالی است که اجرای این گونه طرحها با توجه به مسایل اجتماعی جامعه ما که مهمترین آنها تنگناهای اشتغالزایی است، مشکلزا خواهد بود.
فضلیان دهکردی با طرح این پرسش که آیا دانش آموختگان بیکار این رشته باید در جستوجوی شغلی دیگر باشند یا به مهاجرت بیندیشند، میگوید: اکنون آمار روشنی از وضعیت اشتغال فعالان علوم آزمایشگاهی وجود ندارد، اما برآورد می شود از 30هزار دانشآموخته این رشته تنها 20هزار نفر جذب مراکز درمانی دولتی و خصوصی شده اند و 10هزار نفر بلاتکلیف مانده اند. به تعبیر دیگر یک سوم دانش آموختگان این رشته کار ندارند که با روند پذیرش در دانشگاههای گوناگون بر این تعداد افزوده هم می شود.
وی تأکید میکند: شاغلان حوزه علوم آزمایشگاهی با بی مهریها و بی توجهیها روبهرو هستند، چنانکه پس از 19 سال از حقوق و مزایای مشاغل سخت و زیان آور بهرهمند نیستند و گرفتار یک واژه «تکنسین» هستند این مصوبه در زمان مرحوم حسن حبیبی، معاون اول وقت ریاستجمهوری تصویب شد، اما از آنجا که براساس آن، سختی کار فقط به تکنسینهای آزمایشگاهی تعلق می گرفت، تا امروز جامعه آزمایشگاهیان کشور یعنی کاردانها، کارشناسها و کارشناسان ارشد از این حق محروم هستند، زیرا براساس برداشت کارگزینیها، تکنسین تعریف مشخصی دارد که این افراد را شامل نمیشود. البته در سالهای اخیر نیز که بر بازنگری واجرای این قانون تأکید شده، دوستانی معتقدند به منظور صرفه جویی در منابع، این حرفه جزو مشاغل سخت و زیان آور درجه سه به حساب نمیآید.
نظر شما