در کتاب «عیون اخبار الرضا (ع)» اباصلت هروی از حضرت رضا (ع) و آن حضرت از پدران بزرگوارش (ع) از امیرالمؤمنین (ع) نقل فرمودند که رسول خدا (ص) فرمود:
خداوند برتر از من کسی را نیافرید و گرامی تر از من نزد او کسی نیست.

امیرمؤمنان (ع) فرمود: عرض کردم: ای رسول خدا؛ شما برتر هستید یا جبرئیل؟ فرمود:
ای علی؛ خداوند تبارک و تعالی پیامبران مرسل را بر فرشتگان مقرّب خود برتری داده است و مرا بر تمام پیغمبران و رسولان برتری داده است و بعد از من فضل و برتری برای تو و امامان بعد از تو است و همانا فرشتگان خدمتگذار ما و دوستان ما هستند.

ای علی؛ فرشتگانی که عرش با عظمت الهی را بر دوش گرفته اند و آن ها که اطراف عرشند و پروردگار را حمد و ستایش و تسبیح می کنند، برای آن ها که ایمان به ولایت ما اهل بیت آورده اند از خدا آمرزش می طلبند.

یا علی؛ لولا نحن ما خلق الله آدم و لاحوّاء و لاالجنه و لاالنّار و لاالسّماء و لا الأرض.
ای علی؛ اگر ما نبودیم خدا آدم و حوا، بهشت و دوزخ، آسمان و زمین را نمی آفرید.

چگونه ما از فرشتگان برتر نباشیم در حالی که نسبت به معرفت پروردگار و تسبیح و تهلیل و تقدیس از آن ها پیشی گرفتیم، زیرا اول چیزی که خداوند آفرید ارواح ما بود، ما را به توحید و ستایش خود گویا نمود، سپس فرشتگان را آفرید، آن ها وقتی ارواح ما را نور یگانه ای مشاهده کردند امر ما را بزرگ شمردند، ما تسبیح حق تعالی کردیم تا بدانند ما خلقی هستیم که آفریده شده ایم و او منزه از صفات ما است، به تسبیح ما فرشتگان تسبیح گفتند و او را از صفات ما پاک و منزه دانستند.

و وقتی عظمت شأن ما را مشاهده کردند حق تعالی را تهلیل کردیم تا فرشتگان بدانند خدایی جز خدای بی همتا نیست و ما بندگان او هستیم و خدایی نیست که همراه با او یا بعد از او عبادت ما واجب باشد، پس فرشتگان «لا اله الا الله» گفتند و هنگامی که بزرگی محل و موقعیت ما را مشاهده کردند تکبیر گفتیم تا فرشتگان بدانند خداوند بزرگتر از آن است که کسی جز به سبب او به شأن و مقام بزرگی برسد.

و زمانی که عزت و قوت ما را مشاهده کردند ،گفتیم: «لاحول و لاقوه الا بالله» تا اینکه فرشتگان بدانند هیچ نیرو و قدرتی جز بسبب خداوند نیست. و وقتی نعمتی را که خدا به ما داده و وجوب اطاعت ما را مشاهده کردند، گفتیم: «الحمدلله» تا فرشتگان بدانند خداوند بخاطر نعمت ها سزاوار حمد و ستایش است، آن ها هم گفتند: «الحمدلله». پس فرشتگان به سبب ما به شناخت توحید، تسبیح، تهلیل، تحمید و تمجید خداوند هدایت شدند.

ثمّ انّ الله تبارک و تعالی خلق آدم فأودعنا صلبه و امر الملائکه بالسجود له تعظیماً لنا و اکراماً.
سپس خداوند تبارک و تعالی آدم را آفرید و ما در صلب او به ودیعه نهاد و آنگاه فرشتگان خود را دستور داد تا او را بخاطر تعظیم و بزرگداشت ما که در صلب او بودیم سجده کنند.

پس سجود آن ها برای خداوند بخاطر عبادت و پرستش و برای آدم بخاطر اطاعت پروردگار و احترام او بود، زیرا ما در صلب او بودیم، پس چگونه ما برتر از فرشتگان نباشیم در حالیکه همه آنها بر آدم سجده کردند.

منابع:
1- شیخ صدوق، ابن بابویه ابی جعفر محمد بن علی بن الحسین قمی. عیون اخبار الرضا، بی جا، دارالکتب السلامیه، 1385.
2- شیخ صدوق. کمال الدین و تمام النعمه، بی جا، 1382.
3- شیخ صدوق. علل الشرایع، ترجمه ی سیدمحمدجواد ذهنی، انتشارات مومنین، 1384.
4- مجلسی، محمدباقر. بحارالانوار، 1398 ﻫ .ق، جلد 26 و 60.
5- متوسل، احمد. قطره ای از معجزات چهارده معصوم، قم: طوبای محبت، 1390.