این روزها صدایش خش‌دار و ضعیف است که از نیم قرن تلاش‌ بی‌وقفه در حوزه‌های مختلف علمی و فرهنگی کشور حکایت دارد.

نزدیک 80 بهار را تاکنون گذرانده و به قول خودش هم‌سن دانشگاه تهران است. از این دانشگاه دکترای ادبیات فارسی گرفته و دستی هم در شعر و شاعری دارد. می‌گوید طبع شعرش در نخستین سفری که به حج رفته جوشیدن گرفته است.

30 سال به عنوان معاون لغت‌نامه دهخدا تلاش کرده و هم‌اکنون نیز در کار تألیف لغت‌نامه فارسی در همین مؤسسه فعال است.

می‌گوید پنج سال شاگرد دکتر سیدجعفر شهیدی بوده و 30 سال با او همکار؛ اما در تمام این مدت حتی یک بار عصبانیت از این شاگرد ادیب علامه طباطبایی ندیده است.

لبخند کمرنگی می‌زند و می‌گوید: اگر لغت‌نامه دهخدا دست از سر ما بردارد، شاید بتوانیم برای اوقات فراغت نیز فکری بکنیم؛ چرا که هنوز در «أَطیعوا الله» مانده‌ایم و به «أَطِیعُواْ الرَّسُولَ» و «أُوْلِی الأَمْرِ» نرسیده‌ایم!

او اذعان می‌کند در جوانی به فوتبال علاقه‌مند بوده و هنوز هم در منزل تا حد امکان ورزش می‌کند و متعهد به رعایت رژیم غذایی خویش است.

متخصص آموزش زبان فارسی به خارجیان بوده و یکی از نگرانی‌های کنونی‌اش را بی‌سوادی می‌داند و معتقد است هرکس در کار فرهنگی است باید این دغدغه را داشته باشد.

نگارش و ارایه حدود 50 مقاله علمی و ادبی از جمله «انسان‌وارگی طبیعت در غزل حافظ»، «درآمدی به مرجع‌شناسی»، «شاهنامه رسالت عصر فردوسی» و ... از جمله کتاب‌هایش می‌توان به «سیمای رستم در شاهنامه»، کتاب دانشگاهی «مرجع شناسی و روش تحقیق در ادبیات فارسی» و فرهنگ فارسی به چینی و چینی به فارسی را بر عهده است و می‌گوید با رهبر انقلاب نیز گپ‌و‌گفتی داشته و مقام معظم رهبری به ایشان گفتند که برخی از مقالاتش را قبلاً خوانده بودند اما فکر می‌کردند که او یک دانشجوی جوان باشد!