بنا به گواهی اسناد تاریخی، معروف ترین قاچاقچی عتیقه در دربار پهلوی دوم، شهرام پسر اشرف بوده است چنانچه حسینیان می نویسد: وی یک گروه مجهز گنج یاب و حفار را در خدمت داشت و آن ها را به تپه ها و مناطق تاریخی می فرستاد تا اشیای عتیقه را از زیر خاک بیرون بکشند.

وی در یک مورد صنایع دستی طلایی مربوط به دوران باستان را که در تپه ی مارلیک از زیر خاک در آمده بود، علناً دزدید و به خارج از کشور برد. هویدا از قاچاق این عتیقه جات با خبر شد و برای بازگرداندن آن ها با شهرام مذاکره کرد و شهرام مبلغ 000/000/12 فرانک خواستار شد.

هویدا شخصی به نام فروغی را به توکیو فرستاد تا قیمت عتیقه ها را ارزیابی کند، وی آن ها را حدود 000/000/6 فرانک تخمین زد. گرچه شهرام سردسته ی قاچاقچیان عتیقه ی دربار بود، اما سایر اعضای خانواده ی پهلوی، به خصوص شمس هم در آن فعال بودند و هنگامی که به محمدرضا شاه می گفتند تا از اقدامات غیرقانونی خانواده اش جلوگیری کند، پاسخ می داد: «این مملکت بسیار وسیع است و از این گونه اشیای کهنه و بی ارزش در دل خاک آن فراوان است.»

منابع:
1- دیبا، فرح. دخترم فرح، ترجمه الهه رئیس فیروز، تهران: به آفرین، 1381.
2- نراقی، احسان. از کاخ شاه تا زندان اوین، ترجمه سعید آذری، تهران: رسا، 1372.
3- شوکراس، ویلیام. آخرین سفر شاه، ترجمه عبدالرضا هوشنگ مهدوی، تهران: البرز، 1371.
4- حسینیان، روح الله. چهارده سال تکاپوی ایدئولوژیک شیعه در ایران، تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1387.