اما قهرمان 90 کیلوی تیم ملی در مسابقات پرورش اندام آسیا آنقدر خجالتی و مودب و ساکت بود که گاهی یادمان میرفت او همانی است که پولاد سرد را اسیر خود کرده است.
با ساقی در دو بخش مجزا گفت وگو کردیم. ابتدا از دستاوردش به عنوان یک ملی پوش با سابقه در مسابقات مختلف بین المللی گفتیم و بعد هم در قامت دبیر هیأت پرورش اندام مشهد در مورد مشکلات این رشته در شهر گپ زدیم.
آخرین مدالتان طلای آسیا است؟
در هفتمین دوره مسابقات آسیایی که به میزبانی ویتنام برگزار شد، من موفق شدم در وزن 90 کیلو به مقام قهرمانی برسم. این مسابقات در سال 2010 هم در ایران برگزار شد که من هم عضو تیم ملی بودم، اما آسیب دیدم و حقم ضایع شد. در سال 2013 من پس از آن آسیب دیدگی آمدم و قهرمان شدم و تیم ملی هم سوم شد. الان هم در حال اعزام به مسابقات جهانی مجارستان هستیم.
چند سال عضو تیم ملی بودهاید و از کدام باشگاه کارتان را شروع کردید؟
حدود 6 سال است که ملی پوش هستم. از باشگاه آقای تبریزی شروع کردم و ایشان مربی و پایه ریز برنامههای تمرینی من از همان اول بودند و الان هم زیر نظر ایشان کار میکنم.
مستقیم پرورش اندام را شروع کردید یا از رشتههای دیگر آمدید؟
قبلاً تکواندو و فوتبال ورزش من بودند، اما از 16 سالگی وارد پرورش اندام شدم و از 18 سالگی به طور جدی و پیشرفته کارم را کردم. در رده جوانان اولین مدال را برای استان آوردم.
سه تا چهار مدال کشوری دارم و هشت مدال مسابقات بین المللی. از سال 2006 تا سال 2011 مدال داشتم که این آخری هم به آن اضافه میشود.
از چه سالی وارد تشکیلات هیأت پرورش اندام شدید؟
از همان شروع کار همکاری داشتم و از سال 86 از من خواسته شد دبیر هیأت مشهد و تاالان هستم. من از زمان آقای پژمان که مرحوم شدند، به عنوان دبیر کارم را شروع کردم و بعدها هم دبیر هیأت آقای نکاحی شدم. بعد از اینکه آقای نکاحی به هیأت استان رفتند، فعلاً هیأت مشهد باشم رئیس ندارد و تقریباً بیشتر کارها را خودم انجام میدهم و منتظر انتصاب هستیم.
خودتان برای ریاست تمایل ندارید؟
چون ورزش را به صورت جدی دنبال می کنم، تمایل ندارم، چون کارها سنگین میشود و به هیچ کدامشان نمیرسم.
الان مشکل اصلی باشگاههای پرورش اندام مشهد که مثل قارچ هم هر روز اضافه میشوند، چیست؟ هم از لحاظ ساختاری و هم از لحاظ فنی؟
مشکل اصلی این است که اساسنامه تأسیس باشگاهها بین 20 تا 15 سال پیش تدوین شده است و خیلی ایراد دارد. از جمله اینکه موسس هر باشگاه هر نفری میتواند باشد. اما مهمترین مشکل این است که دست هیأت از لحاظ بازرسی و نظارت کاملاً بسته است و اختیار اجرایی ندارد. هیأت حتی نمیتواند در مورد افراد و مکانهای نامناسب منع قانونی ایجاد کند و در حقیقت ما اهرم اجرایی نداریم. حتی در سلسله مراتب اداری ما جزو ارگانهایی هستیم که نظرمان در مورد تشکیل یک باشگاه آخر اعمال میشود. یعنی همه کارها در اداره کل انجام میشود و فقط از ما یک نظر کارشناسی برای تکمیل پرونده میخواهند و ما فقط درجه باشگاه را مشخص میکنیم و روی کادر مربیان نظرمیدهیم.
در تأیید شما چه شاخصهایی مهم است؟
یکی بحث مربی از لحاظ فنی است و دیگری بحث فضاست.
بعد از تشکیل باشگاه، بازرسیهای بعدی هم توسط هیأت انجام میشود؟
در بازرسیهای بعدی از اداره تربیت بدنی یک نماینده و از اماکن و هیأت پزشکی ورزش هم یک نماینده حضور دارد و فعلاً از هیأت ما نمایندهای نیست، درحالی که اگر باشگاهی تخلفی کند، گلایهها از هیأت انجام می شود، در حالی که وقتی ما نقشی در تشکیل و راه اندازی نداریم، چرا باید پاسخگوی تخلفات باشگاه باشیم.
بعد از 20 سال هیچ تلاشی برای تغییر این اساسنامه انجام شده یا همچنان همه راضیاند؟
راضی که نه باشگاههای پرورش اندام در مجموع بصورت خود جوش و خصوصی تشکیل شده و اداره تربیت بدنی اصولاً برنامهای برای توسعه و ایجاد باشگاه ندارد، اما علاقه و گرایش جوانان به این ورزش باعث شده که تشکیل و توسعه باشگاهها همیشه جلوتر از برنامه ریزی اداره تربیت بدنی بود. مثلاً در مشهد حدود 500 باشگاه وجود دارد که این تعداد شامل مجوز دارها و بدون مجوزهاست و واقعاً نظارت بر همه آنها سخت است، به همین دلیل هم واقعاً برنامه مدون و فراگیر برای نظارت بر آنها وجود ندارد، اما در بحث آموزش، مربیان هیأت وارد عمل شده و اقدامهای خوبی انجام شده است.
نقش هیأت پرورش اندام در تشکیل و راه اندازی باشگاههای بانوان چقدر است؟
در مورد تشکیل باشگاههای بانوان هیأت ما نقشی ندارد، چون باشگاههای بانوان زیر نظر انجمن آمادگی جسمانی است و معاونت بانوان هنوز در هیأت ما راه اندازی و تشکیل نشده است.
در حال حاضر تمام مربیانی که در باشگاههای پرورش اندام ورزش میکنند، دارای مدارک هستند یا خیر؟
نه متأسفانه به این دلیل که نمیتوانیم نظارت دقیقی داشته باشیم، خیلی از باشگاهها از مربیان بدون کارت استفاده میکنند.
در هر حال در زمان تشکیل باشگاهها حتماً شما از باشگاهها مدارک مربیگری مربیان شان را میخواهید؟
قطعاً، اما در بسیاری مواقع ممکن است مدارک صوری به ما بدهند. ممکن است مربی مبلغی گرفته باشد و تنها مدرک را در اختیار صاحب باشگاه قرار داده باشد و خودش حضور نداشته باشد. هر مربی در بیشتر از دو باشگاه نمیتواند حضور داشته باشد.
هیأت برای مربیان کلاس دورهای برگزار میکند. منظورم به روز کردن دانش مربیان است، چون پرورش اندام رشتهای است که هر روز تازههای علمی وارد آن میشود.
بله هیأت برنامههای خوبی در این زمینه دارد الان در حال ثبت نام و برگزاری کلاس مربیگری درجه دو هستیم و کسی بتواند این مدرک را بگیرد، در حد لیسانس تربیت بدنی اطلاعات ورزش دارد. الان مربیان درجه سه اطلاعات ورزش تخصصی پرورش اندامشان در سطح خوبی است فعلاً 300 مربی دوره دیده در مشهد بصورت رسمی فعالیت دارند.
در مورد دستگاههای مورد استفاده در باشگاهها کمی بگویید.
تمام دستگاهها باید استاندارد بین المللی داشته باشند که خوشبختانه به دلیل رقابتی شدن باشگاهها از این نظر مشهد در سطح خوبی قرار دارد.
پس شما باز هم نظارت و تأیید و تأکیدی در این خصوص ندارید.
نه. بازدیدی نداریم و فقط در حدی که استاندارد باشند، توصیههایی انجام میدهیم.
بحث روز استفاده بی رویه و غیر اصولی از مکملها در باشگاههاست، آن هم در حالی که شایع شده خیلی از مکملها تقلبی هستند. هیأت پرورش اندام باز هم در این زمینه نظارتی ندارد.
عملاً نه . مگر اینکه همکاری بین ما و هیأت پزشکی ورزشی انجام شود تا بتوان برای کنترل توزیع مکملها راهکاری تدوین شود که بسیار سخت است، اما قانون توزیع این مکملها در باشگاهها غیر قانونی است. هیأت هم در عرضه مکملها دخالتی ندارد فعلاً. اما در گذشته فعالیتهایی شد که مثبت نبود و مشخص شد ورود هیأت صلاح نیست.
از لحاظ بودجهای اوضاع چگونه است.
هیأت مشهد هیچ گونه حساب بانکی ندارد اما همکاری هیأت استان با ما خیلی خوب است و از حساب هیأت استان هزینهها انجام میشود. تنها درآمد ما از کلاسهای مربیگری است که وارد حساب هیأت استان میشود. ما حتی حق عضویت هم از باشگاهها نمی گیریم.
الان مشهد چند ملی پوش پرورش اندام دارد؟
در حال حاضر فقط بنده هستم، اما در سالهای قبل بچهها زیاد بودند مثلاً آقای تبریزی و مانی مداحی مدال آور بودند. من چهارمین مدال طلای مسابقات آسیایی را برای مشهد کسب کردم.
جایگاه پرورش اندام خراسان در کشور چگونه است؟
ما در سالهای قبل افت داشتهایم و دلیل آن هم هزینههای بالای این ورزش است و حتی عنوان داران قبلی هم به دلیل افزایش هزینهها عطای شرکت در مسابقات را به لقایش بخشیدهاند. از نظر تیمی، الان مقام خوبی نداریم و تنها تک جرقههایی است که برخی ورزشکاران در مسابقات زدهاند.
نظر شما