قدس آنلاین -رضا نظامی سریدار: در تعریف موزه آمده است:« موزه به اصطلاح اهالی فرنگ عبارت است از مکان یا محلی که مخزن آثار قدیمه و اشیای بدیعه و نفایس و مستظرفات دنیاست و از هر تحفه و یادگاری که در آن مخزون و محفوظ است اهل علم و اطلاع، کسب فایدتی و کشف سری می نمایند و از احوال و اوضاع هر زمان، صنایع و حِرَف آن و رسوم آداب معموله ی حروف و عواطف آن ایام و عواطف انام با خبر می گردد با این تعریف از موزه می خواهم اثری را برایتان تعریف کنم که بیشترها درقصه وروایت های قدیمی شنیده ویا خوانده‌ایم ازجمله آثاری که با طلا ساخته وبا لعل، درّ، برلیان و یاقوت وبند جواهر نشان تزیین شده است.این اثر بی بدیل تاریخی ومعنوی قندیل طلای مرصع است که روزگاری دور در بارگاه ملکوتی حضرت رضا(ع) چشم نواز زائران آن حضرت بوده وامروز درموزه آستان قدس رضوی چشم های فراوانی راازگوشه،گوشه جهان به خود مشغول نموده است. این قندیل طلا شامل یک بدنه گرد و سر و پایه از جنس فولاد است که سطح آن با ورقه‌ای از طلا پوشانده و با سنگهای قیمتی چون لعل، درّ، برلیان و یاقوت تزیین شده است. در قسمت سراین قندیل، سه بند جواهر نشان به همراه سه زنجیر فلزی دیده می‌شود که برای آویختن قندیل بوده و در قسمت پایین آن آویز‌های مینا‌کاری با منگوله‌های ابریشمی نصب شده است که تعدادی از آنها از بین رفته است. بر روی بدنه این اثر فوق‌العاده زیبا کتیبه‌ای به خط ثلث و به این مضمون نوشته شده است: «در عهد تولیت جلالت‌مآب بندگان عالی آقایان میرزا فضل‌اله متولی‌باشی روضه مقدسه رضویه وزیر نظام دولت علّیه ایران این قندیل مرصع ساخته شد تاریخ شهر شوال 1271». ابعاد این اثر نفیس 19 در 45 سانتی‌متر و تاریخ ساخت و اهدای آن سال 1271 هجری قمری (1233 شمسی) می‌باشد. البته همانطور که گفته اند که موزه مقیاس شعور و میزان عقول و درجه افهام، اصناف وآیینه ادراک گذشتگان است. وشاهدی برای معلومات تاریخی شهود ارائه می گردد به یقین موزه حضرت رضا(ع) به عنوان یکی از بزرگترین گنجینه های معنوی جهان دارای آثار بی نظیر فراوانی است که هرکدام از این آثار برای خود حکایتی دارند وشاهدی بر عشق وارادت هنرمندان وواقفان واهداکنندگان به آستان مقدس وملکوتی رضوی.