جالب است بدانید جواب این پرسش در آیات و سخنان ائمه اطهار (ع) بیان شده است.

از آیات فراوانی، ازدواج در قیامت و بهشت ثابت می گردد این آیات دو قسمند: الف؛ آیاتی که ازدواج با حورالعین را بیان می کند. ب؛ آیاتی که به ازدواج با همسران دنیایی اشاره کرده است. از جمله آیات قسم اول: (کذلک و زوّجنا بحورٍ عین)؛ این چنین اند بهشتیان و آن ها را با حورالعین تزویج می کنیم.» (دخان: آیه 54)

آیات قسم دوم: (هُم و اَزواجُهُم فی ظِلالٍ عَلَی الارائک مُتَّکئون)؛ آن ها و همسرانشان در زیر سایه هایی بر روی تخت ها تکیه زده اند.» (یس: آیه 56) ازدواج به معنای پیوند با همسران بهشتی و یا همسران با ایمانی است که در این دنیا داشته اند.

(اُدخُلوا الجَنَّةَ اَنتُم وَ ازواجُکَم تُحبَرون)؛ (به آن ها خطاب می شود) وارد بهشت شوید شما و همسران تان، در نهایت شادمانی.» (زخرف: آیه 70) زنِ مؤمن در بهشت با شوهرش در بهترین شرایط و حالات زندگی می کنند، اگر هر دو بهشتی باشند و اگر شوهرش بهشتی نباشد، همسر یکی از مردان بهشتی که هم شأن او باشد، می شود.

قرآن مجید همچنین می فرماید: (والّذین آمنوا واتّبعتهم ذرّیّتهم بایمانٍ...)؛ کسانی که ایمان آوردند و فرزندانشان به پیروی از آنان ایمان اختیار کردند، فرزندانشان را (در بهشت) به آنان ملحق می کنیم.» (طور: آیه 21)

برخی از مفسران در ذیل این آیه از پیامبر اکرم (ص) روایتی نقل کرده اند که فرمودند: «هنگامی که انسان وارد بهشت می شود سراغ پدر و مادر و همسر و فرزندانش را می گیرد، به او می گویند: آن ها به درجه و مقام و عمل تو نرسیده اند، عرض می کند پروردگارا! من برای خودم و آن ها عمل کردم، در این جا دستور داده می شود که آن ها را به او ملحق کنید.»

چنانچه روایت شده است ابوبصیر که یکی از یاران امام صادق (ع) بوده است روزی از آن حضرت پرسید:

فدایتان شوم! اگر مرد و زنی که هر دو مؤمن باشند وارد بهشت شوند آیا با یکدیگر ازدواج می کنند؟ آن حضرت فرمود: ای ابامحمد! خداوند حاکم عادل است، اگر درجه مرد بالاتر باشد، اختیار با اوست و اگر مایل بود با آن زن ازدواج می کند و اگر آن زن درجه اش بالاتر بوده اوست که اختیار می کند.

بنابراین اگر همسر دنیایی انسان در طبقه پایین تری از بهشت باشد و بخواهند با همدیگر زندگی نمایند، خداوند متعال دستور می دهد تا آن دو به یکدیگر ملحق گردند.

منابع:

1- مکارم شیرازی. تفسیر نمونه، ج18: 417؛ ج22: 430.

2- علامه طباطبایی. تفسیر المیزان، ج19: 16؛ ج18: 119.

3- حسین زاده. ازدواج و خانواده: 219.