او در «منهاج السنه» از هر کس با اهل بیت(ع) مخالفت داشته، حمایت می‌کند. تمام هدف و انگیزه‌اش در این کتاب در دو چیز خلاصه می‌شود: دشمنی با اهل بیت(ع) و دفاع از مخالفان اهل بیت(ع). همین طرز فکر انحرافی است که زیربنای اعتقادات باطل تکفیری‌های امروز در جهان اسلام قرار دارد. تخریب بارگاه و قبر بزرگان دین در حجاز و مدینه بویژه تخریب قبور چهار امام در قبرستان بقیع و انفجار در حرم دو امام در سامرا و همه جنایتهای وهابیون و تکفیری‌ها علیه تشیع و پیروان اهل بیت(ع) بر پایه همین آثار ابن تیمیه استوار است.

او پایه‌گذار سنت انحرافی ضد سنت نبوی و ضد قرآنی و ضد فقه شیعه و سنی و ضد حکم عقل است. وی با این سنت باطل که بنیان گذاشت، در همه خیانتها و جنایتهای وهابیون و تکفیری‌ها در جهان اسلام شریک است. ابن تیمیه از «بنی امیه» و «ابن ملجم» و بویژه از یزید و یزیدیه بشدت دفاع کرده است.

   دفاع از بنی امیه

ابن تیمیه چشم بر تمامی جنایات بنی امیه می‌بندد و همه جا حامی باند اموی است.

او در مدح بنی‌امیه می‌نویسد: «همانا بنی امیه، متولی جمیع اراضی اسلام شدند و دولت در زمان آنان عزیز بود (منهاج السنه، ج 8، ص 238 و ص 242).

او همچنین می‌نویسد: سنت قبل از دولت عباسی ظاهرتر بود تا دولت آنان! زیرا در دولت بنی عباس بسیاری از شیعیان و دیگران از اهل بدعت وارد شده بودند (همان، ج 4، ص 130)

او در جای دیگر نزول آیه «والشجره الملعونه فی القرآن» (اسراء/60) را در شأن بنی امیه انکار کرد. و این گونه تفسیر را از تحریفات شیعه در قرآن می‌شمارد (همان، ج 3، ص 404). در حالی که تفسیر «شجره ملعونه» به بنی‌امیه از بسیاری از اهل سنت وارد شده است.

حاکم نیشابوری در المستدرک علی الصحیحین، ج 4، ص 480 و خطیب بغدادی در تاریخ بغداد، ج 6، ص 271 و ج 8، ص 280 و فخر رازی در تفسیر مفاتیح الغیب ذیل آیه و خازن در تفسیرش و جلال الدین سیوطی در الدر المنثور ذیل آیه، پیوند شجره الملعونه فی القرآن با بنی امیه را گزارش و تأیید کرده‌اند. و ابوالفدا نوشته است: در تفسیر شجره ملعونه در قرآن به بنی امیه مورد اجماع مفسران است (تاریخ ابی الفداء، ج 3، ص 115).

   دفاع ابن تیمیه از خوارج

ابن تیمیه بشدت از خوارج دفاع کرده است. وی در تعریف خوارج می‌گوید: خوارج از بزرگترین مردم از حیث نماز و روزه و قرائت قرآن هستند که دارای لشگر و لشگرگاه بودند، آنان متدین به دین اسلام در باطن و ظاهرند (منهاج السنه، ج 4، ص 37 و ص 38).

او می‌نویسد: خوارج از رافضه راستگوتر و دیندارتر! بلکه خبر نداریم که خوارج عمداً دروغ بگویند، بلکه آنان راستگوترین مردمند (همان، ج 7، ص 36).

او همچنین می‌نویسد: خوارج عاقل‌تر و راستگوتر و بیشتر دنبال کننده حقند از رافضه...  بسیاری از رهبران رافضه و عامه آنان زندیق هستند (همان، ج 7، ص 260).

منظور این خبیث از «رافضه» شیعیان است. وی خوارج را بهتر از شیعیان می‌داند و این گونه به شیعیان که پیروان راستین سنت پیامبرند و حق گوترین و راستگوترین افرادند، بی ادبی می‌کند و تهمت زندیق به شیعیان می‌زند.

همین ستایش مؤسس افکار وهابیت از «خوارج» زمینه ساز پیدایش خوارج جدید در تاریخ معاصر گردیده است. بسیاری از اندیشمندان اهل سنت و شیعه، گروه‌هان تروریستی نظیر داعش را خوارج زمان می‌دانند.

افکار ابن تیمیه و پیروانش، موجب باز تولید خوارج و خیانتها و جنایتهای بی‌نظیر علیه مسلمانان و انسانهای بی‌گناه شده است.

   دفاع ابن تیمیه از قاتل امام علی(ع)

ابن تیمیه مؤسس افکار وهابیت بر خلاف نظر اکثر اهل سنت، از کسانی که با امیرمؤمنان امام علی(ع) جنگیدند، دفاع کرده است.

او درباره شورشیان و بغات و محاربان با امام علی(ع) نوشته است: «کسانی که با علی بن ابی طالب جنگ و ستیز کردند، هرگز خوار نشدند، بلکه همیشه و دایم یاری شده، کشورها را فتح و با کافران می‌جنگیدند... لشگری که همراه معاویه می‌جنگیدند، هرگز خوار نشدند، حتی در جنگ با علی! پس چگونه ممکن است که پیامبر گفته باشد: بار خدایا! خوار کن هر کس که او را خوار کند، بلکه شیعیان همیشه خوار و مغلوب بوده‌اند» (منهاج السنه، ج 7، ص 57 و ص 59).

او همچنین می‌نویسد: «کسانی که با علی به قتال برآمدند، از این خالی نیست که یا معصیت کارند و یا مجتهد و به خطا رفته یا به واقعیت رسیده، به هر تقدیر، این کار از آنان ضرر به ایمانشان وارد نمی‌کند و مانع از دخول به بهشت نمی‌شود (منهاج السنه، ج 4، ص 393).

پیامبر خدا(ص) در حدیث صحیح السند، ابن ملجم را «اشقی الناس» توصیف کرده‌اند (مسند احمد، ج 1، ص 130- خصایص نسائی، ص 39- طبقات ابن سعد، ج 3، ص 21). همان طور که قرآن این تعبیر را درباره قاتل شتر حضرت صالح در میان قوم ثمود به کار برده است.

اما ابن تیمیه در ستایش ابن ملجم می‌نویسد: «آن کسی که علی را کشت، نماز به جا می‌آورد و روزه می‌گرفت و قرائت قرآن می‌کرد. علی را به این اعتقاد که خدا و رسول کشتن او را دوست دارند، به قتل رسانید! (منهاج السنه، ج 7، ص 154). او در جای دیگر ابن ملجم را عابدترین مردم می‌نامد (همان، ج 5، ص47). آری! اینهاست کارنامه تلاشهای قلمی ابن تیمیه پدر فکری وهابیت. وی تمام استعداد و نیروی خویش را در راه دفاع از دشمنان اهل بیت(ع) و توجیه رفتار آنان به کار برده است. هدف اصلی او کوبیدن اهل بیت(ع) و مذهب شیعه بوده است. در این راستا بر خلاف عقل و شریعت و سنت نبوی گام برمی‌دارد و هرگونه دروغ و تهمت و فسادی را مرتکب می‌گردد. این روش غلط و فاسد ابن تیمیه است که وهابیون و تکفیری‌های امروز را به قتل و غارت و جنایتهای استثنایی در برخورد با شیعیان در جهان رسانده است.

   ابن تیمیه بزرگترین مدافع یزید

ابن تیمیه در دفاع از یزید، کارهای زیادی انجام داده است. وی به چند صورت از بزرگترین جنایتکار تاریخ و مجرم اصلی حادثه کربلا حمایت کرده و تلاش کرده است جنایات یزید را از کارنامه او و پرونده‌اش محو کند و بر خلاف گزارشهای متواتر و  قطعی تاریخی، وی را از تبهکاری ها و اقدامهای فراوان ضد دینی تبرئه نماید.