ای پسر شبیب؛ اگر می خواهی برای چیزی گریه نمایی، برای حسین بن علی (ع) گریه نما، زیرا او را با بی رحمی و مظلومیت سر بریدند و هجده نفر از خاندانش با او کشته شدند که در روی زمین کسی مانند آنان نبود.

ای پسر شبیب؛ بدان که اگر بر حسین (ع) گریه کنی، چندان که اشک تو بر گونه هایت روان گردد، خداوند هر گناهی را که انجام داده باشی- کوچک یا بزرگ، اندک یا بسیار- را می آمرزد.

ای پسر شبیب؛ اگر دوست داری که در غرفه های بهشتی همنشین پیامبر خدا (ص) و خاندان پاکش باشی، قاتلین حسین (ع) را لعنت نما.

ای پسر شبیب؛ اگر دوست می داری مانند ثواب کسانی که با امام حسین (ع) شهید گردیده اند دستیابی، هرگاه ایشان را یاد می کنی بگو: یا لیتنی کنت معهم فأً فوز فوزاً عظیماً؛ کاش با آن ها بودم و به رستگاری بزرگ نایل می شدم.

ای پسر شبیب؛ اگر دوست داری در درجات بالای بهشت ما باشی، برای اندوه ما اندوهگین و در شادی ما شادمان باش، و بر تو باد به پیروی از دوستی و ولایت ما، که اگر کسی سنگی را دوست بدارد، خداوند او را در روز قیامت با آن سنگ محشور می گرداند و نیز این امام همام فرموده اند: فعلی مثل الحسین فلیبک الباکون، فانّ  البکاء علیه یحطّ الذّنوب العفلام؛ بر مانند حسین (ع) باید گریست، چرا که گریه بر او، گناهان بزرگ را می زداید.

منابع:

1- شیخ حر عاملی. وسائل الشیعه، ج 14: 502- 504.

2- آسوده. هشدارهای غیبی: 523، 525.