به گزارش قدس آنلاین به نقل از  ایسنا، ایده موجود در پس ساخت این حسگر بر تغییر شیمیایی نانولوله‌های کربن آن تمرکز دارد، زیرا وجود گازهای خاص تولیدشده توسط گوشت‌های فاسد، مانع از حمل جریان برق توسط این نانولوله‌ها می‌شود.

این نانولوله‌ها با ترکیبات حاوی ﻣﺘﺎﻟﻮ ﭘﻮرﻓﯿﺮﯾﻦ (metalloporphyrin) اصلاح شده‌اند که این ترکیبات حاوی اتم کبالت منفرد هستند و این اتم، به چندین حلقه ‌حاوی نیتروژن متصل است.

چنین ترکیبی در متصل‌شدن به ترکیباتی موسوم به آمین‌های بیوژن مانند کاداورین و پوترسین کارآمد است؛ این آمین‌های بیوژن هنگام فاسدشدن گوشت تولید می‌شوند. زمانی که چنین گازهایی وجود دارند، مقاومت الکتریکی در نانوله کربن افزایش یافته و واکنش حاصل را می‌توان برای ارائه آسان بازخورد فاسدبودن گوشت ارزیابی کرد.

این حسگر بر روی گوشت مرغ و گاو آزمایش شده و فاسدبودن نمونه‌موردی‌ها غیرمنجمدشده را با موفقیت شناسایی کرد.

تولید این حسگرها ارزان و آسان بوده و از جریان اندک برق استفاده می‌کنند؛ همچنین استفاده از این ابزار به مهارت خاصی نیاز ندارد. تیم علمی مدعی است، این ابزارها را می‌توان در بسته‌بندی‌های فرآورده‌های گوشتی جاسازی کرد و چنین موضوعی امکان ارائه اطلاعات ایمنی دقیق‌تر در مقایسه با تاریخ انقضای استاندارد را فراهم می‌کند.