دو پاره گی و شداد تقدیر محله ای است که تا حرم مسیر چندانی ندارد و این خاص بودنش را بیشتر می کند.

پایین خیابان هم شهر حسینیه ها و مساجد است و هم شهر توریست ها و گردشگران. اگر به دنبال دو پارگی هستید لا به لای کش و قوس زندگی آدم هایی که کلی روایت و حرف و حدیث برای گفتن دارند شکل و شمایل حسینیه رحیمیان چشمگیر و خاص و تماشایی است بنایی که گفته می شود مربوط به عصر احمد شاه قاجاری است با آن سکوهای سنگی و کوچکی که تکیه زدن به آن در این صبح پاییزی عجیب به دل

 می چسبد و سرک کشیدن به دنیایی که ردپای دیروزها را دارد و آدم دوست دارد لحظه به لحظه سر گذشتشان رامرور کند.

اینجا و همراه گروه چهار باغ دریچه کوچک و ناچیز برای آن هایی است که می خواهند به گوشه و کنار شهری که دوست دارند سفری کوتاه و کوچک داشته باشند و نمی توانند.  

 ورودی حسینیه با دری قدیمی است و سکوهایی که برای مکث آدم ها و خستگی هایشان کوچک به نظر می آید اما محکم و سنگی و سنگین است. همان بالا قدری می ایستیم و می نشینیم  کنار در چوبی کهن و قدیمی که هم نام حسینیه را دارد و هم کاشی ها یش نشان از قدمتش دارد. سلیمان نوری از همراهان گروه گردشگری چهار باغ و محقق و پژوهشگر مشهدی می گوید:  این بنا نزدیک به یک قرن قدمت و کهنگی دارد و بیشتر از همه این ها اعتبار و تماشا ...

کاشی های سر در و ورودی اش  با همه اضلاع و قاعده و رنگ آمیزی توی لنز هر دوربینی هم که بنشیند تمام نمی شود.  

در بازست و راه ورود آزاد.حسینیه خلوت و خالی است با آن پنجدری های بلند که نمی شود توی قاب هایش ایستاد و عکس گرفت. اما کنار گچ بری هایی که جای جا چراغی هایش آدم را بدجور هوایی می کندتا دلت بخواهد فضا برای ثبت عکس و یادگاری هست و هست.

 سلیمان نوری به معماری خاص بنا اشاره کرده و می گوید:کنار طاقچه هایی که تنها کاربری شان چای پیه سوزهاست، چا چراغی هاست. چا چراغی ها حکم چراغ خواب های شبانه را  داشته اند و از آن ها را برای روشن نگه داشتن حیاط و اتاق  استفاده می شده است .

 حسینیه رحیمیان در شهریور 88 ثبت میراث شده است .کهنه بنایی که  شاه نشین و عوام نشین داشته است با اتاق هایی تفکیک شده و مجزا کوچک و تو در تو.

 و پلکانی نه چندان بلند که به نیمه نرسیده سکو مانند شده است؛ جایی برای سماورهای کوچک روضه  استکان های چای و قند است.  

و بسته به این که محرم تابستان یا زمستان باشد تعداد مستمعین فرق می کرده است و باز بسته به این که میهمانان از عوام باشند یا خواص نوع و سبک اتاق پذیرایی متفاوت بوده است و همه این تفاوت ها و خاصیت شان در نوع و سبک معماری تاثیر داشته است و مشخص و نمایان است.

اتاق شاه نشین مخصوص میهمان های خاص بوده است و کنار آن مستمعین عادی و بعد هم اتاق زنانه که وصل به طبقه پایین و سیستم زنانه می شده است.

کنار همه این ها بخاری زغال سنگی بزرگی است  که با خونسردی تمام 90 سال کنار یکی اتاق ها ایستاده و تکیه به دیوار داده است هنوز هم زمستان های حسینه را گرم می کند.

حسینیه رحیمیان مشهد یکی از کهن ترین حسینه های مشهد الرضا ست و به حکم نزدیکی با بارگاه رضوی زائر پذیرست . قدیمی ترین حسینیه  مشهد هم محرم ها سیاه پوش است و دهه دوم این ماه هم شور و حال محرم را داردو عزاداری رضا سلیمان نوری محقق و پژوهشگر میهمان  ویژه گروه مشهد گردی می گوید رحیمیان خاندان بازار ی و تجار پیشه بوده اند هر چند شاخه ای از آن نیز در مشهد مداح هستند و مداحی می کنند .حسینیه  عصر احمد شاهی با آن قاب های بزرگی که ا زمتولیان بر دیوارهای سالن دارد  زیبایی اش را از روح روضه خوان های دارد که هنوز هم مستمعان راکنار هم در اتاق می نشاند و همه زیبایی و روحش را از آن دارد.