در روزنامه عکسی از دست بوسیدن ولیعهد 9 ساله پادشاه جوان و تپل مپل و چاقالوی مراکش چاپ شده بود و نقل این خبر که «این پسر 9 ساله را از کوچکترین دیکتاتورهای جهان نام نهاده اند و خیلی از خود راضی است و دستش را جلوی آورد که رجال و بزرگان مراکش ببوسند!»
چاپلوسی است که یک پسر بچه جاهل و صغیر را وا می دارد از ابتدا انتظار داشته باشد رجال کشوری مانند مراکش که تاریخچه سه هزار ساله دارد خم شوند دست او را ببوسند.بوسیدن دست در کشورهای شرقی سابقه سه چهار پنج هزار ساله دارد. در مصر و بابل و آشور و ایران خلق خدا باید در برابر فرعون و پادشاه و شاهنشاه به خاک بیفتند و پا ببوسند و حتی کفش و خاک جلوی تخت را.
رسول خدا(ص) این رسم را به هم زد و ابراز تنفر کرد. علی(ع) کسانی را که در برابر او سر خم می کردند و تا کمر کرنش می کردند و دور مرکب او می دویدند بشدت منع کرد.
در زمان قاجاریه دست بوسی پادشاهان رسم نبود. به یاد ندارم کسی دست سلاطین صفوی و افشار و زندیه را هم بوسیده باشد.
به خاک افتادن و پای بوسیدن را اسلام برانداخت.من عکسی از رضاشاه ندیدم که رجال و وزیران دست او را ببوسند، اما محمدرضا شاه این رسم ناپسند را ابداع کرد و چاپلوسانی چون هژیر و حسین علا، اقبال و شریف امامی و منصور و هویدا و وزیران و همه سناتورها و وکلای مجلس و امیران ارتش این کار را به صورت سنت درآوردند.در زمان صدارت هویدا و وزارت امور خارجه اردشیر زاهدی قرار شد، سفرا و وزیران مختار ایران زانو بزنند و دست و زانوی شاه را ببوسند که این کار برای آن دولتمردان پیر و سالخورده و سنگین وزن با پای دچار آرتروز مشکل و جانفرسا بود و بعضی از اوقات روی زمین می افتادند و شاه به خنده می افتاد. چاپلوسان در همان سالها به فکر افتادند دست بوسی را شامل ولیعهد خردسال بکنند و بخشنامه ای صادر شد.
ارتشبد فریدون جم در خاطرات خود آورده من تعجب کردم که چگونه یک ارتشبد یا سپهبد باید خم شود، دست یک پسر بچه کوچولو را ببوسد.
ناصرالدین شاه وقتی به لندن سفر کرد (290) هجری قمری 1873 میلادی و بار سوم در سفر 1306/1889م/ کار بدی که کرد دست ملکه ویکتوریا را بوسید. در آن زمان عکاس فوری در دربار نبود، سینما و فیلم و هندیکم و موبایل هم اختراع نشده بود که آبروی شاه ایران را ببرد که دست فرمانروای کشور دیگری را بوسیده است!این چاپلوسیها در ایران سابقه سه هزار ساله دارد و بیشتر زمامداران ایران را معتاد به نظاره تملق و چاپلوسی اطرافیان و بعضی از آنها مانند شاه عباس اول و شاه صفی و شاه عباس دوم و شاه سلیمان از صفویه و نادرشاه از افشاریه و فتحعلیشاه و محمدشاه و ناصرالدین شاه را دچار جنون خودپرستی کرده است. محمد رضاشاه هم به تملق و چاپلوسی معتاد شده بود و اگر کسی دست او را نمی بوسید ناراحت می شد. حالا نوبت پسر 9 ساله پادشاه مراکش است.
این چاپلوسیها عاقبت خوبی ندارد. توجه این پسر بچه را باید مربیان او جلب کنند به سلاطین و ولیعهدهای آواره ای که در دنیا سرگردانند و کسی جواب سلام آنان را نمی دهد. مرحوم آیة ا... بروجردی دو دست روی کمر خود می گذاشت در ملاعام ظاهر می شد.روزی از حضرت آیة ا... العظمی سؤال شد شما که درد کمر ندارید چرا در کوچه و خیابان و مسجد اعظم دو دست روی کمر می گذارید؟ فرمودند: عوام الناس نزدیک می شوند معاذا... دست مرا می بوسند. حضرت امیرالمومنین(ع) از این کار نفرت داشتند، من نیز نفرت دارم کسی دست مرا ببوسد.