به گزارش قدس آنلاین، به نقل از ماهنامه بین المللی زائر، آيت الله محمد تقي بهجت، عارف وارسته و به حق پيوسته اي که در طول 92 سال عمر خويش، هرگز پاي در مسير غير حق نگذاشت و سيماي نوراني و عبادت هاي بي مانندش مصداق عيني عبد خدا بودن را ترسيم کرد.

در بررسي سيره زندگي آيت الله بهجت يا همان بهجتِ عارفان الي ا... نکات ارزشمندي ثبت شده که مرور هر يک از اين نکات مي تواند راهي براي رسيدن به تعالي و رستگاري باشد. گفت و گوي ما را با حجت الاسلام علي بهجت، فرزند آيت الله بهجت بخوانيد.

جناب بهجت! در باب سيره عبادي و اعتقادي پدر بزرگوارتان مسايل بسياري مطرح شده اما دوست داريم درباره سيره ايشان براي زيارت امام رضا(ع) بيشتر بدانيم.

با نکته خوبي به زندگي آيت الله بهجت ورود کرديد چرا که زيارت ائمه هدي(ع) و به خصوص حضرت رضا(ع) جايگاه ارزشمندي در زندگي پدر داشت. ايشان هر آنچه از خدا مي خواستند بدون اذن ائمه هدي(ع) طلب نمي کردند. حضرت ايت الله براي زيارت آداب خاص خود را داشتند، ايشان هميشه ايام تابستان سفري به مشهد الرضا(ع) داشتند و البته زيارت همراه حال و توجهي نيز از پدر به يادگار مي ماند. يکيي از مهمترين نکاتي که در زيارت حضرت رضا(ع) به آن توجه داشتند، ورود از پايين پای حضرت بود و هميشه از اين موقف به حرم مشرف مي شدند. کمي در رودي حرم توقف مي کردند، اذن دخول مي خواندند، اشکشان که جاري مي شد ديگر در اين عالم نبودند.پدر مقيد بودند که ورود از پايين پاي حضرت فضيلت بيشتري دارد.

  توقف و سکوت ايشان در ورودي باب السلام گاهي آنقدر طولاني مي شد که صف طويلي از زائران حضرت رضا(ع) نيز پشت سر ايشان مي ايستادند.

ايشان عقيده داشتند اول از هه بايد دل، زائر و سالک الي الله باشد و سکوت و تواضع در زيارت شرط ادب است.

و ايشان براي زيارت حضرت ثامن الحجج(ع)‌ ما را به چه نکات ديگري رهنمون شده اند؟

ايشان هميشه تاکيد داشتند که وقتي به محضر امام رضا(ع) مي رسيد سعي کنيد زيارت تان همراه با حضور قلب باشد، اذن دخول بخوانيد و از حضرت اجازه ورود بخواهيد "أ أدخل یا حجة الله: ای حجت خدا، آیا وارد شوم؟". مرحوم پدر همواره توصيه مي کردند بدون اين که آمادگي روحي و معنوي براي زيارت در شما شکل بگيرد به حرم وارد نشويد و با حال دعا، تضرع و تواضع حضرت را زيارت کنيد. ايشان هميشه مي گفتند که ثواب زيارت امام رضا(ع) از زيارت کربلا بالاتر و با فضيلت تر است و نبايد زيارت امام هشتم(ع) را ساده و کوچک بدانيم بلکه بايد در برابر ايشان عارفاً بحقِّه باشيم. نکته ديگري که هميشه به آن توصيه داشتند توجه به جایگاه رفيع امام رضا(ع) بود و تاکيد مي کردند که آن حضرت براي بقاي دين اسلام، سنت جدشان و ارتقاء تشيع مرارت بسياري رابه جان خريدند تا حق پايمال نشود بنابراين اگر بدون شناخت به زيارت ثامن الحجج(ع) برويم در حق بزرگواري چون ايشان، جفا کرده ايم.

پس به همين دليل است که از ايشان به عنوان بهجتِ عارفان ياد مي شود؟

بله، مرحوم پدر شخصيتي آرام و متواضع داشتند و اين ابهت و نورانيتي که در وجود ايشان موج مي زد حاصل ارتباط قلبي با خدا و معصومين(ع) بود. ايشان همواره مي گفتند اگر اهل خدا باشي محبوب دل خلق خدا مي شوي. ايشان در عرفان الهي صاحبنظر بودند و خودشان براي رسيدن به درجات عرفاني راهی مستقل، طی کرده بودند. نکته جالب در رفتار عرفاني ايشان اين که بنده هم با وجود اینکه شبانه روز ملازم و همراه پدر بودم، در زمان حیات شان متوجه خیلی از مسائل نمی شدم و ایشان اجازه نمی دادند بدانم. همانطور که شاعر سروده است:" آن که را اسرار حق آموختند،  مهر کردند و دهانش دوختد...." اما همين قدر از حالات عرفاني ايشان بگويم که اهل کرامت  بودند.

قطعا شما شاهد کراماتي از ايشان بوده ايد، ‌به يکي از اين کرامات اشاره مي کنيد؟

بله، زماني مادر همسرم به بيماري لاعلاجي مبتلا شده بودند که دکتر ايشان را به قولي جواب کرد. همسرم در حالي که از اين خبر ناراحت و دلشکسته بود به محضر پدرم آمد و ايشان هم علت ناراحتي را پرسيدند. همسرم به بيماري مادرشان اشاره داشتند و خواستند آيت الله براي شفاي ايشان دعا کنند. ايشان از همسرم خواسته بودند که آرام باشد و ازاتاق خارج شدند و دوباره با ظرف آبي برگشتند. ظرف آب را به همسرم دادند تا از آن بنوشد و همسرم با اين که هنوزآب ننوشيده بود آرام گرفت. ايشان اشاره کردند ظرف را براي مادرتان ببريد تا از آن بنوشد حتما بهتر مي شوند. همسرم آب را به مادرشان مي دهند و ايشان خوب مي شوند و دوباره نزد مرحوم پدر مي آيند و از بهتر شدن مادر خبر مي دهند که آيت الله بهجت به ايشان مي گويند به زيارت حضرت معصومه(س) برويد از ايشان براي مادرتان عمر طولاني بخواهيد.

چرا در احوال آيت الله بهجت سر به زيري ثبت شده است؟

به نکته خوبي اشاره داشتيد چرا که ايشان هميشه خود را در محضر خدا مي ديند و همواره مي گفتند وقتي در محضر خدا هستيم ديگر چه جايي راي حرف باقي است. در برابر ذات حق همه انبياء واولياي الهي سربه زير بوده اند پس محمد تقي چه کسي است که سرش بلند باشد؟ ايشان آنقدر تواضع داشتند که حتي به چهره بندگان خدا هم نگاه نمي کردند . در هنگام زيارت و توسل به ائمه هدي(ع) در دنيا و عوالم خود بودند و هيچ چيزي ايشان را از خدا غافل نکرد. مرحوم پدرم عبد صالح خدا بود و در همه حالات و سکنات جز ذکر الهي بر زبان ايشان ذکر ديگري جاري نبود.

ومهمترين توصيه ايت الله بهجت به ديگران چه بود؟

انجام واجبات،‌ ترک محرمات، توجه به خدا و اداي نماز در اول وقت.البته ايشان هميشه به خواندن نماز جعفر طيار هم توصيه موکد داشتند و حتي در نامه هايي که از سوي دوستدارانشان دريافت مي کردند آنها را به خواندن نماز اول وقت و نماز جعفر طيّار توصيه مي کردند.