در این رابطه رهبر فرزانه انقلاب اسلامی می فرمایند " البته آثار آن بزرگوار، مثل یاد او زنده است. کتاب هاى شهید مطهرى، قابل مردن و قابل تمام شدن نیست"، بنابراین، خطری که این آثار مبارک را تهدید می کند فراموشی و غفلت راجع به آن است، و برای اینکه چنین نشود باید این آثار بتواند در متن زندگی تبلور یافته و در تمامی حوزه ها، راهنمای  عمل قرار گیرد.
یکی از بدترین دسیسه ها برای به فراموشی سپرده شدن آثار استاد، تبلیغ برای حداقلی پنداشتن حوزه اضطرار به دین یا نظارتی شمردن رسالت وحی است، اگر دین را از حضور سعادت آفرین خود در عرصه اجتماعی و ساحت ذهن و حس بشر بازداریم با نگاهی خوش بینانه، به جای ایجاد جامعه ای اسلامی به کاریکاتوری از تمدن غرب دست خواهیم یافت، بنابراین سعی وافر استاد شهید در کشاندن دین به تمامی عرصه های اجتماعی بویژه عرصه دانشگاهی و طبقه روشنفکران متعهد غیر قابل انکار، وصف ناپذیر و درخور توجهی شایسته است، که به فرازهائی از فرمایشات صریح ایشان راجع به عرصه یاد شده که از دروازه های اصلی ورود به بحث است اشاره می گردد:
الف) اسلام دینی است جامعه ساز، آنچه را که یک جامعه بدان نیازمند است، اسلام آن را به عنوان یک واجب کفائی فرض کرده است، بر این اساس جامعه اسلامی، نیازمند وجود همه علومی است که باید در عالی ترین حد ممکن تحصیل نماید، و علومی را که محققان و کارشناسان این جامعه بدنبال آن در مراکز تحقیقاتی هستند جزء واجبات اسلامی است و وجوب آن کفائی می باشد. بنابراین، نگاه به مسائل طبیعی و دستیابی به علوم نهفته آن کاری است اسلامی و به دستاورد های آن می توان علوم اسلامی نام نهاد]1[.
ب ) باید تعلیم گرفت و این منحصر به معارف دینی نیست، بلکه هر چیز که اجرای دین موقوف به آن باشد نیز واجب است. اسلام نیامده است که فراگیری علوم را مشخص کند و تعیین نماید که فیزیک بیاموزید یا نه، ریاضیات را یاد بگیرید یا نه، فلسفه و حکمت را فراگیرید یا نگیرید. در باره کلام و تفسیر و اصول واخلاق چنین است بلکه اسلام اصولا چیزهائی آورده و مفاهیمی را گفته که باید آنها را انجام داد و به آنها عمل کرد، این عمل و فعل بر این علوم توقف دارد، پس این علوم را بایستی آموخت و تحصیل این علوم واجب است]2[.
بر این اساس، تعلیم و تعلم در فضا و نظام اسلامی عبادت محسوب می شود که سعادت دنیا و آخرت را برای یادگیرنده و یاد دهنده بهمراه دارد و اثر بخشی آن در گرو شرایط خاصی است که چنانچه آن شرایط تامین نگردد آن عبادت از انگاره و باور تهی و دچار غفلت و فراموشی می گردد. یکی از مبادی برای آفت زدگی عبادت تعلیم و تربیت عبارت است از فراموشی چرائی حضور دین در جامعه و این یعنی استحاله و فراموشی آثار استاد. اساتید بزرگ و اهل فن برای پرهیز از آفت یاد شده و تحقق کارسازی دین در در عرصه تعلیم و تربیت شرایطی را ارائه داده اند که به قرار زیر است:
الف)برای تعلیم و تعلم باید انگیزه ها سالم باشد، منظور و غرض تلاشهای علمی کشف حقیقت و دستیابی  حقیقت است که روشنگر راه زندگی و تعالی انسان بشمار می رود، کسی که بدون تاثیر از عوامل بیرونی و یا هوا و میل درونی در همین مسیر گام بردارد و دور نگاهداشتن ساحت فرهنگ و دانش از غوغا سالاری سیاسی و حاکمیت ثروت و سرمایه.
ب ) جامعه اندیشمند و پژوهشگر تعصب و خود باختگی یا تحجر و تجدد زدگی را کنار نهد.
ج ) برنامه ریزی حساب شده و برخوردار از درک و احساس مسئولیت و دلسوزی از تکلیف الهی را می توان ضامن پرهیز از آفت مورد نظر دانست.
د ) سیاسی شدن به این معنا که افراد یا مراکز علمی حساس باشند و نسبت به مسائل جامعه اسلامی بی تفاوت نباشند چیز مطلوبی است، اما اینکه احزاب، گروهها و جریان های اجتماعی، مراکز علمی را به ابزار فشار خودشان تبدیل کنند و تعارضات سیاسی را به داخل دانشگاه ها و مراکز علمی وارد کنند، جوی بوجود می آید که با محیط های علمی سازگاری ندارد.
ه ) ارزشهای غلطی است که در جوامع علمی ممکن است بصور زیر وجود داشته باشد:
- اعتبار قائل شدن به بعضی رشته های علمی و توجه و بهای زیاد برای آن ها در رابطه با دیگر رشته های علمی مورد نیاز.
- عدم وجود رشد هماهنگ بین رشته های علمی مورد نیاز،
- عدم وجود رشد و تکامل کمی و کیفی رشته¬های تخصصی مورد نیاز و به روز شدن پایه های علمی و تجهیزات تخصصی، تحقیقاتی مربوطه،
و ) پرگوئی وپرنویسی و تولید انبوه مکتوبات نباید به ارزش تبدیل شود،
ز ) مسیر رشد و تولید علم در یک جامعه اسلامی لزوما همان راهی که غرب پیموده نخواهد بود، هر چند ضروری است از تجربیات جوامع دیگر بهره برد، اما این نباید بدین معنی باشد که دقیقا باید به طرح همان مباحثی پرداخت که دیگران پرداخته¬اند. نیازها و پرسش ها لزوما همان نیازها و پرسش ها نیست، هر چند که ممکن است مسائل و موضوعات مشترک بسیاری هم وجود داشته باشد.
نگارش: اسدالله قاضی مرادی
مراجع :
1)مطهری، مرتضی.امداد های غیبی در زندگی بشر، انتشارات صدرا،قم، ایران.
2) مطهری، مرتضی.تعلیم وتربیت در اسلام، انتشارات الزهرا، فروردینماه 1362