بدترین مردم
عن الرضا(ع): إن شر الناس من منع رفده و أکل وحده و جلد عبده
امام رضا(ع) فرمود: به راستی که بدترین مردم کسی است که یاری اش را (از مردم) باز دارد و تنها بخورد و افراد تحت امرش را بزند.
تحف العقول، ص 448

 قدیمی ترین مناره های حرم مطهر
مناره یا منار به معنی جای روشنی، یا جایی بلند است که بر آن چراغ روشن می کنند و در اصطلاح، به بنای بلند و کشیده ای گفته می شود که عموماً در کنار بناهای مذهبی ،با اهداف خاصی نظیر اقامه اذان و خبر رسانی ساخته می شود. ساختن مناره در ایران ، پیش از اسلام نیز مرسوم بوده و از آن برای راهنمایی کاروانیان استفاده می کردند و به آن میل اطلاق می شده. ساخت مناره در مکان های مذهبی مثل بارگاه منور حضرت امام رضا (علیه السلام)، در تجلی عظمت این آستان مقدس و زیبایی آن نقش ویژه ای ایفا می کند .
وجود مناره در هر شهر و آبادی که عموماً با گنبد همراه است به عنوان یک نماد شناخته شده بین المللی، نشانگروجود مکانی مذهبی در جوامع اسلامی است . مناره به عنوان یک نماد زمینی، اشاره به هدایتی آسمانی دارد چرا که مناره با ارتفاع بلند خود که به سوی آسمان برافراشته است نظر را به سوی بالا می کشاند و دل را متوجه خداوند می کند. درحقیقت مناره بر طریق هدایت الهی که همان صراط مستقیم است اشاره دارد.
با توجه به این که در هنگام راز و نیاز و طلب رحمت و بخشش از خداوند سفارش شده انسان دست نیاز به سوی آسمان دراز کند شکل نمادین مناره تجلی نیایش و دستان بر آمده به دعا برای ذکر و راز و نیاز با معبود است.
علاوه بر این ، مناره معمولاً بیانگر توانایی مهندسین و معماران اسلامی در ساخت بناهای بلند ،باشکوه و مستحکم است که معمولا زیباترین و اصیل ترین هنرهای تزئینی نیز در آن خودنمایی می کند.
درمجموعه اماکن آستان قدس رضوی دوازده مناره بسیار زیبا وجود دارد که بر شکوه و عظمت این آستان مقدس افزوده است. مناره های صحن انقلاب و دو مناره مسجد گوهرشاد دارای قدمت تاریخی هستند و دیگر مناره های حرم مطهر عموماً پس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی بنا شده اند.
هجده دانه خرما
ابوحبیب نباجی روایت کرده است که، شبی در خواب دیدم پیامبر اکرم(ص) به نباج تشریف آوردند. و در مسجدی که همه ساله حاجیان آنجا می آمدند نزول فرمودند. من به حضور پیامبر اکرم(ص) رفتم. در حالی که دیدم طبقی از خرما نزد آن حضرت است. پیامبر اکرم(ص) مشتی از آن خرما را به من عنایت فرمود. چون شمردم هجده دانه بود. چون بیدار شدم، خواب خود را تعبیر کردم که من هجده سال دیگر زنده هستم.
پس از بیست روز دیگر که از این خواب گذشته بود، روزی در مزرعه خود کار می کردم خبر دادند که حضرت رضا(ع) از مدینه عازم خراسان است و در مسجد مذکور نزول فرمودند.
من به زیارت حضرت رفتم. مردم هم دسته دسته به زیارت حضرت می آمدند. من دیدم حضرت رضا(ع) در همان محلی که پیامبر اکرم(ص) نشسته بود نشسته اند و حصیری زیر پای حضرت است و طبقی از خرما در برابر آن حضرت است. سلام کردم. حضرت مشتی از آن خرما را به من داد. چون شمردم دیدم هجده دانه خرما است. عرض کردم اگر عنایت فرمایید بیشتر از این خرما به من بدهید، متشکر می شوم. حضرت رضا(ع) فرمود: اگر پیامبر اکرم(ص) بیشتر به تو خرما می داد، ما هم همان را انجام می دادیم!
****

شیخ مفید می نویسد: غفاری گفت: مردی از آل ابورافع آزاد شده پیامبر، از من بستانکار بود و برای گرفتن طلب خود به من سخت گرفت. من چاره ای ندیدم جز اینکه به حضرت رضا(ع) پناه برم. آن وقت به خانه حضرت رفتم. عرض کردم آقای من فلان کس از من طلب دارد و به من سخت گرفته است. به خدا قسم مرا رسوا کرده است.
حضرت فرمود: همین جا بنشین تا من برگردم. تا هنگام غروب همان جا نشستم، تا حضرت بازگشت. در حالی که جمعی از بینوایان اطراف ایشان را گرفته بودند.
حضرت رضا(ع) به هر یک به اندازه ای که صلاح می دید کمک می فرمود. آنگاه حضرت مرا به داخل خانه ای دعوت کرد و چون ماه رمضان بود دستور داد افطاری برای من آوردند.
بعد از وقت غذا فرمود: گوشه فرشی که روی آن نشسته ای برگیر و آنچه زیر آن نهاده است بردار.
دینارهای چندی زیر آن بود، برداشتم. اجازه مرخصی خواستم، حضرت برای من دعا کرد و به چهار نفر غلامان خود دستور داد که تا هر کجا که من خواستم مرا همراهی کنند. چون به منزل رفتم. چراغی آورده دینارها را ملاحظه کردم که چهل و هشت دینار است. در حالی که طلبکارم بیست و هشت دینار طلب داشت. در آن میان دیدم که روی دیناری نوشته ای بود به این عنوان که فلان طلبکار را بیست و هشت دینار طلبش را بده و بقیه را به مصرف خود برسان!(نقل از کتاب امام رضا(ع) اسوه صراط مستقیم)

ذکر امام رضا(ع) درچاووشی ها
در چاوشی هایی که البته در گذشته خیلی بیشتر مرسوم بود معمولا اشعار جالبی خوانده می شود ودر بین خراسانی ها برای صلوات فرستادن نام امام رضا(ع) نیز بر زبان رانده می شود
1- اول به مدینه مصطفی را صلوات
دوم به نجف شیر خدا را صلوات
سوم در کربلا به شمر ملعون لعنت
چارم به طوس، شه رضا را صلوات
2- سر فرازیم به طوف شه کونین رضا / به گدایی به در خانه شاه آمده‌ایم / لنگر حلم تو ای کشتی توفیق کجاست / که در این بحر کرم غرق گناه آمده‌ایم

4- بلندگوی اگر عیب برزبانت نیست / به شهسوار عرب میر لافتی صلوات
به شاه قبه طلا حضرت رضا صلوات / به سر بریده صحرای کربلا صلوات
5- بلند بگو اگر عیب برزبانت نیست / به شاه قبه طلا حضرت رضا صلوات!
به یازده پسران علی بن ابیطالب / به ماه عارض هر یک جدا جدا صلوات!
6-ز تربت شهدا بوی سیب می‌آید/ ز طوس بوی رضای غریب می‌آید

 امام رضا(ع) به روایت اهل سنت
1. مجدالدین ابن اثیر جَزَری (606ق): «ابوالحسن علی بن موسی ... معروف به رضا...، مقام و منزلت ایشان همانند پدرشان موسی بن جعفر است. امامت شیعه در زمان علی بن موسی به یشان منتهای می شد، فضایل وی قابل شمارش نیست. خداوند رحمت خود و رضوان خود را بر یشان بفرستد».
2. محمد بن طلحه شافعی(652ق): «سخن در امیرالمؤمنین علی و زین العابدین علی گذشت و یشان علی الرضا سومین آنهاست. کسی که در شخصیت یشان تأمل کند، در می یابد که علی بن موسی وارث امیرالمؤمنین علی و زین العابدین علی است، و حکم می کند که یشان سومین علی است. یمان و جایگاه و منزلت یشان فراوانی اصحاب یشان، باعث شد تا مأمون وی را در امور حکومت شریک کند و ولیت عهدی را به یشان بسپارد...».
3. عبدالله بن اسعد یافعی شافعی (768ق): «وی امام جلیل و بزرگوار از سلاله بزرگان و اهل کرم ابوالحسن علی بن موسی الکاظم است . وی یکی از دوازده امام شیعیان است که اساس مذهب بر نظریات یشان است. وی صاحب مناقب و فضایل است».
4. ابن صبّاغ مالکی (855ق) به نقل از بعضی از اهل علم : «علی بن موسی الرضا داری والاترین و وافرترین فضایل و کرامات و برخوردار از برترین اخلاق و صورت و سیرت است که از پدرانش به ارث برده است...».
5. عبدالله بن محمد عامر شبراوی شافعی (1172ق): «هشتمین امام علی بن موسی الرضاست که مناقب والا و صفات اولیا و کرامت نبوی وی قابل شمارش و توصیف نیست...»
6. یوسف بن اسماعیل نبهانی (1350ق): «علی بن موسی از بزرگان ائمه و چراغان امت از اهل بیت نبوی و معدن علم و عرفان و کرم و جوانمردی بود. وی جایگاه والیی دارد و نام وی شهره است و کرامات زیادی دارد...».
7. شیخ یاسین بن ابرهایم سنهوتی شافعی: « امام علی بن موسی الرضا (رضی الله عنه) از بزرگان و از بهترین سلاله است و خداوند با خلق چنین فردی قدرت خود را به نمیش گذاشته. هایچ فردی علی بن موسی را نمی تواند درک کند. وی والا مقام و در فضایلت شهره است و کرامات بسیاری دارد ...»
 

مدفونین حرم مطهر امام رضا(ع)
شخصیت ها بزرگی در حرم مطهر رضوی مدفون هستند یکی از این شخصیت ها شیخ حر عاملی است. فقیه و دانشمند جامع محمدبن حسن معروف به شیخ حر عاملی، یکی از عالمان و محدثان بزرگ شیعه است. ولادتش در سال 1033 ه.ق در قریه ای از جبل عامل لبنان بود.
وی مقدمات را در محضر پدر و جد مادری اش فرا گرفت و پس از گذراندن سطوح در محضر استادانی چون شیخ حسین ظهیر و شیخ زین الدین بن محمد، به مکه معظمه مشرف شد. پس از انجام مراسم حج، به عتبات عالیات سفر نمود و پس از زیارت آن مشاهد مشرفه به قصد زیارت امام علی بن موسی الرضا(ع) راهی مشهد مقدس شد و در خراسان اقامت گزید و به تدریس اشتغال یافت، همچنین به منصب شیخ الاسلامی و قاضی القضاتی نایل آمد.
آثار ارزنده ای از جمله کتاب وسائل الشیعه از شیخ به جای مانده که در 20 جلد به زیور طبع آراسته شده است. شیخ در بیست و یکم رمضان سال 1104 ه.ق بدرود حیات گفت و در یکی از حجره های ضلع شمالی صحن انقلاب (صحن عتیق) به خاک سپرده شد.
التماسهاى گره خورده
             *آرش شفاعی
گلدسته ات
کهکشانى است
که سیاهى شهر را تکذیب مى کند
پیرامون تو همه چیز بوى ملکوت مى دهد:
کاشى هاى ایوانت
و این سؤال همیشه
که چگونه مى توان آسمانها را
در مربعى کوچک خلاصه کرد.
و پنجره فولاد
التماسهاى گره خورده
و بغضهایى که پیش پاى تو باز مى شوند...