آیتالله سید حسن مدرس در پاسخ به تعجب طلاب درباره احترام ویژه به یک طلبه، گفت: «او طلبه خوب و درسخوانی بود چون به هماهنگی لباسهایش توجه نداشت؛ قبایش کهنه بود، اما عبایش نو!»
طلبه خوب و درس خوان
یک روز که مرحوم شهید آیة اللّه سید حسن مدرّس مشغول تدریس بود یکی از طلبه ها به محضر درس آقا آمد و سلام کرد و نشست.
آقای مدرّس به آن طلبه خیلی احترام کرد.
طلاّب دیگر تعجّب کردند و با خود گفتند: شاید این طلبه از بستگان آقا باشد.
بعد از درس از آیة اللّه مدرّس سؤال کردند: این طلبه کی بود؟ آیا از بستگان شما بود؟
آقای مدرّس پاسخ داد: نه .
گفتند: پس چرا او را اینقدر احترام نمودید؟
ایشان گفت: چون طلبه خوب و درسخوانی بود.
گفتند: شما از کجا دانستید او طلبه ای خوب و درس خوان است؟
گفت : چون لباسهایش با یکدیگر تناسب نداشت . قبایش کهنه بود ولی عبایش نو بود.
طلبه آن است که توجّه نداشته باشد به اینکه تمام لباسهایش یکنواخت باشد!
نصیحت شماره ۷۱، ص ۲، ۱۶/۱۲/۱۳۷۲.
نظر شما