در روزهایی که احساس می‌شود آرامش کم‌کم به فضای ورزش خراسان رضوی بازمی‌گردد، متأسفانه نشانه‌هایی به چشم می‌خورد که گویی دوباره بستر التهاب و جبهه‌گیری، با بهانه‌های مختلف در حال شکل‌گیری است؛ گویی قرار نیست این چرخه پرتنش پایانی داشته باشد.
این روزها در ورزش خراسان، هرازگاهی سازهای گوناگونی کوک می‌شود:ساز مخالفت و انتقاد تند، ساز حمایت و تظاهر، ساز صداقت ظاهری، ساز مظلوم‌نمایی، ساز غیبت و افترا و حتی ساز لشکرکشی علیه رقبا!
صداهایی که هرکدام به‌جای هم‌افزایی و همدلی، زخمی تازه بر پیکره‌ رنجور ورزش خراسان رضوی می‌زنند.
ورزشی که ریشه در پهلوانی و جوانمردی دارد، اما این روزها گاه در هیاهوی بی‌ثمر اختلاف‌ها و حاشیه‌ها گرفتار می‌شود.
با این حال، نباید فراموش کرد که چشمان بیدار اصحاب رسانه، خبرنگاران ورزشی و پیشکسوتان دلسوز استان همه‌ این صحنه‌ها را رصد می‌کنند. آنان نه از سر غرض؛ بلکه از سر عشق و نگرانی برای آینده‌ نوجوانان این دیار، هر نمایش و سناریویی را در حافظه‌ تاریخ ورزش ثبت می‌کنند؛ بی‌تردید، قضاوت نهایی از آنِ مردم و وجدان‌های آگاه خواهد بود.
پس محض رضای خدا، اجازه دهید ورزش خراسان نفسی تازه و خودش را پیدا کند. در دل همین روزهای پرابهام، هنوز هستند مربیان دانا، پیشکسوتان عاشق و مدیران بی‌ادعا که بی‌توجه به اینکه استاندار یا مدیرکل چه کسی است، در سالن‌ها و میادین شهرها و روستاها، عاشقانه مشغول پرورش نسل تازه ورزشکاران‌اند.ثمره‌ تلاش همین چهره‌های بی‌هیاهو، معرفی قهرمانان آسیایی، جهانی، دانشجویی و دانش‌آموزی در میان شیردختران و شیرپسران خراسانی است؛ قهرمانانی که در سکوت، پرچم استان و ایران عزیز را بالا می‌برند.
پس هزاران آفرین بر این چهره‌های واقعی و مؤمن به روح ورزش، که فارغ از سیاست و هیاهو، هنوز بر اصول جوانمردی، تلاش و عشق به خراسان پای می‌فشارند.