غروب که از راه رسید و اذان مغرب در فضای گنبد طلا پیچید، خادمان آستان ملکوتی امام رضا(ع) در نقاره‌خانه حرم گرد هم آمدند تا طبق سنت دیرینه، مژده این میلاد آسمانی را با نغمه طبل و کرنا به گوش دل‌ها برسانند.

دست‌ها بر طبل و لب‌ها بر کرنا و ناگهان صدای نقاره‌ها در آسمان گنبد طلا پیچید، صدایی که گویی فرشتگان را به سماع و دل‌ها را به پرواز فرا می‌خواند.

در زیر پرتو ضریح منور، زائران و مجاوران با چشمانی نمناک از شوق، این شب مبارک را به محضر امام زمان(عج) و مولای متقیان تبریک گفتند. عطر اسپند، بوی گل‌های نرگس و صدای صلوات، درهم آمیخته بود و نسیم رضوی، حال و هوایی از بهشت را در مشهد پراکنده می‌کرد.

در جای‌جای حرم، آذین‌بندی‌های رنگارنگ، چراغ‌های درخشان و گل‌آرایی‌های چشم‌نواز جلوه‌ای دیگر به صحن‌های نور بخشیده بود.

ذاکران و مداحان اهل بیت(ع) با نغمه‌های سرورآفرین خود، گرمایی دوچندان به این جشن ولایی بخشیدند و جمع عاشقان را در شور ولادت مولا شریک ساختند.

شبی که نقاره‌ها از عشق گفتند، دل‌ها به ولایت گره خورد و آسمان مشهد، رنگ شادی گرفت.