حاج قاسم جمع‌نقیضین بود؛ یعنی در کنار شجاعتی که داشت، کسی بود که بسیار از خدا می‌ترسید. از دیگر وجوه شجاعت او می‌توان به جهادش از زمان دفاع‌مقدس تا امروز اشاره کرد که بی‌وقفه ادامه داشت.
ویژگی حاج قاسم، تقوا، اخلاص و منش‌اخلاقی او بود. به قول اسلام و قرآن او اسوه مردم بود. جالب اینکه حاج قاسم برای جوان‌ها، میانسال‌ها و پیرمردها به صورت توأمان اسوه بود. او نشان داد حتی در ۶۵سالگی هم می‌توان تبدیل به اسوه مردم و جوانان شد. این مسئله به‌خصوص در فضای امروز جامعه و حال و هوای جوان‌های امروزی بسیار مهم است. یعنی من فکر می‌کنم کسی که می‌تواند در این دوره و زمانه که جوان‌ها پرسش‌ها و ابهام‌های زیادی دارند و مردم هم ناراحتی‌های بحقی دارند، تبدیل به قهرمان و اسوه جامعه و مردم شود، یک هنرمند است.
حاج قاسم چندبعدی بود و در کنار تقوا و شجاعت، عطوفت، مهربانی و اخلاق داشت. اگر هر کدام از این ابعاد در حاج قاسم نبود، او تبدیل به اسوه مردم نمی‌شد. اگر حتی یکی از این خصوصیات را از شخصیت او حذف کنید، دیگر خصوصیات و ابعاد شخصیتی او هم آسیب می‌بینند. مثلاً اگر شجاعت را از حاج قاسم حذف کنید و فقط اخلاق و عرفان بماند، دیگر ارزشی ندارد. همین‌طور اگر حاج قاسم تنها انسان شجاعی می‌بود، ولی عقلانیت نداشت، شجاعت او هم دیگر اهمیتی نداشت.
شجاعت بدون اخلاق و عقلانیت، یعنی مستکبران عالم که در ظاهر انسان‌های شجاعی هستند، ولی در باطن منجلابی از بی‌اخلاقی و ظلم‌اند. در کنار این نکات، یک ویژگی دیگر او؛ در کنار مردم بودن بود. ایشان جدا از حضور در عرصه‌های مهم نظامی، در حوادثی مثل سیل و زلزله هم در کنار مردم بود و به کار آن‌ها رسیدگی می‌کرد.
همه این‌ها او را تبدیل به اسوه کرد و در قلب مردم نشست به خصوص مردم ایران که قدرشناس هستند.

خبرنگار: اکبر صحرایی