بنیان صهیونیسم بر تفکرات استعمارگرایانه قرار دارد؛ درواقع این جریان نه بر بستر ایده‌ها و اندیشه‌های دین یهود، بلکه بر اساس دیدگاه‌های توسعه‌طلبانه غرب در زمینه غارت و چپاول سایر ملت‌ها شکل گرفت. پیش از این و در همین ستون گفتیم هرتسل بسیاری از نظرات خود را از سیسیل رودس، سرکرده استعمار بریتانیا در آفریقا اقتباس کرد. نخستین کنگره صهیونیست‌ها در سال‌های پایانی قرن ۱۹، در شهر بازل سوئیس برگزار شد و در آن، یهودیانی از سراسر اروپا برای بررسی و اظهارنظر درباره تفکرات هرتسل دور هم جمع شدند. ماحصل این نشست، اسنادی بود که پلیس مخفی روسیه تزاری توانست به آن‌ها دست یابد. چند سال بعد، برای نخستین بار مجموعه‌ای از این اسناد به زبان روسی منتشر شد. این اسناد که به پروتکل‌های دانشوران صهیون مشهور هستند، دیدگاه‌های افراطی صهیونیست‌ها را شامل می‌شوند؛ دیدگاه‌هایی که مبتنی بر پَست انگاشتن غیریهودیان و تلاش برای گسترش و نفوذ صهیونیسم به هر شکل ممکن در سراسر دنیاست. در این اسناد اشاره‌هایی به روش‌های از بین بردن فرهنگ و اصالت سایر اقوام وجود دارد؛ ترویج فساد و فحشا ازجمله این روش‌هاست. با این حال، درباره اصالت این اسناد از سوی پژوهشگران تردیدهای جدی وارد شده‌است؛ از جمله نوع کشف و بدست آوردن آن‌ها. برخی معتقدند حکومت تزاری به دلیل دشمنی عمده با یهودیان به انتشار این اسناد برای دامن زدن به یهودستیزی در روسیه دست زده‌است. این ایده چندان دور از ذهن نیست. اما نکته‌ای که توجه را به خود جلب می‌کند، واکنش صهیونیست‌ها به انتشار این اسناد است. آن‌ها نه تنها رویکردی منفی نسبت به آن ندارند، بلکه گاه اسباب انتشار بیشتر این سندها را فراهم می‌کنند؛ فایده این کار، بزرگ نشان دادن قدرت آن‌هاست که می‌تواند با ایجاد رعب و وحشت، زمینه را برای تسلط روانی صهیونیست‌ها بر جامعه هدف فراهم کند و البته، زمینه‌ساز صرف‌نظر دشمنان برای ادامه مقابله با صهیونیست‌ها شود. بنابراین، به نظر می‌رسد آنچه با عنوان «پروتکل‌های دانشوران صهیون» در اختیار ماست، خواه محصول فعالیت‌های ضدیهودی پلیس مخفی روسیه تزاری باشد و خواه چنان‌که «عجاج نویهض» پژوهشگر عرب می‌گوید، تافته‌های ذهنی آشر گینزبرگ، یکی از سران آژانس یهود در اوایل قرن ۲۰، در دوره‌ای به کار صهیونیست‌ها آمد و انتشار آن توانست زمینه را برای بزرگ و قدرتمند جلوه دادن صهیونیسم فراهم کند.