در روزهایی که نام پدر با صلابت امیرالمؤمنین(ع) گره میخورد، یک خانواده پس از ۵۰ روز چشمانتظاری، دوباره به آرامش رسید. پدری که به دلیل بدهی مالی در زندان به سر میبرد، با همت بانوان باشگاه اجتماعی گوهرشاد و در ذیل فعالیتهای مرکز امور بانوان و خانواده بنیاد کرامت رضوی، در آستانه روز پدر آزاد شد؛ آزادیای که آغاز دوباره امید برای یک خانواده بود.
حلقهای از همدلی برای خانواده
مرکز امور بانوان و خانواده بنیاد کرامت رضوی با رویکردی اجتماعی و مسئلهمحور، سالهاست تلاش میکند در مسیر تقویت بنیان خانواده و کاهش آسیبهای اجتماعی، نقشآفرین باشد. در همین راستا، «باشگاه اجتماعی گوهرشاد» شکل گرفته است؛ باشگاهی متشکل از بانوان دغدغهمند و فعال که با نگاهی مسئولانه، در کنار خانوادههای احسانپذیر قرار میگیرند. این باشگاه، تنها محل جمعآوری کمکهای مالی نیست؛ بلکه شبکهای انسانی از همدلی، پیگیری، مشاوره و توانمندسازی است که تلاش میکند ریشه مشکلات خانوادهها را شناسایی کرده و برای حل آن، راهکارهای پایدار ارائه دهد. تمرکز اصلی فعالیتهای باشگاه گوهرشاد، خانوادههایی است که به دلایل مختلف، از مشکلات معیشتی و درمانی گرفته تا چالشهای اجتماعی و حقوقی، در معرض آسیب قرار گرفتهاند.
«امید»؛ شبستانی برای کاهش آسیبهای اجتماعی
فعالیتهای باشگاه اجتماعی گوهرشاد در قالب شبستانهای تخصصی و متناسب با نوع نیاز خانوادهها دنبال میشود. یکی از مهمترین این شبستانها، شبستان «امید» است؛ شبستانی که مأموریت اصلی آن، حمایتگری و امیدبخشی به خانوادههایی است که به دلایل اعتیاد، زندانی شدن سرپرست خانواده، بدهیهای سنگین یا پرداخت دیه، دچار بحران شدهاند. شبستان امید بیش از یک سال است که فعالیت خود را آغاز کرده و تلاش دارد با کاهش آسیبهای ناشی از این بحرانها، خانوادهها را دوباره به مسیر آرامش و ثبات بازگرداند. این شبستان، تنها به حمایت مالی بسنده نمیکند؛ بلکه با مشاوره، همراهی روانی و ایجاد شبکههای حمایتی تلاش میکند نور امید را در دل اعضای خانوادهها زنده نگه دارد. فاطمه دژبرد، مدیر مرکز امور بانوان و خانواده بنیاد کرامت رضوی، در تشریح مأموریت این شبستان میگوید: «در برخی خانوادهها، آسیبهایی مانند اعتیاد، بدهیهای سنگین، زندانی شدن سرپرست خانواده یا پرداخت دیه وجود دارد. شبستان امید تلاش میکند با مشاوره، ایجاد روحیه صبر و امید و پیگیری مستمر، شرایط را برای عبور خانواده از این بحرانها فراهم کند». به گفته او، مسائل این خانوادهها در جلسات مشترک شبستانها مطرح میشود و هر شبستان، متناسب با توان و مأموریت خود، در حل مشکل نقشآفرینی میکند؛ رویکردی که سبب میشود حمایتها هدفمند، دقیق و اثربخش باشد.
گامهای کوچک، اثرهای بزرگ
یکی از محورهای اصلی فعالیت شبستان امید، حمایت از زنان سرپرست خانوار است؛ زنانی که بار معیشت، تربیت فرزندان و مدیریت بحرانهای زندگی را به تنهایی بر دوش میکشند. این حمایتها، گاه در قالب تأمین هزینههای ضروری زندگی و تحصیل فرزندان است و گاه با ایجاد فرصتهای شغلی در منزل و ارائه مشاورههای حضوری و تخصصی دنبال میشود. دژبرد با اشاره به نقش بانوان فعال گوهرشاد میافزاید: «در شبستان امید، حدود ۱۰ نفر از بانوان فعال باشگاه گوهرشاد حضور دارند که با عشق، تعهد و بدون هیچ چشمداشتی، پیگیر مشکلات خانوادهها هستند. این بانوان، تنها کمککننده نیستند؛ بلکه همراه مسیر خانوادهها میشوند».
شبی که یلدا بهانه شد
اما فعالیت شبستان «امید» فقط در جلسات و پروندهها خلاصه نمیشود. گاهی یک دیدار ساده، یک سرکشی معمولی یا حتی یک مناسبت تقویمی، بهانهای میشود برای گشودن گرهی بزرگ در زندگی یک خانواده. در همین مسیر همراهی و ارتباط نزدیک با خانوادههای احسانپذیر است که بسیاری از مسائل پنهان، خودشان را نشان میدهند؛ مسائلی که اگر دیده نشوند، میتوانند آینده یک خانواده را تحت تأثیر قرار دهند.
ماجرای آزادی این پدر، از یکی از همین همراهیها آغاز شد. همزمان با شب یلدا، باشگاه اجتماعی گوهرشاد در ادامه برنامههای حمایتی خود، اقدام به تهیه و توزیع بستههای معیشتی یلدایی برای تعدادی از خانوادههای احسانپذیر کرد؛ خانوادههایی که پیشتر در مسیر ارتباط با آستان قدس رضوی شناسایی شده بودند. در میان فهرست خانوادههای مورد بازدید، نام خانوادهای به چشم میخورد که پیشتر برای پیگیری موضوعی به آستان قدس رضوی مراجعه کرده بودند. دیدار با این خانواده، اما دیداری معمولی نبود. وقتی بانوان گوهرشاد پای صحبتها و درددلهای مادر خانواده نشستند، لایههای پنهان یک دغدغه جدی آشکار شد. پدر خانواده به دلیل بدهی مالی ۳۰۰ میلیون تومانی، حدود ۵۰ روز بود که در زندان به سر میبرد. خانواده و فامیل با تلاش بسیار توانسته بودند ۲۰۰ میلیون تومان از این بدهی را تأمین کنند، اما ۱۰۰ میلیون تومان باقیمانده همچنان سد راه آزادی پدر و بازگشت آرامش به خانه بود. همین مسئله نقطهای شد برای شکلگیری تصمیمی تازه؛ تصمیمی که قرار بود در آستانه روز پدر، مسیر زندگی این خانواده را تغییر دهد.
فراخوانی به نیت پدر
وقتی موضوع در باشگاه اجتماعی گوهرشاد مطرح شد، تصمیمگیری چندان طول نکشید. مبلغ باقیمانده بدهی در مقایسه با بسیاری از پروندههای مشابه، قابل تأمین بود و از سوی دیگر، همزمانی ماجرا با ولادت باسعادت امیرالمؤمنین(ع) و روز پدر، به این تصمیم رنگ و بوی دیگری میداد. همین شد که اعضای باشگاه تصمیم گرفتند این آزادی را به نیت روز پدر و با توسل به حضرت رضا(ع) رقم بزنند.
فراخوانی درونباشگاهی میان گوهربانوان آغاز شد. هر یک از بانوان به اندازه توان خود و با نیتی خالصانه در این کار خیر سهیم شدند. مشارکتها نه از سر وظیفه، که از دل برمیآمد؛ دلهایی که میخواستند در روز پدر، لبخند را به خانهای بازگردانند. در مدت کوتاهی، کل مبلغ ۱۰۰ میلیون تومان جمعآوری شد؛ نتیجه همدلی بانوانی که باور داشتند گره از کار یک خانواده باز کردن، کمتر از عبادت نیست. این مبلغ، روز شنبه به ستاد دیه پرداخت شد و مقدمات آزادی پدر خانواده فراهم آمد.
آغاز فصلی تازه
روز دوشنبه ۸ دیماه، روز آزادی فرا رسید؛ روزی که خانواده هنوز از آن هیچ اطلاعی نداشتند. همسر و فرزندان به بهانه برگزاری جلسهای، به زندان دعوت شدند؛ بیخبر از آنکه قرار است یکی از مهمترین لحظات زندگیشان رقم بخورد. در فضای زندان، وقتی خبر آزادی اعلام شد، اشک شوق، سکوت را شکست. گل و شیرینی آماده بود و تعدادی از گوهربانوان نیز برای همراهی در این لحظه حضور داشتند.
نخستین قرار؛ حرم مطهر
برای پدر خانواده، آزادی یک معنا بیشتر نداشت؛ زیارت. او نذر کرده بود که پس از آزادی، نخستین مقصدش حرم مطهر امام رضا(ع) باشد؛ نذری که بیآنکه خودش بداند، قرار بود با برنامهای ویژه همراه شود. پس از خروج از زندان، خانواده مستقیم راهی حرم مطهر شدند. با هماهنگیهای انجام شده، این پدر عزیز با همراهی مسئول رسانه آستان قدس رضوی، به بالکن ایوان صحن آزادی هدایت شد؛ جایی رو به گنبد طلا و ایوان طلای حرم مطهر که بسیاری آرزوی لحظهای ایستادن در آن را دارند. خدام حرم منور با احترام و مهربانی از او استقبال کردند و به او گفتند که امروز میهمان ویژه امام رضا(ع) است. پذیرایی انجام شد و روضهای دلنشین، فضای بالکن را آکنده از اشک و آرامش کرد. صدای روضه، نگاه به گنبد طلا و بغضی که پس از ۵۰روز رهایی مییافت، لحظاتی ساخت که در خاطر همه ماندگار شد. غذای حضرت به این خانواده تقدیم شد و سپس با عزت و احترام، برای زیارت و پابوسی امام رضا(ع) راهی صحنها شدند. اشک شوق، دعا و زمزمه شکر روایت مشترک این زیارت بود؛ زیارتی که آغاز فصلی تازه برای یک خانواده به شمار میرفت.
پایانی بر انتظار
شب هنگام، خانواده به منزلشان بازگشتند؛ خانهای که پس از نزدیک به دو ماه، دوباره صدای پدر را در خود میشنید. روزی که با نگرانی آغاز شده بود، با آرامش به پایان رسید؛ روزی سرشار از حس معنویت، همدلی و امید. این آزادی، نخستین تجربه آزادی زندانی در باشگاه اجتماعی گوهرشاد بود؛ تجربهای که برای گوهربانوان آن قدر دلنشین و الهامبخش بود که تصمیم دارند با عنایت خداوند و توسل به امام رضا(ع)، این مسیر نورانی را ادامه دهند. مسیری که در آن کرامت انسانی، حفظ آبرو و بازگرداندن امید، اصل نخست است.
نظر شما