رسانه امروز به یک رکن مهم در صحنه نبرد ترکیبی همه‌جانبه دشمن علیه کشورمان تبدیل شده است. انتشار جهت‌دار اخبار مربوط به تحولات داخلی ایران در رسانه‌های بیگانه و ترویج خشونت و حتی آموزش نبردهای میدانی و خیابانی در فضای مجازی آن‌ور آبی برای مخاطب فارسی‌زبان همه بیانگر نبرد سنگین در جبهه جنگ نرم است.
متناسب با این آرایش نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی، در محیط داخلی قطعاً منابع خبری و به ویژه رسانه ملی وظیفه و رسالت مهمی برای مقابله و به شکست کشاندن دسیسه دشمن بر عهده دارد. امروز مهم‌ترین وظیفه صدا و سیما شفاف‌سازی و انعکاس واقعیت‌های میدانی همراه با ارتقای باورپذیری مخاطب است که می‌تواند سبب حفظ «مرجعیت خبری» آن هم در شرایط پیچیده کنونی بشود، اما واقعیت‌های موجود در رسانه ملی بیانگر چنین آرایشی نیست. در شرایطی که به دلیل قطعی اینترنت و در دسترس نبودن فضای مجازی، مردم به اجبار پای جعبه جادویی نشسته و نظاره‌گر برنامه‌های آن هستند، سین برنامه‌های صدا و سیما برای راضی نگه داشتن مردم، که از سر توفیق اجباری پای تلویزیون نشسته‌اند، قابل بحث است. دعوت از کارشناسان تکراری و بعضاً افرادی با رویکرد فکری افراطی گواه این مدعاست.
صدا و سیما ظاهراً هنوز مسئله جنگ میدانی و رسانه‌ای دشمن را جدی نگرفته و سعی دارد مخاطب را در همان فضای جنگ ۱۲روزه نگه دارد؛ این در حالی است که نظام رسانه دشمن هر روز برنامه‌های جدیدی را در دستور کار خود دارد که مقابله با آن‌ها نیازمند به‌روز شدن نو به نو برنامه‌های رسانه ملی است که با بودجه حاکمیتی در کشور فعالیت می‌کند.
اینکه در فضای موجود، تریبون صدا و سیما در اختیار طیفی خاص و کارشناسان تکراری قرار گیرد قابل دفاع نیست. رسانه ملی در جریان فتنه ۱۴۰۱ هم اگرچه در ابتدا آچمز شده و دست‌بسته بود اما در ادامه با ساخت برنامه‌های گفت‌وگومحور منطقی و تحلیلی مانند «شیوه» در آشتی دادن مخاطب با رسانه تا حدودی موفق عمل کرد.
صدا و سیما در مقطع اخیر اما نشان داده آماده مواجهه با صحنه پیچیده و وضعیت بحرانی نیست و طرحی برای مواجهه با موج سنگین تهاجم دشمن ندارد.
رسانه ملی امروز نیازمند ساخت برنامه‌هایی با قدرت اقناع مخاطب در زمینه وضعیت کشور است نه اینکه چند مجری جویای نام، آن هم در خلال برنامه روتین خود به قرائت بیانیه‌های سیاسی بپردازند.
نبایستی رسانه ‌ملی کارکرد اصلی و اصیل خود را از دست بدهد، باید برنامه‌های صدا و سیما توان اثرگذاری جدی بر افکار عمومی و مخاطبان خود را داشته باشد، ما امروز در رسانه ملی نیازمند تشکیل یک اتاق فکر با دعوت از تمام جریان‌های اثرگذار و گروه‌های سیاسی کشور هستیم تا با برنامه‌ریزی اندیشه‌محور و مخاطب‌پسند بتواند آنچه نیاز فکری مردم در جامعه است را تأمین کند و جوانان و نوجوانان را از دام‌های دشمن، رهایی ببخشد. در یک کلام اکنون لازم است بی‌رودربایستی صدای تمام جریان‌ها شنیده شود و صدا و سیما به معنای واقعی، ملی بشود نه میلی. راه شنیدن خواسته‌ها و مطالبات شهروندان هم از جاری شدن سخنان بر زبان شخصیت‌های مختلف است. باید امیدوار بود صدا و سیما با توجه به تجربیات گذشته شیوه جدید خلق کرده و مخاطب را جذب کند.