آشیانهبانی که پنجههایش جهنم توپهای چرمی است، در سال منتهی به جام جهانی روزهای حساسی را تجربه خواهد کرد. بیرو برای اینکه در سنگر یوزها همچنان مرد شماره باشد، باید قفل محکمی به دروازهها بزند و با شیرجههایش آرامش را به ارمغان بیاورد. لر بلندبالا ساعتی پس از جدال تفنگچیهای دامنه سهند با توپچیهای آبی در معرض ابرهای بارانزا پاسخ پرسشهای ما را داد.
یک سکانس در پایان نبرد تراکتور-استقلال جلوه عجیبی داشت. بیرو در آغوش ساپینتو. خبری بود؟
خبر خاصی نبود. ساپینتو به سمت من آمد، خوش و بش کردیم و همدیگر را در آغوش گرفتیم. قرار نیست همیشه دعوا کنیم. فوتبال پیامآور مهربانی و همدلی است و همین که ساپینتو در استقلال مانده و تیمش را رهبری میکند ارزشمند است.
فکر میکردیم نمایش هجومیتری را در قاب چشمها بنشانید، اما...
لیگ به جاهای سختش رسیده و دیگر هیچ تیمی به سادگی طعم برد را نخواهد چشید. البته...
البته چی؟
اگر بازی را دیده باشید، حتماً تأیید میکنید که تراکتور بهتر بازی کرد و موفقیتهای بیشتری هم داشت. ما در هر دو نیمه برتری نسبی داشتیم و میتوانستیم با تکیه بر پلنهای ترسیمشده به گل برسیم. صد البته تیم روبهرو هم استقلال بود و با آمادگی کامل قدم در میدان گذاشته بود.
برای تراکتور که روی پله چهارم ایستاده، تکرار قهرمانی سخت نیست؟
ما اگر در این بازی پیروز میشدیم، در جایگاه دوم جدول قرار میگرفتیم. فاصله تیمها در بالای جدول بسیار کم است و کوچکترین لغزش منجر به تغییرات در جدول خواهد شد. شک نکنید در هفتههای آینده بهتر عمل خواهیم کرد و صدر را بدست میآوریم.
بازی در سکوت کویر از هیجان لازم برخوردار نبود. قبول داری؟
وقتی تماشاگران نباشند و ورزشگاه خالی باشد این اتفاق میافتد. ما دوست داشتیم در ورزشگاه لبریز از جمعیت روبهروی استقلال بایستیم، اما این از دست من و دیگر بازیکنان خارج بود. فوتبال بدون تماشاگر لطف و جذابیتی ندارد.
راستی چرا در جام حذفی بازی نکردید؟
این سؤالها را از باشگاه بپرسید. کار من دروازهبانی است و در این حوزه اگر سؤالی باشد جواب میدهم.
نظر شما