همزمان با فروکش کردن غبار اغتشاشات ۱۸ و ۱۹ دی ماه و رو شدن دست عوامل بیگانه در ناآرامیها و در شرایطی که ایرانیها با حضور میلیونی در فراخوان ۲۲ بهمن، ضمن اعلام پایبندی به اصول انقلاب اسلامی، میان خود با دشمنان فاصلهگذاری روشنی داشتند، مجموعه رخدادهای جاری از تلاشهای بیرونی برای دامن زدن دوباره به آشوبهای داخلی با سوءاستفاده از مراسم یادبود جانباختگان حوادث اخیر حکایت دارد.
سرخط مشخص این رویه را در اظهارات رئیس جمهور ایالات متحده میتوان دید. دونالد ترامپ که طی چند وقت گذشته با در پیش گرفتن سیاست دوپهلو و نامفهوم، گاهی از جنگ و گاهی از مذاکره سخن گفته، در تازهترین سخنان خود تهدیدهای مشخصی را متوجه جمهوری اسلامی کرده که قابل چشمپوشی نیست و میتوان آن را تنفس مصنوعی دوباره به عناصر خودفروخته و فراخوانی برای بازآرایی فتنه تعبیر کرد.
رؤیابافی برای تغییر نظام
رئیس جمهور ایالات متحده برخلاف گذشته و کوبیدن یکی به نعل و یکی به میخ، این بار در لحنی تند و بیسابقه، با کنار گذاشتن ملاحظات درباره اینکه آیا به دنبال تغییر رژیم در ایران است؟ مدعی شد: «تغییر رژیم بهترین اتفاقی است که میتواند بیفتد. ۴۷ سال است که آنها فقط حرف میزنند. در این مدت، ما جانهای زیادی را از دست دادیم. این وضعیت برای مدت طولانی ادامه داشته است». ترامپ سپس در پاسخ به پرسش دقیق دیگر خبرنگار که پرسید شما پیشتر گفتهاید سایتهای هستهای جمهوری اسلامی کاملاً نابود شدهاند. چه چیزی باقی مانده که بخواهید به سراغش بروید؟ با وقاحت تمام ادامه داد: «میشود همان غباری که آنجا مانده را هم جمع کرد! اما این کوچکترین بخش مأموریت است. ایران مایل به رسیدن به توافق نیست و کار را سخت کردند. در این میان، قدرت بزرگی [به منطقه] رسیده است و ناوهای دیگری هم به زودی اعزام میشوند. پس بیایید ببینیم چه پیش میآید».رئیسجمهور آمریکا تنها یک روز پیش و پس از ملاقات با بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی هم اظهاراتی بر زبان رانده بود که برخی آن را تعیین مهلت برای جمهوری اسلامی تعبیر کرده بودند. وی با بیان اینکه بر توافق با ایران تأکید دارد، هشدار داد: «اگر توافق نکنند آن وقت ماجرا شکل دیگری خواهد داشت. فکر میکنم در حدود یک ماه آینده یا چیزی در این حدود و نباید طول بکشد».
مونیخ، میدانی برای ماهیگیری دشمنان
موازی با تهدیدهای صریح ترامپ، شاهد خط تخریب گستردهتری ضد جمهوری اسلامی هستیم که نمیتوان به سادگی از کنار آن گذشت و به نظر باید آن را در مسیر تکمیل ابعاد پازل فشار علیه ایران با نیت ساماندهی دوباره اغتشاشات و یا در نهایت توجیه مداخله خارجی تعبیر کرد. در این زمینه گزارههای مختلفی وجود دارد، از جمله توییت مایک پمپئو، وزیر خارجه دولت نخست ترامپ که با انتشار عکسی از اغتشاشات نوشت: «عالی. ما باید تمام تلاش خود را بکنیم تا مردم ایران را به ابزارهایی که برای سرنگونی و استفاده از فرصت رهایی خود از این رژیم وحشتناک نیاز دارند، مجهز کنیم». به این رویکرد، اعلام اعزام ناو هواپیمابر جرالد فورد به سمت خاورمیانه و اذعان روزنامه والاستریت ژورنال درباره اقدام واشنگتن در ارسال پنهانی و غیرقانونی ۶ هزار ترمینال اینترنت ماهوارهای استارلینک به ایران در یک ماه گذشته که با هدف حفظ دسترسی عناصرشان به اینترنت در صورت قطع دسترسی به فضای ارتباطات جهانی صورت گرفته را باید افزود.خط تهدید و فشار سازمان یافته به آمریکا محدود نیست و رد پای اروپا و رژیم صهیونیستی هم در میان است. در این مسیر موازی با رویکرد ترامپ، اتحادیه اروپا که این روزها به اذعان خودشان به مرد بیمار عرصه سیاست جهانی بدل شده و کارایی گذشته را ندارد، برای خودشیرینی مقابل دونالد به اقدام ضدایرانی دیگری روی آورده است. بروکسل که تحت تأثیر لابی تلآویو همین چند وقت پیش سپاه پاسداران را در لیست تروریستی خود قرار داده، این بار با صدور قطعنامهای، آنچه «خشونتهای اعمال شده از سوی حاکمیت ایران علیه شهروندان خود» خوانده، قطعنامهای دیگر را از تصویب گذرانده است.
قمار روی اسب بازنده
مهرهچینی محور غربی – عبری ضدتهران البته با دعوت از رضا پهلوی برای شرکت در کنفرانس امنیتی مونیخ و تأکید لیدر سلطنتطلبان در این مراسم بر اینکه «جهان باید به مماشات با جمهوری اسلامی پایان دهد» رنگ و بوی دیگری به خود گرفته است. اگرچه یک سر فراخوان تجمع مخالفان خارجنشین جمهوری اسلامی در مراسم موسوم به «روز جهانی اقدام» که همزمان با نشست رهبران و استراتژیستهای ارشد جهان در مونیخ صورت گرفته را باید در نیت متقاعد کردن طرف خارجی برای اقدام جدیتر علیه ایران جستوجو کرد، اما سر دیگر آن قطعاً برای اثرگذاری در حوزه تحولات داخلی است. دعوت لیدر سلطنتطلبان از شهروندان ایرانی برای سر دادن شعارهای ضدحکومتی در شامگاه ۲۵ و ۲۶ بهمنماه، در نهایت مکمل پازل تهدیدپایه محور غربی و عبری است. ترامپ که پس از تهدیدهای مدام نظامی به واسطه امکانات مقابلهای ایران در تنگنا قرار گرفته، ظاهراً تصمیم دارد یک بار دیگر شانس خود را در بوته آزمایش گذاشته و روی بازآرایی فتنه قمار کند. هر چند او احتمالاً میداند آزموده را آزمودن خطاست، با این حال روی این مسئله حساب باز کرده که با چنین سناریوهایی شاید بتواند مقامات تهران را در تنگنا قرار داده و در حوزه هستهای و موشکی به دادن امتیاز ترغیب کند؛ موضوعی که با توجه به نوع موضعگیری مقامات جمهوری اسلامی رسیدن به این نیت دست نیافتنی به نظر میرسد.
نظر شما