«اسکان رایگان هموطن در شرایط جنگی» عنوان آگهی‌ای است که در دیوار نظرم را به خود جلب کرد. تصور اینکه افرادی خانه‌های خود را بدون هیچ چشمداشتی به صورت رایگان در این وضعیت جنگی در اختیار فرد یا افرادی قرار دهند، کمی غیر قابل باور بود، آن هم در مشهدی که از قدیم‌ شهر زواری محسوب ‌شده و مشهدی‌ها معمولاً خانه‌های خود را در قبال دریافت اجاره‌بها در اختیار مسافران شهرهای دیگر قرار می‌دهند. به عنوان یک خانواده دو نفره (زن و شوهر) که از تهران راهی شهر مشهد است، با چند نفر از این افراد تماس گرفته و چت کردم و متوجه شدم آن‌ها با تفکرات مختلف مذهبی و عقیدتی؛ اما همگی در یک اقدام وطن‌دوستانه قصد در اختیار قرار دادن منازلشان به افراد جنگ‌زده را دارند. در نهایت به آن‌ها گفتم خبرنگارم و این تماس فقط برای اطمینان از واقعی ‌بودن آگهی‌ها انجام شد و حس و حالشان را از این اقدام و دلیلش جویا شدم.
با نخستین کاربر با عنوان رضا که آگهی خود را با اسم «اسکان رایگان در شرایط اضطراری» بارگذاری کرده و شماره نیز دارد، تماس گرفتم و گفتم ما شنبه به مشهد می‌رسیم. آیا واقعاً منزل خود را رایگان در اختیار ما قرار می‌دهید تا یک خانه مناسب اجاره کنیم که می‌گوید: بله منزل من دو خوابه و در محدوده هفت‌تیر است. تنها زندگی می‌کنم و از ۷ صبح تا ۷ شب سر کار هستم. خودم هم در همان خانه زندگی می‌کنم. یکی از اتاق‌ها با آشپزخانه و بقیه وسایل در اختیار شماست.
وی در پاسخ به این پرسش که آیا ضمانت خاصی برای در اختیار قرار دادن منزل خود می‌خواهید، ادامه می‌دهد: فقط کارت ملی و شناسنامه باشد کافی است. کار دیگری که از دست ما برنمی‌آید خواستم از این طریق کمکی به هموطنان شهرهای جنگ‌زده کرده باشم.

وسایل ما قابل شما را ندارد

با یک کاربر دیگر با عنوان وحیدی تماس گرفتم که ابتدا جواب نداد و سپس خودش تماس گرفت. وقتی به او گفتم برای آگهی اسکان رایگان شرایط جنگی تماس گرفتم، می‌گوید: با یک خانواده دیگر هماهنگ کردم. شما رسیدید، تماس بگیرید. تمایل ما این بود که به هموطنان غیرمشهدی که اینجا غریب هستند، خانه خود را بدهیم؛ ولی خوب دیدیم همشهری خودمان هم دچار مشکل شده است.
وی در پاسخ به این پرسش که برای در اختیار قرار دادن منزل و وسایل زندگی‌تان، ضمانت خاصی می‌خواهید، تأکید می‌کند: وسایل که قابلی ندارد. فقط کارت شناسایی همراهتان باشد. ما با همه هم‌میهنان و مسلمانان، اعضای یک پیکریم و با یکدیگر هم‌عضویم و باید هوای هم را داشته باشیم. تصور می‌کنم خانه خودم آسیب دیده باشد. باید کجا بخوابم؟ ما در زمان جنگ ۱۲ روزه هم همین کار را انجام دادیم.
وی به اثرات این کار خیرخواهانه اشاره کرده و می‌افزاید: وقتی آگهی اسکان رایگان گذاشتم، یک نفر دیگر هم به من پیام داد که من هم می‌توانم خانه‌ام را در اختیار مسافران جنگ‌زده قرار بدهم. اگر موردی داشتید، معرفی کنید. ده‌ها نفر هم فقط پیام دادند و گفتند خدا خیرت بده، خدا برکت بده. از سبزوار و نیشابور هم اعلام آمادگی کردند، خانه‌ها مبله است؛ ولی امکانات غذایی ندارد و باید خودشان غذا درست کنند. ما باید خدا را شکر کنیم که خانه‌مان سالم است و به شکرانه این اتفاق باید آن را در اختیار این افراد قرار دهیم.

همشهری سخاوتمند در شرایط جنگی

شماره فردی که منزل آقای وحیدی را از ایشان خواسته، گرفتم و با او هم صحبت کردم. این خانم مشهدی که منزل خودش در اطراف مناطق نظامی مشهد آسیب دیده، با بیان اینکه ایشان انسان سخاوتمند و از خودگذشته‌ای است، می‌گوید: در این شرایط جنگی که هرکس به فکر گرفتاری خودش است، به ما لطف بزرگی کردند. ما در جنگ ۱۲ روزه هم مشکل امنیت داشتیم؛ ولی این بار خیلی شدیدتر بود و به دلیل اینکه شیشه‌ بیشتر آپارتمان‌های کوچه ما با موج انفجار شکست، مجبور به تخلیه و جابه‌جایی شدیم.
با کاربر دیگری هم که آگهی‌اش مربوط به محدوده چهارراه راه‌آهن بود، تماس گرفتم. او هم با بیان اینکه طبقه پایین آپارتمانشان خالی است، اظهار می‌کند: شما ابتدا بیایید اینجا را ببینید؛ چون وسیله‌ای ندارد. فقط فرش دارد و قرار است بخاری هم بگذاریم.
وی در پاسخ به این پرسش که آیا وسایل آشپزی و یخچال و گاز دارد، ادامه می‌دهد: خودمان در طبقه بالا همه نوع امکانات داریم و در اختیارتان قرار می‌دهیم. هیچ مشکلی نیست. وقتی رسیدید مشهد، تماس بگیرید و بروید خانه را ببینید و با مادرم صحبت کنید.
او هم درباره نیتش از این کار تأکید می‌کند: طبقه پایین خانه ما کلاً خالی هست و پدر و مادرم برای زمانی که من بخواهم سر و سامان بگیرم، در نظر گرفته‌اند.

دوره بدی است، الان مردم باید هوای هم را داشته باشند

وی بیان می‌کند: از همان زمانی که جنگ اتفاق افتاد، با خانواده صحبت کردیم که این طبقه را در اختیار دوستانی که از تهران یا شهرستان‌های دیگر می‌آیند، قرار دهیم تا زمانی که جنگ هست، از این مکان استفاده کنند. خودمان ناهار و شام هم به آن‌ها می‌دهیم. دوره بدی است و الان مردم باید هوای هم را داشته باشند.
با کاربر دیگری از محدوده بولوار شاهنامه، آرامگاه فردوسی نیز تماس گرفتم که عنوان می‌کند: یک باغ‌ویلا هست که در اختیار شما قرار می‌دهیم و در قبال تحویل دادن آن، مدارک شناسایی دریافت می‌کنیم. یک خانواده دیگر هم تماس گرفته‌اند و تا ساعت ۱۰ شب قرار است خبر بدهند. اگر آن‌ها قرارشان را لغو کردند، شما تشریف بیاورید. یک مسئله را در نظر داشته باشید؛ آنجا گاز کپسولی دارد.
او که خانه شخصی‌اش در قاسم‌آباد است، درباره دلیل این کار می‌گوید: با توجه به اینکه باغ‌ویلا بدون استفاده مانده و الان هم شرایط جنگی است و خوشبختانه شهر ما آسیبی ندیده، به شکرانه این اتفاق، خوب است یک مسلمان دیگر از این مکان استفاده کند و ثوابی هم به روح اموات و شهدا برسد.
به کاربر دیگری از منطقه سید رضی، جلال آل احمد پیام می‌دهم که او هم بیان می‌کند: یک خانه آپارتمانی دو خوابه دارم. تنها زندگی می‌کنم و به دوستانی که از شهرهای جنگ زده به مشهد می‌آیند، به صورت رایگان می‌دهم.
یک کاربر دیگر نیز پیام می‌دهد که بله خانه کاملاً رایگان و برای اسکان موقت است. لوازم خاصی ندارد. فقط فرش دارد. من این کار را برای کمک به هموطنانم انجام می‌دهم.
کاربری هم در متن آگهی‌اش نوشته باغ‌ویلایش را در اختیار خانواده‌ها با نفرات بالا قرار می‌دهد تا تعداد بیشتری را پوشش دهد.
یک کاربر دیگر هم از منطقه استاد یوسفی، خیابان ادیب که در متن آگهی‌اش نوشته «این آگهی واقعاً برای شرایط جنگی است نه کسی که به دنبال جای خواب است»، پیام می‌دهد: بله دوست گرامی، مدارک و بلیت همراهتان باشد، مشکلی نیست. اسکان رایگان است و می‌توانم پذیرای دو نفر از تهران باشم.
کاربران دیگری هم از مناطق فاطمیه، وکیل‌آباد، اندیشه، استاد یوسفی (خیابان نهضت) و... آگهی گذاشته بودند. همچنین برخی از کاربران هم می‌گفتند دیر تماس گرفتید. خانه را به مسافر تحویل دادیم.

سنگ تمام مشهدی‌ها برای هموطنان و همشهریان جنگ‌زده

مشهدی‌ها در قبال گرفتن یک کارت ملی و شناسنامه، خانه را در اختیار هموطنان جنگ‌زده قرار می‌دهند و هرکس به قدر وسع و بضاعتش، نخودی در آش این کار انسان‌دوستانه می‌اندازد. یکی باغ‌ویلای بدون استفاده‌اش را می‌دهد، دیگری منزل مسکونی و یکی هم، همان خانه‌ای را که خودش در آن ساکن است، با یک خانواده دیگر به اشتراک می‌گذارد.
این اتفاق درس بزرگی است برای همه ما و البته برخی از مردمی که در شرایط جنگی می‌گویند باید به فکر خودت و آب و نان خودت باشی. اینجا اما شرایط طور دیگری رقم خورده؛ خانه خود را که می‌دهند هیچ، برخی فراتر رفته و غذای میهمان را نیز فراهم می‌کنند و این اقدام را کمترین کاری می‌دانند که از دستشان برمی‌آید.