از به کار بردن نام شریف «آذربایجان» برای رژیم حاکم بر شمال ارس حذر دارم که مبادا خاطر خطیر و نجیب غیورمردان و شیرزنان آذری کشورم، از این شباهت اسمی با این شبه‌دولت «بی‌وجود» در همسایگی خود مکدر شود.بله، این پاره تن ایران جان، سال‌هاست به دست غاصبی که حتی هویتش عاریتی از دوران سلطه شوروی است، در رنج و محنت بوده ‌و این عذاب مستمر را چه کسی جز جگرگوشه‌های ایران، از آذری و تالشی تحمل کرده است؟مردمانی که در این دیکتاتوری کراوات‌زده‌ کاریکاتوری، حتی برای خدمات اولیه درمانی، پناهگاهی جز سرزمین مادری خود، ایران نداشته‌اند، در حالی که ثروت‌های مادی و معنوی خود را به دست الیگارش‌های (فسادسالارها) سرسپرده به صهیونیسم جهانی بر باد رفته می‌دیدند.ثروت‌های مادی‌ای که از نگاه لطف خداوند به سواحل غربی خزر، چشمگیر بوده ولی به جای پر کردن سفره آن مردم نجیب، مخزن سوخت جنگنده‌های اسرائیلی را برای بمباران مظلومان فلسطین و مقاومان لبنان و هموطنان ایران پر کرده است.خیلی دلمان می‌خواست در صفحات تاریخ به گذشته بازگردیم و با نثار یک سیلی آب‌دار زیر گوش آن بی‌لیاقت‌های تاج‌دار که این جگرگوشه ایران را به اجانب واگذار کردند و در ادامه با نثار جان خود از این اتفاق شوم پیشگیری کنیم تا این بخش از سرزمینمان، ایران، حالا به این رژیم خیانت‌پیشه به ارث نرسد، اما چه کنیم که گذشته، گذشته است.اما آینده هنوز باقی است! دیروز که خبر فراخواندن سفیر و کارکنان آن رژیم کذایی از تهران و تبریز را شنیدیم و آن کاروان مضحک نظامی که به مثلاً مرزهایش گسیل داشته بود را دیدیم، پیش از هر چیز، بعد از تلاش برای نخندیدن به این جوک بی‌مزه، تنها یک موضوع هنوز مبهم بود و جای سؤال؛ این دلقک آیا در آن کاخ فرعونی‌اش، نقشه و آینه ندارد؟ اگر دارد احتمالاً قوه بینایی را هم از دست داده علاوه بر قوه عقل!
ما نشان داده‌ایم که جنگ‌گریزیم اما در همین حال، دشمنانمان را با درجات بالایی از آتش و ویرانی پذیرایی می‌کنیم؛ دشمنانی در قواره‌های آمریکا و سگ هارش، اسرائیل که این کاریکاتور حاکم بر شمال ارس، خود بازیچه‌ای بی‌مقدار در کف آنان است. دلمان حتی برای آن سرباز ناچاری که در آتش حماقت این «اف» خیانت‌پیشه قربانی می‌شود هم می‌سوزد که او ایرانی است و البته دور نیست آینده‌ای که به دست همان جوانان غیور آذری و تالشی، روی «ارس» یا «آراز» زیبا و عزیزمان، پل بزنیم؛ پلی به شکوه «آذربایجان»، به زیبایی «تالش»، به نام «ایران».