حمله پهپادی به منطقه نخجوان که روز پنجشنبه صورت گرفت، یک اتفاق مشکوک و با زوایای نامعلوم فراوان است. با وجود این باید به این نکته به‌طور سریع و واقع‌گرایانه توجه داشته باشیم که جمهوری آذربایجان به عنوان یک کشور همسایه در مرزهای شمال غربی و به‌عنوان یکی از مهم‌ترین متحدان رژیم صهیونیستی و آمریکا در حوزه‌های انرژی، اقتصادی و نظامی در منطقه قفقاز است. این در حالی است که باکو در سال‌های گذشته در مسیر تحرکات روانی و جنگ سخت به‌خصوص در جنگ تحمیلی ۱۲ روزه همیشه به عنوان پلی تسریع‌کننده در مسیر اهداف هجومی جنگ سخت و نرم آمریکا و اسرائیل علیه ایران قرار داشته است.
از نگاه علم روابط بین‌الملل و توجه به واقعیات علنی، روشن است که دشمنان ایران در جنگ تحمیلی فعلی از هر طریقی که می‌توانند برای ضربه‌زدن و کشاندن هرج و مرج و ناآرامی به نقاط مرزی ایران کوتاهی نخواهند کرد و باکو از این منظر می‌تواند بستر مناسبی برای توطئه‌گری دشمنان علیه ایران باشد. با توجه به ادعای حمله پهپادی به فرودگاه نخجوان که بلافاصله توسط کارشناسان و متخصصان نظامی به‌صراحت رد شد، آذربایجان دوباره هویت ضدایرانی خود را نمایان کرد. این در حالی است که پس از شناسایی، مشخص شد پهپاد موردنظر، غیرایرانی است. با این حال، رفتار جمهوری آذربایجان نشان‌دهنده این است که آمریکا و اسرائیل به دنبال کشاندن باکو به جنگ با ایران، همانند کشورهای عربی حاشیه خلیج‌فارس است و قرار است سناریو امارات، بحرین و دیگر کشورها از سمت شمال غربی ایران شکل بگیرد و عملاً بخشی از هزینه‌های جنگ‌افروزی آمریکا و اسرائیل، بر دوش این کشورها گذاشته شود.
با این حال، این مسیر بازی باکو، واشنگتن و تل‌آویو مشخص و خطرناک است. جمهوری اسلامی ایران در این شرایط باید همان روش تنبیهی که برای کشورهای حاشیه خلیج‌فارس در دستور کار خود قرار داده را در مسیر همسایه شمال غربی خود یعنی جمهوری آذربایجان نیز انجام دهد. هرچند در همان ساعات اولیه، سیگنال‌های جدی دیپلماتیک توسط مسئولان دستگاه سیاست خارجی و نیروهای مسلح کشورمان به باکو ارسال شد اما امروز زمان تقابل و واکنش جدی ایران است؛ از این رو به‌نظر می‌رسد مقابله با سناریوهایی از این دست، در برابر هر کشور دوست‌نما ازجمله جمهوری آذربایجان باید در صدر اقدامات کشورمان قرار بگیرد .