مهران رضویپور درباره مواجهه با افراد آسیبدیده در زیر آوار اظهار کرد: هنگامی که میخواهیم فرد مجروح را از زیر آوار بیرون بیاوریم، باید به این نکته توجه کنیم که از وارد کردن آسیب جدی و جدید به او خودداری کنیم. همچنین باید به ستون فقرات به ویژه گردن و ستون فقرات کمری فرد آسیبدیده به شدت توجه کنیم، چرا که آسیبدیدگی جدی این ارگانها هنگام کشیدن فرد از زیر آوار میتواند منجر به فلجشدن وی شود.
او با بیان اینکه احتمال شکستگی باز در زیر آوار بسیار وجود دارد، تصریح کرد: خطر خونریزی و عفونت در شکستگیهای باز بسیار زیاد است. عفونتها را باید از ابتدا کنترل کرد و اجسام خارجی از لبه شکستگی باید خارج شوند. اگر سرم شستوشو در دسترس است، محل شکستگی را بشوییم و در صورتی که سرم در دسترس نباشد با آب بشوییم و با گاز یا یک پارچه تمیز آن را بپوشانیم.
دانشیار ارتوپدی دانشگاه علومپزشکی مازندران گفت: آتلگیری مناسب باید انجام شود. اگر آتلگیری انجام نشود سبب بروز آسیب جدی به عروق، عضلات و اعصاب می شود.
او با بیان اینکه عضلات در آوار له میشوند، افزود: لهشدن عضلات سبب آسیبهای کلیوی نیز میشود. همچنین باید دقت کنیم که یک عضو را خیلی شدید نبندیم و مانع خونرسانی به عضو نشویم. اگر در هنگام آتلگیری یک عضو، آن را به شدت و محکم ببندیم، سبب سیاهشدن آن عضو در آینده میشویم.
رضویپور درباره قطع عضو توضیح داد: امکان مواجهه با افراد قطع عضو شده، خونریزی بسیار زیاد وجود دارد. کنترل موضعی خون، بهترین کار به هنگام مواجهه با چنین شرایطی است؛ بنابراین مقدار زیادی پارچه و گاز باید در محل خونریزی قرار داده و سپس آن را ببندیم.
او با بیان اینکه احتمال آسیب به لگن در ریزش آوار بسیار زیاد است، گفت: شکستگی لگن به دلیل ریزش آوار، جدیترین تهدیدکننده حیات انسانها است؛ چرا که میزان خونریزی در شکستگی لگن بسیار وسیع است. بستن یک ملحفه دور لگن مجروح سبب میشود که میزان آسیب در جابجایی کمتر باشد و از بروز خونریزی جدید جلوگیری کند.
نظر شما