انسانشناس و پژوهشگر مطالعات فرهنگی با تأکید بر اینکه حضور و مشارکت در تجمعات شهری برای حفاظت از جامعه ضروری است، میگوید: در وضعیت جنگی مشارکت در دفاع از جامعه، امری «پیشاسیاسی» است یعنی وقتی که بقای جامعه در خطر است و ساختهای آن و زیستپذیری حیات در کشور هدف قرار گرفتهاند، باید با هر گونه جهتگیری سیاسی، در فرایند «دفاع از ایران» به عنوان «دفاع از بقا» و «دفاع از زندگی» مشارکت کنیم.
همگرایی و همدلی موجود نیازمند ارزیابی دقیق انتقادی است
نعمتالله فاضلی در گفتوگوی تفصیلی با خبرگزاری ایرنا با اشاره به مفهوم راهبردی «همکاری» که بهویژه میتواند در شرایط جنگ، نقش مؤثری در پیروزی یا شکل جامعه ایفا کند، میافزاید: همکاری به این معناست که هم افراد درون جامعه احساس یکپارچگی، یکدلی و همسویی با هم برای مواجهه با دشمن پیدا کنند، هم زمینه اتحاد و همکاری با جوامع و گروههای دیگر پدید آید. در جنگی که متأسفانه اکنون بر ایران عزیز ما تحمیل شده است، هر دو شکل همکاری را میبینیم. همکاری «درون گروهی» به این معناست که رقابت برای کسب امتیاز در افراد درون گروه یعنی درون جامعه ایران به طور موقت کنار گذاشته شده است تا همه در برابر دشمن موضع واحدی بگیرند، اما همکاری «برون گروهی» این است که سیاستمداران، حکومت، دولت، رئیسجمهور و فرماندهان نظامی با دولتها و کشورهای دیگر اتحاد و انسجام پیدا کنند، در غیر این صورت با شکست روبهرو خواهیم شد. وی ادامه میدهد: امروز در جامعه ما شکلهای خوبی از همگرایی و همدلی وجود دارد، اگرچه این شکل موجود نیازمند ارزیابی دقیق انتقادی است. حضور مردم در میدانها و خیابانها در این شبها، جلوه خوبی از همکاری است اما این جلوه با محدودیتهایی روبهرو است.
این پژوهشگر مطالعات فرهنگی معتقد است: یکی از محدودیتها این است که در این اجتماعات - که من هم در برخی از آنها مشارکت کردهام و در مقام «مردمنگار» میدانهای شهر را دیدهام - به تنوع سیاسی و فرهنگی بیشتر توجه شود. هر چند وظیفه رسانهها و خبرگزاریها این است که کمک کنند تا انسجام و یکپارچگی در جامعه گسترش پیدا کند و این تلاش آنها برای محافظت از جامعه و پیشبرد فرایند پیروزی بسیار ضروری است اما آنچه در رسانهها میبینم هم نمیتواند بیانکننده واقعیت این حضور میدانی باشد؛ چرا که در این حضورهای میدانی، برخی از گروههای سیاسی و اجتماعی یا جلوهای ندارند یا بسیار بسیار کمرنگ هستند.
مشارکت در دفاع از جامعه، امری «پیشاسیاسی» است
فاضلی میگوید: باید میدانهای شهر با میدانهای گفتوگو در فضای رسانهای همراه شود تا امکان جذب بیشتر فراهم شود؛ اگر این میدانهای شهر با میدانهای گفتوگو در فضای رسانهای و اجتماعی همراه شود و گروههایی که به هر دلیلی از مشارکت در این فضاها پرهیز میکنند درگیر گفتوگو شوند و صدای آنها هم شنیده شود، در آن صورت امکان متقاعد کردن و جذب بیشتر همگان در میدانهای شهر فراهم میشود.این پژوهشگر مطالعات فرهنگی در پاسخ به این پرسش که چه پیشنهادی برای کسانی دارید که تاکنون در اجتماعات شرکت نکردهاند، اظهار میکند: پیشنهادم به همه کسانی که در این فضاها هیچ گونه مشارکتی ندارند یا حتی آنها که با این مشارکت مخالف هستند، این است که به این صحنهها از این منظر که برای بقای «حیات جامعه» و «ایران» در کلیت آن ضروری است، بنگرند. ما در این صحنهها برای دفاع از ایران حضور داریم نه برای دفاع از یک جهتگیری سیاسی خاص. مشارکت در دفاع از جامعه در موقعیت جنگ، امری «پیشاسیاسی» است یعنی وقتی که بقای جامعه در خطر است و ساختهای جامعه و زیستپذیری حیات در کشورمان هدف قرار گرفتهاند، در این شرایط ما با هر گونه جهتگیری سیاسی مخالف یا موافق جمهوری اسلامی یا منتقد باید در فرایند «دفاع از ایران» به عنوان «دفاع از بقا» و «دفاع از زندگی» مشارکت کنیم. من آن جمعیت ایرانیان که در صحنهها شرکت نمیکنند را میبینم، میشناسم و درک میکنم اما باید به آنها گفت دفاع از بقا، امری «پیشاسیاسی» است.
نعمتالله فاضلی تأکید میکند: در عین حال به صدا و سیما، خبرگزاریهای رسمی و کسانی که گفتمان رسمی حاکم را مدیریت میکنند، این نکته حیاتی را یادآوری میکنم که وظیفه اصلی آنها این است که فضای سیاسی کشور را به گونهای متناسب برای مشارکت همه علایق و سلیقههای سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی فراهم کنند. به طور کلی باید به این میدانها احترام گذاشت و آنها را موقعیتهایی حیاتی برای دفاع دانست اما در عین حال باید نقادانه چالشهایی که این میدانها با آن روبهرو هستند را در نظر بگیریم.
نظر شما