در سال‌هایی که از آغاز ریاست جیانی اینفانتینو بر فیفا می‌گذرد، او همواره تلاش کرده خود را به‌عنوان چهره‌ای اصلاح‌طلب و متفاوت از دوران سپ بلاتر معرفی کند. با این حال، انتشار گزارش‌های مالی جدید نشان می‌دهد که میزان دریافتی او طی سال‌های اخیر به‌طور قابل‌توجهی افزایش یافته و همین موضوع به یکی از محورهای اصلی انتقادها تبدیل شده است.

بر اساس اسناد مالی منتشرشده، درآمد سالانه اینفانتینو در سال گذشته به حدود ۵۷ میلیون کرون رسیده که شامل حقوق پایه و پاداش‌ها می‌شود. این در حالی است که او در ابتدای ریاست خود تأکید کرده بود منابع مالی فیفا باید در خدمت توسعه فوتبال قرار گیرد، نه افزایش دریافتی مدیران ارشد.

در واکنش به این روند، ژول بوی‌کاف، استاد علوم سیاسی، افزایش مداوم دستمزد رئیس فیفا را نگران‌کننده توصیف کرده و خواستار تمرکز بیشتر این نهاد بر توسعه فوتبال پایه شده است. به گفته او، روند فعلی این پرسش را ایجاد می‌کند که سقف این افزایش‌ها کجاست و چه نسبتی با مأموریت اصلی فیفا دارد.

از سوی دیگر، لیزه کلاونِس، رئیس فدراسیون فوتبال نروژ، نیز این سطح از درآمد را «بسیار بالا» دانسته و هشدار داده که چنین پرداخت‌هایی می‌تواند پیام نامناسبی برای یک سازمان مبتنی بر عضویت و مشارکت عمومی ارسال کند.

همزمان گزارش‌هایی درباره درخواست اینفانتینو برای دریافت تدابیر امنیتی گسترده در جریان سفرش به ونکوور منتشر شده که با مخالفت‌هایی همراه بوده است. همچنین افشای پرداخت برخی هزینه‌های شخصی، از جمله تحصیل فرزندان او در یک مدرسه خصوصی، به تشدید این انتقادها دامن زده است.

دفاع فیفا و تردید منتقدان

در مقابل، فیفا تأکید می‌کند که تعیین حقوق رئیس این نهاد توسط یک کمیته مستقل انجام می‌شود و معیارهایی مانند عملکرد مالی و مدیریتی در این فرآیند لحاظ می‌شود. با این حال، منتقدان معتقدند ساختارهای داخلی فیفا هنوز به اندازه کافی شفاف نیست و امکان بازتولید الگوهای گذشته در آن وجود دارد.

افزایش درآمدهای فیفا، به‌ویژه در پی گسترش جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ به ۴۸ تیم، یکی از عوامل مهم در رشد دستمزد مدیران ارشد عنوان می‌شود. پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد این رقابت‌ها می‌تواند درآمدی بیش از ۱۱۱ میلیارد کرون برای فیفا به همراه داشته باشد؛ رقمی که به‌طور طبیعی بر ساختار پرداخت‌ها نیز تأثیرگذار است.

با وجود رشد چشمگیر منابع مالی فیفا، کارشناسان تأکید دارند که این نهاد جهانی باید میان افزایش درآمد و حفظ اصول شفافیت و عدالت توازن برقرار کند. در غیر این صورت، فاصله میان مدیران و بدنه فوتبال بیش از پیش افزایش یافته و اعتماد عمومی به ساختارهای مدیریتی این سازمان زیر سؤال خواهد رفت.