کتاب «شناسایی موسیقی ایران» تألیف عزیز شعبانی و با ویراستاری علمی و ادبی شهاب منا، طی روزهای اخیر در قالب یک بازنشر پژوهشی منتشر و در دسترس مخاطبان قرار گرفت؛ اثری سهجلدی که از آن بهعنوان یکی از منابع مهم تاریخ موسیقی ایران یاد میشود.
این کتاب در سه جلد تدوین شده و بهترتیب به تاریخ موسیقی ایران، سازهای ملی و تئوری موسیقی ایرانی میپردازد. جلد نخست با عنوان «تاریخ موسیقی از کورش تا پهلوی» بخش تاریخی مجموعه را تشکیل میدهد و به روایت روند شکلگیری و تحول موسیقی در ایران میپردازد.
عزیز شعبانی، نویسنده اثر، در معرفی کتاب تأکید کرده است که این مجموعه حاصل چندین سال پژوهش است و تلاش شده با زبانی ساده و قابل فهم برای عموم مخاطبان نوشته شود. به گفته او، در این اثر از ورود واژگان پیچیده پرهیز شده و دیدگاههای تاریخی با استناد به منابع معتبر و بدون مداخله شخصی ارائه شده است.
شهاب منا، ویراستار و ناشر کتاب نیز در یادداشتی درباره این اثر نوشته است که جلد اول این مجموعه پس از کتاب «سرگذشت موسیقی ایران» اثر روحالله خالقی، دومین اثر مفصل در حوزه تاریخ موسیقی ایران به شمار میرود و بخشهایی از آن در آثار پژوهشی دهههای بعد مورد استناد قرار گرفته است.
به گفته او، فصل ششم کتاب با عنوان «آغاز موسیقی جدید علمی در ایران» از مهمترین بخشهای این اثر است که علاوه بر معرفی موسیقیدانان معاصر، به جریان موسیقی کلاسیک غربی در ایران نیز میپردازد؛ بخشی که در بسیاری از منابع مشابه کمتر مورد توجه قرار گرفته است.
همچنین در این فصل، زیرعنوانی با نام «کتب و نشریات موسیقی در قرن حاضر» دیده میشود که در آن ۶۲ عنوان کتاب و نشریه موسیقی معرفی شده و از منظر کتابشناسی موسیقی، منبعی قابل توجه محسوب میشود.
مجموعه «شناسایی موسیقی ایران» ابتدا در دهه ۱۳۵۰ در شیراز منتشر شده و به گفته ویراستار اثر، جلد سوم آن بیشتر بر مباحث نظری موسیقی استوار بوده و تا حدی از آثار پژوهشگران پیشین در این حوزه الهام گرفته است.
نظر شما