آنتوانیا شرکا با انتقاد از روند رو به رشد خشونت در تولیدات نمایش خانگی اظهار داشت: امروزه کمتر سریالی بدون هشدار «تماشا برای افراد زیر ۱۵ سال توصیه نمی‌شود» پخش می‌شود. این موضوع دیگر محدود به چند اثر خاص نیست و بخش قابل توجهی از سریال‌ها حاوی صحنه‌های خشن هستند و آثار مناسب برای گروه‌های سنی پایین به ندرت ساخته می‌شوند.

وی افزود: به نظر می‌رسد هنوز هم کارگردانانی وجود دارند که علاقه زیادی به پرداختن به موضوعات خشونت‌آمیز دارند. حتی انتخاب نام برخی سریال‌ها مانند «بدنام» و «بی‌عاطفه» هم همین فضای پرتنش و خشن را تداعی می‌کند.

این منتقد درباره سریال «بیست و یک» گفت: این مجموعه هم با هشدار سنی همراه است و میزان خشونت در آن قابل توجه است. به همین دلیل تماشایش را برای افراد زیر ۱۵ سال توصیه نمی‌کنم. با این حال، حضور شادی مختاری، بازیگر جوان، در نقش اصلی یکی از نقاط قوت اثر است و او آینده روشنی در بازیگری دارد.

شرکا ادامه داد: «بیست و یک» در ایجاد تعلیق موفق عمل کرده، اما حجم خشونت آن گاهی به ژانر وحشت (Horror) نزدیک می‌شود. به اعتقاد من، وقتی خشونت از حد معقول فراتر برود، نه تنها تأثیر مثبتی ندارد، بلکه مانع برقراری ارتباط عاطفی مخاطب با شخصیت‌ها می‌شود.

شرکا با اشاره به تفاوت رویکردها در نمایش خشونت، مثال زد: در سریال «وحشی»، مخاطب به تدریج با شخصیت اصلی همراه می‌شود و ریشه‌ها و فرآیند شکل‌گیری خشونت در او را درک می‌کند. اما در مقابل، برخی آثار از همان قسمت اول حجم زیادی از خونریزی، قتل، سلاح و انواع خشونت را بدون مقدمه به مخاطب تحمیل می‌کنند.

وی تأکید کرد: در این حالت، اثر بیشتر شبیه یک بازی رایانه‌ای می‌شود تا یک درام سینمایی و از نظر دراماتیک هم مخاطب را به اندازه کافی درگیر نمی‌کند. این رویکرد در واقع استفاده از ساده‌ترین و دم‌دستی‌ترین روش برای جذب تماشاگر است که چندان قابل دفاع نیست.

شرکا در پایان گفت : بهره‌گیری بیش از حد از خشونت بدون بستر دراماتیک مناسب، یکی از ضعف‌های جدی تولیدات اخیر نمایش خانگی به شمار می‌رود.