تنها شگفتی بازی نروژ با عراق این بود که ۳۰ دقیقه طول کشید تا ارلینگ هالند پایش به گلزنی باز شود.
او مجبور شده بود مدت زیادی برای حضور در نخستین تورنمنت بزرگ خود منتظر بماند، اما در اولین بازی در جام جهانی، کاری را انجام داد که بهتر از هر کس دیگری بلد است و آن گلزنی است؛ آن هم گل‌هایی که ساده به نظر می‌رسند.
گل اول او به عراق نمونه‌ای کلاسیک از این بود که چرا این گل‌ها ساده به نظر می‌رسند در حالی که در واقعیت این‌طور نیست. یک حرکت تیمی عالی موجب شد نروژ توپ را در جناح راست به حرکت درآورد و سپس با سانتر مولر ولفه، مدافع چپ تیم، به تیر دورتر، با پای کشیده هالند به تور چسبید.
این گل از فاصله چند قدمی به ثمر رسید اما زمان‌بندی استارت هالند بی‌نقص بود. او شکل‌گیری نفوذ از جناح چپ را دید اما تا آخرین لحظه، حرکت تعیین‌کننده خود را انجام نداد. او که خود را از پشت مدافع میانی عراق، یعنی آکام هاشم، رها کرده بود، چند متر بعدی را با چیزی در حدود یک گام طی و سپس خود را به سمت توپ پرتاب کرد. این یک شکارگری محض بود؛ یک هالند کلاسیک!
او در بخش‌هایی از نیمه نخست به اینکه همین یک فرصت هم نصیبش شود قانع بود، چرا که عراق حریفی سرسخت‌تر از آنچه بسیاری تصور می‌کردند نشان داد.
او گل دوم خود را هم همین‌طور به ثمر رساند؛ فقط حضور او به تنهایی مدافع عراق را ترساند تا یک پاس رو به عقب ضعیف به سمت دروازه‌بان بدهد. او پیش از اینکه دروازه‌بان پایش را به سمت توپ پرتاب کند، ضربه آرامی به آن زد و توپ پس از برخورد به خودش وارد دروازه شد.
هالند می‌توانست در اواخر بازی هت‌تریک خود را کامل کند؛ زمانی که یک پاس رو به عقب ضعیف دیگر به دروازه‌بان، هدیه‌ای را به او تقدیم کرد اما او این بار دیگر نتوانست حسن را مغلوب کند. بار دیگر در اواخر بازی، زمانی که ضربه سر او به صورت قوس‌دار به سمت دروازه می‌رفت، در نهایت توسط ایمن حسین، بازیکن عراق، به اشتباه وارد دروازه خودی شد.

نامی که با آن آشنا نبودیم

بینندگان تیزبینی که از تابستان گذشته بازی‌های نروژ را دنبال نکرده بودند، در بازی مقابل عراق متوجه پشت پیراهن هالند با یک نام خانوادگی دوم شدند. از ماه اوت و تنها در بازی‌های ملی (نه در منچسترسیتی)، این مهاجم نام «برائوت هالند» را روی پیراهن خود دارد که با نامی که در رسانه‌های اجتماعی از آن استفاده می‌کند هم مطابقت دارد.
این ادای احترامی به نام خانوادگی هر دو والدین اوست و بازتابی از سنت نروژی است که در آن استفاده از هر دو نام‌های مادری و پدری رایج‌تر است. با این حال، شایان ذکر است که همه بازیکنان نروژی این کار را انجام نمی‌دهند.در مورد این مهاجم، «برائوت» از مادرش، گری ماریتا برائوت، قهرمان سابق هفت‌گانه نروژ و «هالند» از پدرش یعنی آلف-اینگه، مدافع سابق لیدز یونایتد و منچسترسیتی گرفته شده است.
این بازیکن بیست‌وپنج ساله این کار را صرفاً به عنوان وظیفه‌ای می‌بیند که هنگام بازی برای نروژ انجام می‌دهد، برعکس زمانی که برای منچسترسیتی در لیگ برتر و لیگ قهرمانان اروپا به میدان می‌رود. صرف‌نظر از اینکه چه چیزی پشت پیراهن او نوشته شده است، یک چیز برای هالند تغییر نمی‌کند و آن توانایی او در باز کردن دروازه حریفان است.

ماجرای آب‌پاش‌ها

در نیمه نخست باران گل بارید. در میان دو نیمه، قرار بود آب‌پاش‌ها زمین را کمی مرطوب کنند، اما در عوض زمین را آب گرفت.یکی از آب‌پاش‌های لبه محوطه جریمه نروژ دچار نقص فنی شد و آب قهوه‌ای‌رنگی را به هوا شلیک کرد.یکی از کارکنان زمین به سرعت به محل حادثه دوید، اما زمین از قبل گل‌آلود و آب زیادی جمع شده بود. مسئولان ورزشگاه به سرعت جریان آب را قطع کردند، اما به ۶ نفر نیاز بود تا آب اضافی را جمع کنند و مقداری شن بپاشند تا سطح زمین صاف شود.یک عضو اضافی هم برای کمک به سرعت دوید اما درنهایت لیز خورد که حداقل موجب سرگرمی هواداران در بین دو نیمه شد. به هر حال، بخش زیادی از تماشاگران از این وقفه آب‌رسانی لذت بردند و بخش قابل توجهی از آن‌ها به محض پخش دوباره آگهی‌های بازرگانی هو کردند.

آشنایی با تشویق جدید نروژی‌ها

هواداران نروژی حاضر در ورزشگاه، حرکت «رو» (ro) را اجرا کردند؛ یک حرکت هماهنگ شبیه به پارو زدن با صدای طبل که در ماه مارس در بازی دوستانه مقابل سوئیس در جریان آماده‌سازی برای جام جهانی رونمایی شد.
این حرکت با دمیدن یکی از «کاپوها» (یا همان هدایت‌کننده لیدرها) در یک شیپور وایکینگی شروع می‌شود که نشان‌دهنده زمان جلو آوردن دو دست و آماده شدن برای پارو زدن است. سپس یک کاپو دیگر که روبه‌روی هواداران می‌ایستد پس از دو ضربه روی طبل، هواداران را وادار به انجام حرکت پارو زدن می‌کند و همصدا فریاد می‌زنند «ro» (به معنی پارو زدن در زبان نروژی). این حرکت به آرامی شروع می‌شود، سپس سرعت می‌گیرد و درنهایت با بلند شدن هواداران از صندلی‌های خود و سر دادن شعار به پایان می‌رسد.
بازگشت نروژ پس از سال‌ها به جام جهانی و نخستین حضور ارلینگ هالند در این مسابقات جذابیت‌های خاص خود را داشت و با اینکه در مقاطعی مقابل عراق به دردسر افتادند، اما با تماشای آن‌ها، حدسیات برخی کارشناسان در مورد اینکه می‌توانند همه مدعیان را غافلگیر کنند بسیار شبیه به واقعیت به نظر می‌رسد.