در طول تاریخ، برخی جمله‌ها آن‌قدر عمیق‌اند که به تنهایی دنیایی از معنا، احساس و شجاعت را به دوش می‌کشند. «الموت فیک أحلی من العسل/ مرگ در راه تو برایم شیرین‌تر از عسل است» از همین دست است. صبح ششم محرم، رواق امام خمینی(ره) حرم مطهر رضوی میزبان اجتماع بزرگ «احلی من العسل» بود؛ آیینی که هر ساله به یاد حضرت قاسم‌بن‌الحسن(ع)، نوجوان رشید کربلا برگزار می‌شود و امسال نیز صدها کودک و نوجوان از نسل دهه هشتادی‌ها و دهه نودی‌ها را گرد هم آورد تا بار دیگر با آرمان‌های عاشورا تجدید عهد کنند.
رواق از ساعات ابتدایی صبح مملو از نوجوانانی بود که با لباس‌های سیاه، سربندهای «یا حسین(ع)» و «یا قاسم(ع)»، چفیه‌های بر دوش و پرچم‌های برافراشته، فضایی آکنده از شور حسینی را رقم زده بودند. صدای دلنشین تلاوت قرآن کریم آغازگر مراسم بود و اندک‌اندک جمعیت زائران و مجاوران نیز به این اجتماع معنوی پیوستند. گویی پیش از آغاز رسمی برنامه، حال و هوای مجلس بسیاری را به حضور در آن ترغیب کرده بود. با آغاز مراسم، نوای یکدست «لبیک یا حسین(ع)» و «یا حسین(ع)» از میان نوجوانان برخاست و رواق را دربرگرفت؛ فریادی که تجلی عهدی عاشقانه با مکتب سیدالشهدا(ع) به شمار می‌رفت. در بخش‌هایی از مراسم، پرده‌هایی با شعارهای عاشورایی و تصاویر شهدای انقلاب و دفاع از وطن در برابر دیدگان حاضران قرار گرفت. تصویر «رهبر شهید» در میان جمعیت نوجوانان، در کنار تصاویر شهدای دانش‌آموز میناب، پیوند میان حماسه عاشورا و فرهنگ ایثار و شهادت در ایران اسلامی را به نمایش گذاشت؛ پیوندی که در نگاه اشک‌آلود و در عین حال استوار نوجوانان حاضر در مراسم به‌خوبی قابل مشاهده بود. فضای رواق در لحظاتی از برنامه، آمیزه‌ای از شور کودکان، باور نوجوانان و اشک بزرگ‌ترها بود. والدینی که در گوشه‌ای نظاره‌گر فرزندان خود بودند، نسل جدیدی را می‌دیدند که با وجود فاصله زمانی قرن‌ها، همچنان با قاسم بن‌الحسن(ع) احساس نزدیکی می‌کند و از او درس شجاعت، وفاداری و ایستادگی می‌آموزد.
مراسم «احلی من العسل» با دعا، مرثیه‌سرایی و سوگواری به پایان رسید و آنچه در دل نوجوانان باقی ماند، عهدی دوباره با راه عاشورا بود. نوجوانان در حالی رواق را ترک می‌کردند که سربندهای خود را محکم‌تر بسته بودند؛ گویی هر یک با خود پیمانی تازه برای ادامه مسیر عزت، ایمان و جان‌فدایی در مکتب حسینی به همراه داشتند.