به‌گزارش قدس آنلاین، علیرضا شریفی دبیر انجمن صنفی صنایع روغن نباتی ایران اعلام کرد: واردکنندگان روغن خام، بیش از یک میلیارد یورو از دولت طلبکار هستند و تقریباٌ معادل همین مبلغ به بانکهای داخلی و فروشندگان خارجی بدهکارند.

به گفته شریفی، بی اعتمادی فروشنده خارجی به واردکننده ایرانی از یک طرف و بی اعتمادی تاجر ایرانی به دولت از طرف دیگر، در کنار اضمحلال سرمایه در گردش ارزی شرکت ها، باعث شده که واردات روغن خام به شدت کاهش یابد.

وی در خصوص اینکه چرا علی رغم کاهش واردات روغن خام، بازار روغن نباتی دچار بحران نشده اظهار داشت: در پی حذف ارز ترجیحی، رفتار هیجانی که در خانوار و صنف و صنعت برای ذخیره سازی و انبار کردن روغن وجود داشت، جای خود را به مصرف ذخیره های گذشته و عدم مراجعه به بازار و اجتناب از خرید روغن جدید به قیمت چهار برابر داد ضمن اینکه قاچاق از بین رفت و صادرات محصولات غذایی کاهش یافت و البته فصل گرما هم، مزید بر علت شد از این رو، تقاضا کاهش یافت لذا هنوز اثر کاهش واردات روغن خام، در بازار آشکار نشده است.

شریفی خاطرنشان کرد: پیش بینی می شود چنانچه در پاییز و زمستان، مجموع روغن های خام وارداتی و روغن های استحصالی از دانه های وارداتی و داخلی به ۱۵۰ هزار تن در ماه نرسد، بدون تردید در شش ماهه دوم سال، با بحران در بازار روغن مواجه خواهیم شد و حل مشکل، جز با تعیین تکلیف مطالبات ارزی کارخانجات و جز با بازگرداندن اعتماد به بازار، میسر نیست.

دبیر انجمن صنفی صنایع روغن نباتی ایران کاهش شدید سرمایه در گردش ارزی کارخانجات و بی اعتمادی فروشندگان خارجی به واردکنندگان را به عنوان علل اصلی کاهش واردات روغن خام بر شمرد.

وی گفت: بدهی واردکنندگان روغن خام به بانک ها، حدود ۳۵ درصد مطالبات آنان از دولت است که به صورت روز شمار، مشمول بهره و جریمه ارزی است.

شریفی افزود: این بدهی ها می تواند با بخشی از مطالبات تهاتر و یا موقتاٌ فریز شوند به گونه ای که بابت آنها نه سود و جریمه به بانک ها بپردازند و نه در سرفصل بدهکاران بدحساب طبقه بندی شوند.

دبیر انجمن صنفی صنایع روغن نباتی تصریح کرد: انتظار کارخانجات روغن نباتی، پرداخت به یکباره و یک روزه مطالبات ارزی شان نیست بلکه انتظار این است این مطالبات به رسمیت شناخته شده و تعیین تکلیف گردند و پرداختشان نیز آغاز شود.

به‌گزارش قدس، بنابر آمار، سالانه حدود ۲ میلیون تن روغن در کشور مصرف می شود که ۹۰ درصد آن از طریق واردات روغن خام یا دانه های روغنی تامین می شود که همین وابستگی بالا در تامین، مشکلات متعددی ایجاد کرده، از این رو در برنامه هفتم بر خوداتکایی ۴۰ درصد تاکید شده است.