لیگ بیست و ششم در حالی در آستانه آغاز قرار دارد که هنوز ابهام‌های فراوانی درباره شرایط برگزاری مسابقات وجود دارد.حتی احتمال آغاز فصل بدون حضور تماشاگران نیز مطرح شده و هنوز تصمیم نهایی در این زمینه گرفته نشده و شورای تأمین باید نظر نهایی را اعمال کند.
با این حال، آنچه بیش از هر موضوع دیگری جلب توجه می‌کند، بحران کمبود زمین تمرین و ورزشگاه مناسب در پایتخت و هجوم تیم‌های لیگ برتری به تهران برای برگزاری اردوهای آماده‌سازی است.
در هفته‌های اخیر تعداد قابل توجهی از تیم‌های لیگ برتری به جای تمرین در شهرهای خود، تهران را برای برپایی اردو انتخاب کردند!
نکته عجیب‌تر اینکه در میان این تیم‌ها نام باشگاه‌های بزرگ و پرافتخار فوتبال ایران نیز دیده می‌شود.
این اتفاق نشان می‌دهد بسیاری از باشگاه‌ها هنوز از ابتدایی‌ترین امکانات حرفه‌ای، یعنی زمین تمرین استاندارد محروم هستند و برای آماده‌سازی ناچارند به پایتخت پناه بیاورند و اساساً فوتبال ایران درسطح لیگ برتر، ظرفیت ۱۸ تیمی شدن را ندارد.
این شرایط بیانگر ضعف جدی در زیرساخت‌های فوتبال ایران است. باشگاه‌هایی که باید در شهرهای خود امکانات مناسب داشته باشند، امروز برای تأمین یک زمین تمرین مناسب صدها کیلومتر سفر می‌کنند. این وضعیت نه تنها هزینه‌های باشگاه‌ها را افزایش داده، بلکه برنامه‌های فنی تیم‌ها را نیز تحت تأثیر قرار
می‌دهد.
ورزشگاه آزادی که قرار بود از نیم‌فصل دوم فصل گذشته به بهره‌برداری برسد، هنوز آماده میزبانی نشده است.براساس آخرین برآوردها، احتمال دارد این ورزشگاه تا پایان سال به بهره‌برداری برسد، اما با توجه به تأخیرهای مکرر، تردیدهای زیادی درباره عملی شدن این وعده وجود دارد.حتی در صورت تکمیل عملیات بازسازی نیز مشخص نیست مجوز برگزاری مسابقات در این ورزشگاه چه زمانی صادر خواهد شد.
همزمان، ورزشگاه تختی تهران نیز عملاً از چرخه میزبانی لیگ برتر خارج شده است.
در نتیجه، تنها ورزشگاه پاس و ورزشگاه شهدای شهر قدس به عنوان گزینه‌های اصلی میزبانی تیم‌های تهرانی مطرح هستند.استقلال، پرسپولیس و پیکان سه نماینده پایتخت در لیگ برتر محسوب می‌شوند که احتمالاً استقلال و پرسپولیس بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه شهدای شهر قدس برگزار خواهند کرد و ورزشگاه پاس نیز در اختیار پیکان قرار خواهد گرفت.
این تصمیم در ظاهر مشکل میزبانی را حل می‌کند، اما در عمل دردسرهای تازه‌ای به وجود خواهد آورد. رفت و آمد مداوم تیم‌ها و هواداران به خارج از تهران، مشکلات ترافیکی و افزایش هزینه‌های اجرایی تنها بخشی از پیامدهای این تصمیم خواهد بود.علاوه بر این، تجربه فصل گذشته نشان داد ورزشگاه شهدای شهر قدس ظرفیت تحمل چنین فشاری را ندارد.کیفیت چمن این ورزشگاه بارها مورد انتقاد قرار گرفت و اگر فصل پیش به دلیل جنگ تحمیلی در مسابقات وقفه ایجاد نمی‌شد، احتمال آسیب جدی به زمین مسابقه بسیار بالا بود.هرچند چمن این ورزشگاه بار دیگر زیر کشت رفته، اما هنوز تردیدهای زیادی درباره استحکام و کیفیت آن برای میزبانی همزمان دو تیم بزرگ پایتخت وجود دارد.
در کنار این مسائل، زمزمه‌هایی درباره میزبانی برخی تیم‌های شهرستانی در تهران نیز شنیده می‌شود.همان گونه که فصل گذشته چادرملو برای چند هفته مسابقات خود را در تهران برگزار کرد، این احتمال وجود دارد که در هفته‌های ابتدایی فصل جدید نیز برخی تیم‌ها به دلیل آماده نبودن ورزشگاه‌های خود راهی پایتخت شوند.
اگر چنین اتفاقی رخ دهد، فشار بر دو ورزشگاه باقیمانده تهران چند برابر خواهد شد و احتمال فرسودگی چمن، فشردگی برنامه مسابقات و ایجاد مشکلات اجرایی افزایش می‌یابد.
آنچه امروز در فوتبال ایران به‌وضوح دیده می‌شود، تنها کمبود یک یا دو ورزشگاه نیست، بلکه بحران زیرساخت است.
پایتخت به جای آنکه تنها میزبان تیم‌های خود باشد، به محل تأمین نیاز بسیاری از باشگاه‌های لیگ برتری تبدیل شده است.
بدون تعارف، ادامه این روند نه به سود کیفیت مسابقات خواهد بود و نه به سود باشگاه‌ها و هواداران.