هفتم مرداد، سالروز دومین قهرمانی استقلال در جام باشگاه‌های آسیاست؛ افتخاری که ۳۵ سال قبل با هدایت منصور پورحیدری برای آبی‌پوشان به دست آمد. به همین مناسبت، فریده شجاعی، همسر منصور پورحیدری، از خاطرات آن روزها و همچنین شرایط امروز استقلال سخن گفته است.

شجاعی درباره روزهای پراسترس استقلال در مسابقات مهم اظهار کرد: زمانی که استقلال بازی‌های حساس داشت، استرس زیادی می‌گرفتم و گاهی حتی نمی‌توانستم مسابقات را ببینم یا از رادیو گوش بدهم. البته همیشه پیگیر نتایج بودم، اما بعضی وقت‌ها شدت استرس به حدی می‌رسید که از خانه بیرون می‌رفتم.

وی افزود: برای یکی از دربی‌ها حتی با رادیو به امامزاده صالح(ع) رفتم و همان‌جا بازی را گوش می‌کردم و دعا می‌کردم. فینال جام باشگاه‌های آسیا در هفتم مرداد ۱۳۷۰ را فکر می‌کنم در خانه دیدم. واقعاً پر از استرس و هیجان بودم و خیلی خوشحال شدم که در نهایت آن استرس به شادی تبدیل شد.

همسر منصور پورحیدری سال ۱۳۷۰ را برای خانواده خود نیز سالی فراموش‌نشدنی دانست و گفت: آن سال فقط برای استقلال رویایی نبود، بلکه برای خانواده ما هم شرایط فوق‌العاده‌ای داشت. استقلال قهرمان و نایب‌قهرمان جام باشگاه‌های آسیا شد، قهرمانی جام باشگاه‌های تهران را به دست آورد و در جام استقلال قطر هم قهرمان شد.

شجاعی ادامه داد: فاصله میان قهرمانی استقلال در آسیا در مرداد ۱۳۷۰ تا نایب‌قهرمانی دوباره در این مسابقات که در دی‌ماه همان سال رقم خورد، دخترم عسل هم به دنیا آمد و به همین دلیل سال ۱۳۷۰ برای ما واقعاً رویایی شد. عسل همیشه شوخی می‌کرد و می‌گفت پاقدم او بوده که استقلال طی شش ماه دو عنوان آسیایی به دست آورده است.

وی درباره آرزوی تماشای سومین قهرمانی استقلال در آسیا اظهار کرد: واقعاً دوست دارم همراه با فرزندانم یک بار دیگر قهرمانی استقلال را ببینیم و ستاره سوم را روی پیراهن این تیم مشاهده کنیم، اما با توجه به سرعت پیشرفت رقبا و هزینه‌هایی که آنها انجام می‌دهند، وقتی شرایط را می‌بینم، کم‌کم نسبت به کسب ستاره سوم ناامید می‌شوم.

شجاعی البته تأکید کرد: این به معنای آن نیست که فکر کنم استقلال هرگز نمی‌تواند به این افتخار برسد. ما یک خانواده استقلالی هستیم و همچنان منتظریم روزهای خوب از راه برسد.

همسر منصور پورحیدری درباره آرشیو شخصی این مربی فقید نیز گفت: انباری خانه ما پر از نوارهای ویدیویی است که بازی‌های استقلال روی آنها ضبط شده و جزو وسایل شخصی منصور محسوب می‌شود. واقعاً نمی‌دانم این نوارها هنوز قابلیت پخش دارند یا نه. حتی بعضی از آنها نام هم ندارند و باید مشخص شود مربوط به کدام بازی استقلال در دهه‌های گذشته هستند.

وی در ادامه با اشاره به علاقه خود برای پیدا کردن فیلم بازی معروف استقلال و پرسپولیس در سال ۱۳۵۲ گفت: خیلی دوست دارم فیلم بازی معروف شهریور ۱۳۵۲، همان مسابقه‌ای که پرسپولیس شش گل به استقلال زد، پیدا شود. آن زمان نوجوان بودم و بازی را از نزدیک در ورزشگاه دیدم.

شجاعی با لحنی طنزآمیز افزود: باور کنید دوست دارم این فیلم را پیدا کنم و به هواداران پرسپولیس بفروشم! البته اصلاً قصد کری‌خوانی ندارم؛ هواداران پرسپولیس چه در زمان حیات منصور و چه بعد از فوت او همیشه حرمت ما را نگه داشته‌اند. فقط دوست دارم این فیلم پیدا شود و بفروشم تا شاید با پولی که از این راه به دست می‌آید، بخشی از مطالبات منصور پورحیدری که باشگاه استقلال هنوز پس از حدود ۱۰ سال پرداخت نکرده، جبران شود.

شجاعی در بخش دیگری از صحبت‌های خود به رفتار منصور پورحیدری در قبال استقلال اشاره کرد و گفت: خاطرات تلخ همیشه بیشتر از اتفاقات شیرین در ذهن مردم می‌ماند و من هم کارهای تلخی را که علیه منصور در استقلال انجام شد، فراموش نمی‌کنم.

وی ادامه داد: چون خودم سابقه مربیگری دارم، صادقانه می‌گویم وقتی از یک تیم با کلک و زیرآب‌زنی کنار گذاشته می‌شدم، دلم نمی‌خواست جانشینم نتیجه بگیرد. اما منصور این‌گونه نبود.

همسر پورحیدری تأکید کرد: باور کردنش شاید سخت باشد، اما زمانی که استقلال در مسابقات بین‌المللی بازی داشت و منصور هیچ سمتی در باشگاه نداشت، او در خانه برای موفقیت استقلال حرص می‌خورد و خودش را برای نتیجه بازی‌ها به در و دیوار می‌زد.

شجاعی در پایان گفت: منصور دوست داشت استقلال حتی با دشمن خودش هم برنده شود. این حساسیت و علاقه او زمانی که استقلال در رقابت‌های بین‌المللی حضور داشت، چند برابر می‌شد و موفقیت این تیم برایش از هر مسئله شخصی مهم‌تر بود.