«علیمحمد غنی بیدگلی» روحانی شهیدی است که طلاب و روحانیون را مشعل‌های جامعه اسلامی می‌دانست و تاکید داشت، چون در لباس مقدس روحانیت هستند باید بکوشند که خُلق و خوی پیامبر(ص) را داشته باشند.

روحانی شهید غنی بیدگلی دهم فروردین ۱۳۴۸ چشم به جهان گشود و به یمن ارادت خانواده به اهل بیت عصمت و طهارت علیه‌السلام، نام این نوزاد را «علیمحمد» گذاشتند.

این روحانی شهید، تحصیلات ابتدایی را در مدرسه شهید دشتبانی آران و بیدگل به پایان رساند و برای ادامه تحصیل وارد مدرسه راهنمایی حضرت امام خمینی(ره) شد.

علیمحمد در دوران کودکی و نوجوانی افزون بر کسب علم و دانش، در امور منزل و کارهای کشاورزی همواره به پدر و مادر کمک می‌کرد و در میان همسایه‌ها، دوستان و آشنایان از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بود و از او به عنوان پسری «مومن» و «باگذشت» یاد می‌کردند چراکه در رعایت مسائل شرعی و دستورات دین مبین اسلام، دقت قابل ملاحظه‌ای داشت.

روحانی شهید غنی بیدگلی از دوران کودکی مؤذن مسجد محله بود و نسبت به انجام این مسئولیت از هیچ تلاشی دریغ نمی‌ورزید، عشق و علاقه این شهید بزرگوار به مسایل دینی و اهل‌ بیت علیه‌السلام منجر شد تا برای ادامه تحصیل راهی مدرسه علمیه آیت‌الله یثربی کاشان شود تا نسبت به فراگیری علوم دینی و مذهبی در محضر اساتید حوزه، اهتمام بورزد، محیط باصفا و معنوی حوزه، دل پاک «علیمحمد» را مزین به نور علم و تهذیب کرد.

با آغاز جنگ تحمیلی دشمن متجاوز بعثی علیه میهن اسلامی ایران، این روحانی مجاهد، کلاس‌های درس حوزه را رها کرد و با هدف پاسداری از دستاوردهای انقلاب شکوهمند اسلامی و حفظ و حراست از کشور راهی، جبهه‌های حق علیه باطل شد.

روحانی شهید غنی بیدگلی، طعم خاک گرم جنوب و سختی‌های کوه‌های غرب را بر جان شیرین خرید و با تمام وجود، هم‌پای دیگر رزمندگان غیور اسلام، دلاور مردانه جنگید، خروشید و نفس از دشمنان گرفت تا اینکه سرانجام هجدهم شهریور ۱۳۶۴ پس از پنج ماه ایثار و جانفشانی در عملیات شناسایی «قادر» در منطقه عملیاتی «اشنویه» به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

پیکر مطهر این روحانی شهید سال‌ها در آن دیار، خاک غربت خورد و ۱۱ سال بعد، هجدهم خرداد ۱۳۷۵ تابوتی به بلندای عرش و سبکباری چند استخوان به آران و بیدگل بازگشت و در گلزار شهدای «هفت امامزاده» این شهر به خاک سپرده شد.

فرازهایی از وصیت‌نامه روحانی شهید علیمحمد غنی بیدگلی:

برادران و خواهران، احسن به شما که با ایثار و جانبازی خود جهان را به تحیر واداشته‌اید، از رفتن فرزندانتان به جبهه جلوگیری نکنید چون خون ما سرخ‌تر از خون حضرت علی اکبر(ع) و علی اصغر(ع) و تمام شهدای کربلا نیست.

ای امت قهرمان! امام را تنها نگذارید، این منافقان ضد خلق هستند که در گوشه و کنار وسوسه می‌کنند که شما از امام دست بردارید، بر همه شما واجب است که آنچنان مشت محکمی به دهان آنها بکوبید که دیگر جرأت یاوه‌گویی پیدا نکنند.

طلاب علوم دینی، ای مشعل‌های جامعه اسلامی، ای شاگردان مکتب امام صادق علیه‌السلام و ای سربازان امام زمان عجّل‌اللّه تعالی فرجه‌الشریف، هر روز که خون شهیدی بر زمین می‌ریزد، وظیفه شما سنگین‌تر می‌شود، شما که در لباس مقدس روحانیت هستید سعی کنید که خُلق و خوی پیامبر و معصومین علیه‌السلام را داشته باشید تا مردم از شما عبرت گرفته و اسلامی باشند، شما پاسدار حرمت اسلام و خون شهدا هستید، نماز شب را فراموش نکنید.