به‌گزارش قدس آنلاین، موسسه تحلیلی «Poten & Partners» در گزارش جدیدی اثرات جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران را در کرایه نفتکش‌ها بررسی کرده است.

این گزارش نشان می‌دهد جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران و بسته شدن تنگه هرمز، درآمد روزانه و نرخ کرایه نفتکش‌های بسیار بزرگ حمل نفت خام (VLCC) را به ارقام بی‌سابقه‌ای در تاریخ صنعت کشتیرانی رسانده است.

بر اساس گزارش یاد شده میانگین درآمد معادل اجاره زمانی (TCE) نفتکش‌های غول‌پیکر با ظرفیت ۲ میلیون بشکه در مسیر شاخص «خلیج فارس به خاور دور» در ماه اوت (مرداد - شهریور) به ۶۰۰ هزار دلار در روز رسید و این رقم در ماه سپتامبر (شهریور - مهر) از مرز ۸۰۰ هزار دلار در روز عبور کرده است.

به گفته کارشناسان تنظیم کننده این گزارش خطرات ناشی از عبور از تنگه هرمز و محدودیت‌های شدید در تنگه باب‌المندب موجب شده تا تنها تعداد اندکی از مالکان حاضر به پذیرش این ریسک باشند؛ موضوعی که نرخ‌ها را حتی در خارج از منطقه درگیری نیز سر به فلک رسانده است:

* دریای عمان (خارج از تنگه هرمز): ۴۵۰ هزار دلار در روز.

* مسیر غرب آفریقا به خاور دور: ۳۸۰ هزار دلار در روز.

* مسیر خلیج آمریکا به آسیا: ۲۷۵ هزار دلار در روز.

تا اول سپتامبر (۱۰ شهریور) آنطور که آمارهای رسمی نشان می‌دهد ناوگان جهانی این نفتکش‌ها شامل ۹۲۸ فروند با میانگین سنی ۱۳ سال بوده است. بررسی روند تاریخی ۱۵ سال گذشته نشان می‌دهد که بازار VLCC همواره دستخوش نوسانات شدید بوده است:

ژوئیه ۲۰۰۸ (تیر - مرداد ۱۳۸۷): در اوج رونق اقتصادی چین و ابرچرخه کشتیرانی، نرخ‌ها به نزدیک ۲۰۰ هزار دلار در روز رسید، اما با وقوع بحران مالی جهانی در اواخر ۲۰۰۸، نرخ‌ها در سال ۲۰۰۹ به زیر ۲۰ هزار دلار سقوط کرد.

آوریل ۲۰۲۰ (فروردین - اردیبهشت ۱۳۹۹): هم‌زمان با همه‌گیری کووید-۱۹ و جنگ قیمت نفت میان عربستان و روسیه، پر شدن مخازن خشکی و تقاضا برای ذخیره‌سازی شناور، نرخ‌ها را بار دیگر به مرز ۲۰۰ هزار دلار رساند که متعاقب آن دوره‌ای طولانی از رکود حاکم شد.

جنگ روسیه و اوکراین: رونق حاصل از این جنگ بیشتر به نفع نفتکش‌های کوچک‌تر (سوئزماکس و آفراماکس) تمام شد و تأثیر کمتری بر VLCCها داشت.

رونق فوق‌العاده بازار نقدی (Spot)، بازار خرید و فروش کشتی‌ها را دچار وضعیت غیرمعمول کرده است؛ به طوری که قیمت یک نفتکش ۵ ساله کارکرده (۱۵۸ میلیون دلار) به‌مراتب گران‌تر از سفارش یک کشتی نوساز به کارخانه‌ها (۱۲۹ میلیون دلار) است. علت این امر، امکان به‌کارگیری فوری کشتی کارکرده در بازار پررونق فعلی و عدم تمایل سرمایه‌گذاران برای انتظار چندساله تحویل کشتی نوساز با توجه به نااطمینانی از آینده بازار است.

در خصوص آینده بازار میان کارشناسان اختلاف‌نظر وجود دارد؛ گروهی با اشاره به حجم بالای سفارش‌های جدید (معادل ۴۰ درصد ناوگان فعلی) و احتمال لغو انسدادهای ژئوپلیتیکی، وقوع یک رکود شدید پس از این رونق را پیش‌بینی می‌کنند.

در مقابل، گروهی دیگر با توجه به سن بالای ناوگان، خروج احتمالی کشتی‌های تحریمی و افزایش مسافت‌های حمل‌ونقل (تن بر مایل)، به پایدار ماندن تقاضا خوش‌بین هستند.

با این حال، موسسه «پوتن» به مالکان نفتکش‌ها توصیه کرده است که از شرایط کنونی حداکثر بهره‌برداری را بکنند، چرا که معلوم نیست چنین رونقی دوباره تکرار شود.