دیابت یک بیماری مزمن است و ابتلا به عفونت‌های ویروسی مانند آنفلوآنزا می‌تواند مدیریت آن را دشوارتر کند. در صورت کنترل نشدن قند خون، خطر ابتلا به عفونت‌ها افزایش می‌یابد و روند بهبود نیز ممکن است طولانی‌تر شود.

آنفلوآنزا می‌تواند با ایجاد استرس در بدن، کاهش اشتها، خستگی و کم‌آبی، سطح گلوکز خون را دستخوش تغییر کند. به همین دلیل توصیه می‌شود افراد مبتلا به دیابت هنگام ابتلا به علائم آنفلوآنزا، قند خون خود را به طور منظم، از جمله هر چهار ساعت یک‌بار، کنترل کنند و تا حد امکان الگوی غذایی مناسب خود را حفظ کنند.

مصرف مایعات کافی نیز اهمیت زیادی دارد. بهتر است مایعاتی انتخاب شوند که قند خون را افزایش ندهند. مصرف بیش از حد نوشیدنی‌های شیرین می‌تواند با افزایش ادرار، خطر کم‌آبی بدن را بیشتر کند؛ مشکلی که در زمان ابتلا به عفونت‌های ویروسی می‌تواند وضعیت بیمار را تشدید کند.

افراد دیابتی همچنین باید نسبت به برخی علائم هشدار حساس باشند. تکرر ادرار، خشکی دهان، بی‌اشتهایی، گیجی و منگی، درد شکمی، تهوع، کاهش وزن، کاهش سطح هوشیاری، تب بالا و افزایش قابل توجه قند خون از جمله علائمی هستند که نیاز به توجه و ارزیابی پزشکی دارند.

از سوی دیگر، مصرف خودسرانه داروهای بدون نسخه برای کنترل علائم آنفلوآنزا نیز می‌تواند مشکل‌ساز شود. برخی داروهای رایج، از جمله داروهای ضداحتقان و بعضی شربت‌های سرفه، ممکن است به طور موقت بر سطح قند خون اثر بگذارند.

بنابراین افراد مبتلا به دیابت بهتر است پیش از مصرف داروهای ضدآنفلوآنزا یا داروهای بدون نسخه، به‌ویژه هنگام مصرف داروهای کنترل قند خون، با پزشک یا داروساز مشورت کنند تا در صورت نیاز، داروی مناسب‌تری انتخاب شود.