در سینمای ایران یک تصور اشتباه ولی رایج وجود دارد؛ اینکه فیلم‌های کمدی، خانوادگی‌اند و همین تصور اشتباه، موجب شده بحث رده‌بندی سنی در مورد فیلم‌های کمدی کمتر از دیگر گونه‌های سینمایی جدی گرفته شود.به نظر می‌رسد خنداندن مخاطب به‌خودی‌خود به معنای مناسب بودن اثر برای همه گروه‌های سنی است، در حالی که کمدی برخلاف تصور رایج، الزاماً ژانری مناسب کودک و خانواده‌پسند نیست. شوخی‌های کلامی و جنسی، کنایه‌های دوپهلو، موقعیت‌های اروتیک یا موضوعاتی که برای مخاطب بزرگسال طراحی شده‌اند، می‌توانند در یک فیلم کمدی حضور داشته باشند اما اصلاً مناسب تماشای کودک و نوجوان نیستند بنابراین کمدی بودن نمی‌تواند معیار مناسبی برای فراگیری مخاطب باشد.در سینمای ایران، سابقه اعمال محدودیت سنی برای فیلم‌های سینمایی کمابیش وجود داشته و فیلم‌های کمدی هم از این قاعده مستثنا نبوده‌اند. با این حال، مسئله اصلی، نبود یک سازوکار روشن و یکپارچه است که مخاطب پیش از خرید بلیت بداند فیلمی که قرار است ببیند برای چه گروه سنی مناسب بوده و این محدودیت دقیقاً بر چه اساسی تعیین شده است.
اینجا تفاوت میان «ممیزی» و «رده‌بندی سنی» اهمیت پیدا می‌کند. ممیزی درباره محتوایی است که اساساً اجازه نمایش پیدا می‌کند اما رده‌بندی سنی، حق انتخاب مخاطب را به رسمیت می‌شناسد. ممکن است محتوایی برای بزرگسالان قابل نمایش باشد اما الزاماً برای کودکان و نوجوانان مناسب نباشد. در چنین شرایطی، حذف صحنه یا جلوگیری از اکران عمومی تنها راه‌حل نیست بلکه اطلاع‌رسانی دقیق به خانواده‌ها می‌تواند بخشی از راه‌حل باشد که برخی الفاظ یا شوخی‌ها، مناسب فرزندانشان نیست در حالی که بسیاری از فیلم‌های کمدی با تبلیغات «مفرح و خانوادگی» به مخاطبان معرفی می‌شوند. در چنین شرایطی، مسئولیت تنها بر دوش خانواده نیست؛ سینما، سامانه‌های فروش بلیت و نهادهای متولی اکران نیز باید اطلاعات روشنی درباره مخاطب هدف فیلم ارائه کنند.
وقت آن رسیده که در سینمای ایران، «کمدی» دیگر به‌طور خودکار مترادف «خانوادگی» تلقی نشود و خانواده حق دارد بداند فیلمی که برای خندیدن انتخاب کرده، دقیقاً برای چه سنی ساخته شده است. در واقع رده‌بندی سنی قرار نیست آزادی تماشای فیلم را محدود کند بلکه قرار است انتخاب را آگاهانه‌تر کند. اگر فیلمی برای بزرگسالان ساخته شده، بهتر است این موضوع صریح و پیش از ورود مخاطب به سالن مشخص باشد. کمدی می‌تواند برای همه سنین باشد، اما «کمدی بودن» به‌تنهایی دلیلی برای «همه‌سن بودن» نیست.