در متن پیام محمدرضا ظفرقندی، به مناسبت روز جهانی بهداشت محیط، آمده است: چهارم مهرماه، همزمان با بیست‌وششم سپتامبر، «روز جهانی بهداشت محیط» فرصت مغتنمی است تا از تلاش‌های ارزشمند متخصصان، کارشناسان و کارکنان بهداشت محیط که بی‌وقفه در مسیر حفظ و ارتقای سلامت جامعه فعالیت می‌کنند، قدردانی کنیم. شعار امسال فدراسیون بین‌المللی بهداشت محیط با عنوان «بهداشت محیط؛ همراه با علم برای حفاظت از جوامع»، یادآور نقش بی‌بدیل دانش، شواهد علمی و نوآوری در پیشگیری از مخاطرات محیطی و تضمین سلامت انسان‌ها است.

امروز بهداشت محیط، یکی از ارکان اساسی نظام سلامت و از مهم‌ترین سرمایه‌گذاری‌ها برای آینده کشور است. سلامت آب آشامیدنی، ایمنی مواد غذایی، مدیریت پسماند، کنترل آلودگی هوا، ارتقای بهداشت اماکن عمومی، مقابله با مخاطرات ناشی از تغییرات اقلیمی، نظارت بر عوامل زیان‌آور محیط کار و پیشگیری از بیماری‌های مرتبط با محیط، همگی در شکل‌گیری و توسعه جامعه‌ای سالم، ایمن و پایدار نقشی تعیین‌کننده دارند.

کشور ما نیز در این حوزه با چالش‌های مهمی همچون آلودگی هوا در کلان‌شهرها، تنش‌های آبی، تغییرات اقلیمی، گرد و غبار، مدیریت پسماندهای شهری و پزشکی، آلودگی منابع آب و خاک و پیامدهای گسترش شهرنشینی روبه‌رو است؛ مواجهه مؤثر با این چالش‌ها، مستلزم تصمیم‌گیری مبتنی بر شواهد، تقویت همکاری‌های بین‌بخشی و بهره‌گیری از ظرفیت‌های علمی کشور است.

وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با تکیه بر توان کارشناسان بهداشت محیط، توسعه نظام‌های پایش و مراقبت، ارتقای نظارت بر آب و مواد غذایی، تقویت آزمایشگاه‌های تخصصی، استفاده از فنآوری‌های نوین، افزایش آمادگی در برابر مخاطرات محیطی و اجرای برنامه‌های پیشگیرانه را با جدیت دنبال می‌کند. همچنین گسترش آموزش همگانی و ارتقای سواد سلامت در حوزه بهداشت محیط را از ارکان اساسی سیاست‌های خود می‌داند؛ زیرا باور داریم که حفظ سلامت محیط، بدون مشارکت آگاهانه مردم و همراهی سایر دستگاه‌های اجرایی، شهرداری‌ها، صنایع، مراکز علمی، رسانه‌ها و سازمان‌های مردم‌نهاد امکان‌پذیر نخواهد بود.

اینجانب با گرامیداشت روز جهانی بهداشت محیط، از همه کارشناسان، بازرسان، مدیران، پژوهشگران، استادان دانشگاه، دانشجویان، فعالان اجتماعی و تمامی دغدغه‌مندان بهداشت محیط که با احساس مسئولیت برای حفاظت از سلامت مردم و محیط زندگی تلاش می‌کنند، صمیمانه سپاسگزاری می‌کنم. بی‌تردید آینده‌ای سالم‌تر و پایدارتر، در گرو هم‌افزایی علم، مسئولیت‌پذیری اجتماعی و مشارکت همگانی در پاسداری از محیط زیست و بهداشت محیط خواهد بود.