حکیم ابوالمجدود مجدودبن آدم سنایی را باید شاعری بزرگ و عارفی دارای وسعت نظر دانست که صرف نظر از مذهبش با تعظیم و تکریم، امامان شیعه از جمله امیرالمؤمنین (ع) و امام حسن (ع) ، امام حسین (ع) ، امام رضا (ع) را مدح گفته و اشاراتی نیز به امام صادق (ع) و حضرت مهدی (عج ) دارد و علاوه بر مدح و ستایش امامان ، ابیاتی در مدح حضرت زهرا (س ) نیز سروده است . دردیوان سنایی ابیاتی به چشم می‌خورد که در آن سنایی خود را "حسن " خوانده است. در این بیت سنایی می‌گوید:
حسن اندر حسن اندر حسنم
تو حسن خلق و حسن بنده حسن
حکیم سنایی غزنوی جزو نخستین شاعرانی است که در آثارش کراراً به بیان منزلت و منقبت حضرت فاطمه (علیها السلام) پرداخته است. او حضرتش را با القاب زهرا، خیرالنسا، دختر مصطفی، بتول و مادر حسن و حسین و با کمال احترام معرفی کرده و به این ترتیب بخشی از شخصیت، منزلت و مظلومیت وی را منعکس نموده است که با مطالعه دیدگاه او نسبت به حضرت زهرا (س) و تشیع می توان به عظمت مقام زن در نظر او دست یافت. (1)
سنایی در حدیقه الحقیقه ضمن مدح ائمه (ع) و نصایح اخلاقی و در باب نشان دادن انسانهای نمونه حضرت زهرا را خیرالنساء‌ می داند که زنی هم چون در دنیا نیست .
سراسر جمله عالم پر زنانند
زنی چون فاطمه خیرالنساء کو؟(2)
یا در جایی دیگر می گوید:
جده من خدیجه زین زمان
مادرم فاطمه چراغ جنان(3)
همچنین در بیتی دیگر غضب حق حضرت زهرا (س ) را از آیین مسلمانی نمی داند .
مرمرا باری نکو‌ ناید ز روی اعتقاد
حق زهرا بردن و دین پیمبر داشتن(4)
هرچند سنایی مدیحه مستقلی درباره حضرت زهرا (س) نسروده ، اما به نظر می رسد او یک نوع ادب و عفت را رعایت نموده است زیرا برای هیچیک از همسران حضرت ختمی مرتبت هم که برخی از ایشان چون خدیجه و ام سلمه و ماریه مورد تکریم کامل شیعه هم هستند، مدیحه ای نسروده است.(5)

پانوشتها:
1. نشریه فلسفه، کلام و عرفان « شیعه شناسی »شماره 17
2. دیوان حدیقه الحقیقه ص 300
3. دیوان حدیقه الحقیقه ص 264
4. دیوان ،ص 245
5. محمود مهدوی دامغانی / نامه آستان قدس/ شماره 38