در چند روز گذشته چند تماس داشتیم که موضوع تمامی تماسها مشکل آب بود تعدادی مربوط به کم آبی یا قطعی آب در حاجی آباد در جاده توس بود که به گفته ساکنان دو سه ماهی است جزو شهر مشهد شده است. وقتی به حاجی آباد می‌رویم، خانم علیا اولین فردی است که درباره مشکلات حاجی آباد با دلی پر و با حرارت می‌گوید: آقا بنویس، این جا جزو شهر شده است، اما هیچ چیز ندارد.
این خانم ادامه می‌دهد: اینجا نه پارک دارد، نه کتابخانه‌ای برای بچه‌ها دارد، نه آب دارد، خلاصه هیچی ندارد.
به جمع ما دیگرانی هم اضافه می‌شوند. الیاسی هم درباره مشکل آب حاجی آباد می‌گوید: قبلا جمعیت حاجی آباد کم بود، ولی الان زیاد شده است. اگر نگاه بکنید، می‌بینید که ساخت و سازها هم زیاد است، برای همین با کمبود آب مواجهیم.
این فرد ادامه می‌دهد: الان هرکس می‌خواهد مشکل آب نداشته باشد، باید از تانکر و پمپ استفاده کند. وقتی از پمپ استفاده می‌شود به بعضی‌ها همان یک ذره آب هم نمی‌رسد.
فقط مشکل آب نیست!
عالمی، دیگر ساکن محل افزون بر مشکل آب، به مشکل زباله‌ها هم اشاره می‌کند و می‌گوید: قبلاً که اینجا روستا بود، خیلی خوب زباله‌ها جمع می‌شد، اما الان این طور نیست. در حین صحبت من و اهالی حاجی‌آباد خودروی زباله شهرداری از راه می‌رسد و 50متری دورتر از ما مشغول خالی کردن سطل زباله‌ای می‌شوند. بوی بسیار بدی کوچه را پر می‌کند. یکی از اهالی می‌گوید: چون این زباله‌ها زود خالی نمی‌شوند، این بوی بد به وجود می‌آید.
نکته جالب این که وقتی برای بررسی بیشتر وضعیت حاجی آباد از کنار همان سطل زباله رد می‌شویم، هنوز همان بود بد هست و البته مقداری آشغال هم در حین خالی کردن سطل روی زمین ریخته شده است و کارگران آنها را جمع نکرده‌اند!
نکته جالب در مورد کمبود آب در حاجی آباد این است که وقتی در خانه‌ای شیر آبی را باز می‌کنم، آب هست، اما وقتی آن طرف کوچه سراغ شیر آبی دیگر می‌روم، آب نیست. وقتی علت را جویا می‌شوم، غلامی که پیش از الحاق روستا به یکی از نواحی شهری، عضو شورای روستا بوده است، می‌گوید: سال 91 برای برطرف شدن مشکل آب چاهی حفر شد که جدید بود و الان هم مشکل آب روستا برمی‌گردد به ضعف مدیریت، چون اکنون مشکلاتی میان آب و فاضلاب روستایی و آب شهری هست وباید تکلیف روشن شود و متولی خوبی برای چاه پیدا شود و اگر این مدیریت به خوبی انجام شود، مشکل آب حل می‌شود.
آب نوبتی است
وی درباره اینکه چرا یک سمت کوچه آب هست و سمت دیگر کوچه آب نیست، هم می‌گوید: برای اینکه آب به همه روستا برسد، آب جیره‌بندی شده است. 12ساعت یک سمت روستا و 12ساعت هم سمت دیگر آب آشامیدنی دارند. در حالی که اگر مدیریت درستی باشد، چاه جدید در یک ثانیه 12لیتر آب دارد و این مقدار آب برای روستا کافی است. امیدوارم فرماندار مشکل را حل کند.
آب و شن
در قسمت دیگری از حاجی‌آباد؛ یعنی خیابان شهید گمنام، یکی از اهالی از آبی شکایت دارد که همراه آن شن است برای همین آب را امتحان می‌کنیم، ته لیوان مقدار زیادی شن جمع می شود. فهمیده ادامه می‌دهد: خیلی وقتها آب آن قدر کم است که نمی‌شود استحمام کرد. وقتی هم هست کیفیت آن پایین است.
وفایی نیز به جز مشکل آب، درباره مشکلات دیگر هم صحبت می‌کند. او می‌گوید: ایستگاه اتوبوس کنار جاده فردوسی است و اتوبوسی هم به اینجا نمی‌آید. خوب است ایستگاه داخل حاجی‌آباد باشد تا رفت و آمد مردم راحت‌تر شود.
روستای چهل حجره
پس از صحبت با تعدادی از اهالی حاجی آباد، به روستای چهل حجره می رویم. در مجاورت کال زرکش، کالی که نام آن را زیاد شنیده بودم، اما حالا از نزدیک آن را می‌بینم. اینجا هم مشکل آب دارند. اولین شخصی که درباره مشکل آب از او می‌پرسم مردی است که کنار خیابان بساط پهن کرده است. او تا متوجه می‌شود، می گوید: آقا، نمی‌توانیم استحمام کنیم. چرا به مشکل آب رسیدگی نمی‌کنند، اینکه دیگر چیزی نیست که واجب نباشد.
بنگاه‌داری که مشغول صحبت با مشتری است، دومین فردی است که درباره مشکل آب چهل حجره می‌گوید: الان برای استحمام باید تا 12شب صبر کرد. البته بعضی وقتها همان ساعت هم آب نیست، مگر برای آنهایی که پمپ و مخزن دارند.
این فرد می‌گوید: به نظرم آب بیشتر به روستای سیدآباد می‌رود، چون شیب به آن سمت است.
رحیمی، هم می‌گوید: هفته پیش برای برطرف‌کردن مشکل آب خانه‌ام 500هزار تومان هزینه کردم، ولی همه توانایی آن را ندارند.
هنوز پاسخی نگرفتیم
کفاش، فردی است که برای مشکل آب روستا با روزنامه تماس گرفته است. پس از صحبت با چند نفری، با این فرد تماس می‌گیرم و سراغ او می‌روم. او می‌گوید: انگار مشکل آب حل شدنی نیست؛ چون دو سال است این مشکل وجود دارد و ما هم خیلی دنبال حل آن بودیم. به هر جا که فکر بکنید، رفته‌ایم اما تا الان پاسخی نگرفتیم.
نوروزی هم برای اینکه نشان دهد، مشکل تا چه حد جدی است، ما را به خانه‌اش راهنمایی می‌کند. وقتی شیر آب باز می شود، بیشتر از آنکه آب خارج شود، هوا خارج می شود. او می گوید: الان و در ماه رمضان مردم این روستا مشکل آب دارند و خیلی سختی می‌کشند.
رجبی هم از اختصاص یک چاه برای سه روستای چهل حجره، امیرآباد و سیدآباد گلایه دارد و می گوید: این سبب می شود آب کافی نباشد و مردم این همه مشکل داشته باشند.
خلاصه اینکه مشکل آب مشکلی است که همان طور که در شروع مطلب گفته شد، به هر قیمتی که شده است باید حل شود، بویژه در این روزها که مردم روزه دارند و کم آبی و بی آبی می‌تواند مشکلات آنان را حادتر کند.امیدواریم به همین زودی شاهد برطرف شدن مشکل کم آبی در حاجی‌آباد و چهل حجره باشیم.