به گزارش قدس انلاین در سنین کودکی، کلاس درس برای حضرت خامنه ای دوست داشتنی، اما دردسرساز گردیده بود. ایشان تخته سیاه و معلم را به صورت واضح نمی دید؛ و نمی دانست دلیل آن چه می باشد؟
این مشکل تا پایان دوره ی دبستان همراه ایشان بود، تا این که سرانجام متوجه ضعف چشمان خود گردیدند، به نحوی که خود ایشان می گویند: «البته چشم من ضعیف بود، هیچ کس هم نمی دانست، خودم هم نمی دانستم، فقط می فهمیدم که چیزهایی را درست نمی بینم. بعدها چندین سال گذشت و من خودم فهمیدم که چشم هایم ضعیف است. در نتیجه پدر و مادرم فهمیدند و برایم عینک تهیه کردند»، اما کارِ علاج ضعف بینایی حضرت خامنه ای در این ماجرا خاتمه نیافت و پس از ورود به حوزه ی علمیه و رسیدن به آغاز دوره سطح، ایشان متوجه این مطلب گردیدند که کماکان چشمانشان دچار ضعف می باشد. در دوران دبستان چون ایشان به صورت تک نفره به مطالعه دروس می پرداختند زیاد متوجه این موضوع نشده بودند که در هنگام مطالعه برای وضوح کلمات نباید زیاد به کتاب نزدیک شد، ولی اینک که با طلبه های هم درس خود مواجه شده بودند متوجه گردیده که آن ها به آن اندازه بر روی کتب و جزوات خم نمی شوند، بلکه با کمری راست به مطالعه می پردازند.

سرانجام پس از مراجعه به پزشک و تشخیصی که داده شد، نیاز به افزایش شماره ی عینک ایشان ثابت شد و چون هزینه ی عینک جدید 16 تومان بود، یک سال این ماجرا به تعویق افتاد و چنانچه خود حضرت خامنه ای می فرمایند «[سرانجام] به مادرم اصرار کردم و او مقداری پول جور کرد و 16 تومان داد به من که عینک بخرم».

شیشه های عینک، مطابق تشخیص چشم پزشک 75/1 بود. اما این نسخه مربوط به یک سال پیش بود. وقتی ایشان عینک را به چشم زد، متوجه شدند که هنوز دیدشان اشکال دارد و از این جهت مجدداً به دکتر مراجعه کرده و فهمیدند که شماره چشم به 75/2 رسیده است و از آن جایی که دیگر پول برای خریدن عینک در اختیار ایشان نبود، با همان عینک کنار آمدند.

بنابر اتفاق گویا روزی حضرت خامنه ای از دالان منتهی به مسجد گوهرشاد عبور می نموده اند که مقابل مغازه ی همه چیز فروشی متوقف می گردند، به نحوی که خود ایشان می گوید: «یادم نیست دنبال چه بودم. دیدم عینک دارد. گفتم: عینکی که به چشم من بخورد دارید؟ گفت: اینها هست. ببین کدام به چشمت می خورد [بردار]». ایشان یکی از عینک ها را به چشم زدند و دیدند هر آنچه که تا آن روز تار بوده و حاشیه داشته است و یا کم رنگ بوده است، به یکباره روشن شد! به ترتیبی که ایشان می گوید: «تا آن وقت هیچ گاه دنیا را به این روشنی ندیده بودم».

وقتی ایشان رویشان را برگرداند، متوجه شدند که آدم هایی هستند که آن طرف خیابان در حال عبور و مرورند و رو به سمت حرم برگردانده و برای نخستین بار گنبد آن را به وضوح تماشا نمودند. حضرت خامنه ای در خاطرات خود بیان می کنند که؛ بعدها فهمیدم شماره شیشه این عینک حدود 5/3 بوده است. عینک از راه رسیده تا شش سال میهمان چهره ی حضرت خامنه ای بود، اما این شیشه ها نیز تاب مطالعات وسیع و گسترده ی ایشان را نیاورد. چشم های ایشان روز به روز ضعیف تر می گردید و سرانجام زمانی که به دکتری متخصص رجوع کردند، دکتر شیشه شماره 4 را برای ایشان تعیین نمود. البته این نسخه هم زیاد دوام نیافت، چرا که زمانی که ایشان در زندان محبوس گردیدند عینک را از حضرت خامنه ای گرفتند که این خود یک نمره ی دیگر به ضعف چشمان ایشان افزود.

منابع:
1- بهبودی، هدایت الله. شرح اسم، تهران: موسسه مطالعات و پژوهش های سیاسی، تهران: 1391.
2- جرعه نوش کوثر؛ زندگینامه مقام معظم رهبری، تهران: موسسه فرهنگی قدر ولایت، 1382.